A do tego urodziła się równiuteńko 100 lat przede mną (ja 14 października 1993, a ona 14
października 1893). Uwielbiam ten fakt!

Dla mnie była niesamowicie piękna....boskie włosy i taka drobniutka...miała w sobie coś, co
hipnotyzowało.

Nikt w świecie shobiznesu nie dożył tak pięknego wieku.

Dla zainteresowanych: Na gryzoniu jest do znalezienia dokument Lillian Gish moje aktorskie życie. W sumie nic specjalnego, ale dla fanów starego kina interesujące.

Jako 60ka zagrała pozytywnie szurniętą kałbojkę, która non stop gadała do siebie, cytowała biblię, opiekowała się dziećmi i paradowała ze strzelbą.
A za młodu urocze dziewczątko z niej było... Cóż, każdy się starzeje. Miała tylko pecha że okrągłej setuni nie dożyła...

Co tu dużo gadać...
Po prostu kocham Lillian Gish:*:*^^

Moja ulubiona niema aktorka obok Mary Pickford. Prawdziwa dama. Niezwykle utalentowana, potrafiła wyrażać najróżniejsze emocje. I do samej śmierci niezwykle aktywna.

Niesamowita postać, ponad 70 lat obecnosci na ekranie. Pamiętam ją z "Nietolerancji " i " Narodzin narodu", była tam ideałem aktorki tamtego okresu : raczej piękny symbol, eteryczny ornament. Jako jedna z niewielu gwiazd tamtej epoki potrafiła się odnaleźć w kolejnych fazach rozwoju kina i różnorodnych poetykach....

Lillian Gish jest dla mnie symbolem minionej epoki, kimś. kto kojarzy się z syropem z czarnego bzu, galaretką ze skórki jablkowej i muzyką z gramofonu. Jest jedną z moich ulubionych aktorek. Może to dziwne, ale najbardziej cenię ją za "Sierpniowe wieloryby", gdzie zagrałla z Bette Davis. To najpiękniejszy film o...