Dokument opowiada o strajku w Wyższej Oficerskiej Szkole Pożarniczej w 1981 roku i przedstawia dalsze losy studentów buntujących się przeciwko władzy.

"Tylko nie piątek!" to opowieść o dojrzewaniu i wartościach ważnych dla każdego nastolatka, takich jak: przyjaźń, odpowiedzialność, wsparcie, miłość. Bohaterowie rozwiązują wiele problemów dzięki bliskiej, przyjacielskiej relacji opartej na zaufaniu.

Historia kilku chłopaków, zafascynowanych MTV, na ursynowskim blokowisku w połowie lat 90., którzy postanowili założyć kultowy skład Mistic Molesta.

W czasie licznych pielgrzymek do Polski i innych krajów o tradycji katolickiej, Papież Jan Paweł II spotykał się niezmiennie z gorącym przyjęciem zgromadzonych tłumów. Szacunek, jako głowie suwerennego państwa i przywódcy religijnemu, okazywano mu nawet w krajach prawosławnych i muzułmańskich. Wśród prawie dwóch i pół tysiąca spotkań w 135 państwach było tylko jedno, na którym nie usłyszał braw ani okrzyków sympatii. Przeciwnie – zgromadzona publiczność odwróciła się doń plecami. Takiego przyjęcia papież doświadczył w swojej ojczyźnie. Miało to miejsce 12 czerwca 1987 roku w Gdańsku, pod Pomnikiem Poległych Stoczniowców.

Pierwszy Jazz Camping Kalatówki z 1959 roku wspominają jego pierwsi uczestnicy, m.in.: Jan Borkowski, Krystyna Ciernia-Morgenstern, Andrzej Dąbrowski, Katarzyna Gärtner, Grażyna Hase, Wojciech Plewiński, Rosław Szaybo, Andrzej Idon Wojciechowski. W dokumencie wykorzystano unikatowe materiały archiwalne – filmowe, ikonograficzne, nagrania muzyczne. Film przypomina początki jazzu katakumbowego w pierwszej połowie lat lat pięćdziesiątych. Dokument przedstawia także dwa legendarne zespoły muzyczne: Hot Club Melomani i Sekstet Komedy. Przywołuje również atmosferę artystyczną epoki odwilży po 1956 roku, kiedy to rozkwitły kluby i teatrzyki studenckie i nastąpiła fascynacja jazzem.

Film dokumentalny bazujący na materiałach archiwalnych IPN - u, do tej pory nigdy nie wykorzystanych w warstwie obrazu i dźwięku. Jednocześnie z zapisem wideo powstawały bowiem protokoły czytane i analizowane przez historyków i dziennikarzy, badających okoliczności śmierci księdza Jerzego Popiełuszki, w październiku 1984 roku.

Film ukazuje nieznane aspekty powstania w warszawskim getcie. Przede wszystkim: udział w walkach Żydów ortodoksyjnych oraz polskich organizacji konspiracyjnych. Nad placem Muranowskim powiewają dwie flagi: polska i żydowska. Na fladze żydowskiej błękit, który jest kolorem Tronu Chwały, symbolizuje właśnie ortodoksów. Ci na rozkaz rabina Menachema Ziemby przystąpili do walki dla uświęcenia Imienia Bożego. Biel, symbolizująca sprzeciw wobec asymilacji, odnosi się do Żydowskiego Związku Wojskowego. Tworzą go m.in. rewizjoniści z Betaru, a także rewizjoniści maksymaliści z Palestyny, którzy dążą do wyzwolenia żydowskiej ojczyzny spod panowania Brytyjczyków. W najgłębszej konspiracji powstają komórki Irgun Cwai Leumi (hebr. , Narodowa Organizacja Wojskowa), a żydowskich terrorystów szkoli przede wszystkim polskie wojsko. To oni stworzą zalążek Żydowskiego Związku Wojskowego. Obok flagi żydowskiej flaga polska. Biel na fladze to czystość serca, czerwień to krew przelana za ojczyznę. Z ŻZW współpracują polskie organizacje konspiracyjne: Zbrojne Wyzwolenie, Organizacja Wojskowa Korpus Bezpieczeństwa, strażacka Skała. W filmie po raz pierwszy wypowiadają się świadkowie należący do tych organizacji. "Tora i miecz" pokazuje także propagandowe wykorzystanie powstania w warszawskim getcie, które już od 1945 r. służyło do przykrycia powstania warszawskiego. Po kilkudziesięciu latach manipulacji trudno stworzyć wiarygodną wizję wydarzeń. Dlatego wizerunek Pawła Frenkla, legendarnego dowódcy ŻZW, odtwarza się z portretu pamięciowego. Mimo tworzenia w ostatnich latach mitu Warszawy dwóch powstań (żydowska i polska flaga nad placem Muranowskim) relacje o pierwszorzędnej wadze, zarówno polskie, jak i żydowskie, do dziś nie są brane pod uwagę w badaniach historycznych. Te właśnie świadectwa (dziennik rabina Hilela Seidmana i relacja Tadeusza Bednarczyka z komendy głównej OW - KB) zostały zacytowane w syntetycznej wizji historii warszawskiego getta - z uwzględnieniem wielu faktów, o których historia do tej pory milczała.

Film opowiadający o tragicznych losach rodzin żołnierzy podziemia niepodległościowego i opozycji antykomunistycznej, którzy zostali zamordowani w więzieniu na Rakowieckiej w Warszawie w latach 1948 - 56. Punktem wyjścia do opowieści są prace ekshumacyjne ofiar terroru komunistycznego na warszawskich Powązkach w kwaterze Ł.

Po ‘89 roku zadbano w Polsce o zbudowanie mitu konieczności wprowadzenia stanu wojennego, który rzekomo ochronił Polaków przed sowiecką interwencją militarną. Rozpowszechniona jest opinia, że Jaruzelski, wypowiadając wojnę swojemu narodowi, dokonał wyboru mniejszego zła. Tymczasem dokumenty – szczególnie ujawnione stenogramy z posiedzeń Biura Politycznego KPZR – wskazują, że Sowieci nie planowali zbrojnej interwencji w Polsce, manewry wojskowe były blefem i demonstracją siły, a sowieccy towarzysze dopuszczali „utratę Polski”. Jak to się ma do dzisiejszego przekonania wielu o realnej groźbie interwencji i „trudnej, ale koniecznej” decyzji Jaruzelskiego o wprowadzeniu stanu wojennego oraz czynienia z niego wręcz bohatera? Film ma odpowiedzieć na pytanie, czy mit interwencji ma podstawy, by go podtrzymywać, czy też jest zwykłym zabiegiem propagandowym niemającym potwierdzenia w faktach i historycznym fałszerstwem, na którego fundamencie opiera się dzisiejszy zakłamany obraz komunistycznego dyktatora, który wypowiedział wojnę narodowi i zaryzykował masakrę ludności, przelew krwi i wojnę domową, tylko by ratować swoją władzę i zbrodniczy system? Kiedy zaczęły się przygotowania do stanu wojennego? Odpowiedź jest szokująca 17 sierpnia 1980 roku! Zanim skończył się strajk, a właściwie po skończeniu się strajku ekonomicznego, który przekształcił się w strajk społeczny, zaczęto pracować nad likwidacją rodzącej się niezależności. Świadczą o tym zachowane dokumenty Komitetu Obrony Kraju. Film – szukając odpowiedzi na podstawowe pytanie o realność zagrożenia interwencją sowiecką – ma przedstawiać proces przygotowywania, wdrażania i realizacji stanu wojennego, czyli opowiadać historię Polski od lata ‘80 do 13 grudnia 1981.

Obraz katastrofy jaka miała miejsce w Polsce w 2010 roku. Ogromna powódź zniszczyła tereny dorzecza Wisły, rujnując wsie i miasta. W malowniczym krajobrazie rozgrywały się tragedie ludzi zdanych na samych siebie. Film pokazuje rozpad państwa na poziomie lokalnym.

Filmowy portret Wojciecha Fangora, jednego z najznakomitszych współczesnych polskich malarzy.

Losy obywateli polskich, którzy przez swoje pochodzenie zostają wcieleni do Wehrmachtu.

Dokument ukazuje historię Aresztu Śledczego Warszawa-Mokotów.