McKinley Morganfield

[{"id":21,"name":"himself","above5p":true,"career":{"name":"we własnej osobie"},"ranking":{"name":"Występów","link":"/person/ajax/roles/211138/21","url":"/ranking/person/himself"},"rating":{"count":2,"rate":9,"desc":"oceny","profession":"występów osoby"}}]
9,0
2 oceny występów osoby
Muddy Waters
Muddy Waters naprawdę nazywał się McKinley Morganfield i urodził się 4 kwietnia 1915 roku. Nazywany "Ojcem Chicagowskiego Bluesa" był jednym z najważniejszych i najbardziej inspirujących artystów XX wieku. Przygodę z muzyką rozpoczynał grając na harmonijce, ale wkrótce na dobre przerzucił się na gitarę. Jego mistrzami byli w tym czasie popularni bluesmani - Son House oraz Robert Johnson.
 
Pierwszych nagrań dokonał w 1941 roku na potrzeby rejestracji dla Biblioteki Kongresu Amerykańskiego. Jednak najważniejszy etap jego kariery rozpoczął się wraz z przenosinami do Chicago. Na dobre związał się wtedy z gitarą elektryczną, która stała się wyznacznikiem jego brzmienia. W zespole znalazło się także miejsce dla harmonijki oraz sekcji rytmicznej. Wkrótce, gdy dzięki koncertom zyskał już spory rozgłos, podpisał kontrakt ze znaną wytwórnią Chess. Popularność artysty zaczęła rosnąć dzięki utworom z 1948 roku - "I Can't Be Satisfied" oraz "I Feel Like Going Home". W tym też czasie powstał jeden z charakterystycznych kawałków Muddy'ego - "Rollin' Stone". W następnych latach Waters nagrywał z jednym z najlepszych składów bluesowych w historii: Little Walter Jacob (harmonijka ustna), Jimmy Rogers (gitara), Elga Edmonds (perkusja) oraz Otis Spann (klawisze). Zespół na początku lat 50. nagrał całą grupę bluesowych klasyków, także dzięki wsparciu basisty i autora piosenek Willie'ego Dixona. Najważniejsze z nich to "(I'm Your) Hoochie Coochie Man", "I Just Want to Make Love to You" oraz "I’m Ready".

Lata największej chwały trwały do około 1956 roku, kiedy to w zespole nie było już większości muzyków z najsłynniejszego składu. Odeszli z grupy, by rozpocząć kariery solowe. W 1958 roku Muddy Waters zdobył serca fanów w Wielkiej Brytanii, których poruszył brzmieniem swego elektrycznego bluesa. Do historii przeszedł jego show na Newport Jazz Festival w 1960 roku, który stał się inspiracją dla przyszłego pokolenia muzyków rockowych. Powrót do wzmożonej aktywności studyjnej i koncertowej nastąpił w 1976 roku. Z kolei rok później ukazał się świetny album "Hard Again", a po nim jeszcze kilka innych bardzo udanych wydawnictw. Muddy Waters zmarł w 1983 roku. Jego wpływ na muzykę jest nie do przecenienia. Inspirował i nadal inspiruje artystów bluesowych, rockowych, folkowych i jazzowych. Od nazwy jego piosenki nazwę zaczerpnęli The Rolling Stones, Waters pomógł podpisać pierwszy kontrakt Chuckowi Berry'emu, a słynne "Whole Lotta Love" Led Zeppelin jest oparte na jego przeboju "You Need Love". To tylko kilka przykładów na to, jak ważna jest jego działalność dla całej muzyki popularnej.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 4 kwietnia 1915

data śmierci: 30 kwietnia 1983

miejsce urodzenia: Rolling Fork, Missisipi, USA

wzrost: 175 cm

czterokrotnie żonaty: 1. Mabel Berry (od 20.11.1932, rozwód); 2. Sallie Ann; 3. Geneva (do 15.03.1973, jej śmierć); 4. Marva Jean Brooks (od 05.06.1979 do jego śmierci)
Zmarł na atak serca w Westmont (Illinois, USA).
Wydał następujące albumy:
- 1964 r. - "Folk Singer";
- 1966 r. - "Brass and the Blues";
- 1968 r. - "Electric Mud";
- 1969 r. - "After the Rain", "Fathers and Sons";
- 1972 r. - "The London Muddy Waters Sessions";
- 1973 r. - "Can't Get No Grindin'";
- 1974 r. - ""Unk" in Funk";
- 1975 r. - "Muddy Waters Woodstock Album";
- 1977 r. - "Hard Again";
- 1978 r. - "I'm Ready";
- 1981 r. - "King Bee".
W 1992 roku otrzymał pośmiertnie Grammy Lifetime Achievement Award za całokształt twórczości.
  • Wpis został zablokowany z uwagi na jego niezgodność z regulaminem użytkownik usunięty