Peter Bogdanovich, nowojorczyk z serbskimi korzeniami, przeszedł do historii kina jako autor "Ostatniego seansu filmowego"(1971) - filmu, który należy do najbardziej lubianych i nigdy nie starzejących się kultowych tytułów w USA. W młodości pasjami przesiadywał w filmotekach, oglądając po 500 filmów rocznie, pisał też do poświęconych kinu magazynów. Fascynowała go amerykańska klasyka, a także francuska Nowa Fala, której luminarze zaczynali swoje przygody z filmem właśnie jako kinomanii i krytycy. Początkowo studiował aktorstwo pod okiem słynnej Stelli Adler. Praktyczną szkołę reżyserii Peter Bogdanovich odebrał od Rogera Cormana, pod okiem którego zrealizował debiutancki "Targets" (1968). Prawdziwym przełomem w karierze reżysera był "Ostatni seans filmowy"(1971) - melancholijna, osadzona w realiach wczesnych lat 50-ych opowieść o miasteczku w Teksasie, w której miliony Amerykanów odnalazło wspomnienie własnej młodości. Bogdanovich nakręcił potem wiele głośnych filmów - niektóre z nich, jak "Papierowy księżyc"(1973), stały się też wielkimi hitami kasowymi - nigdy jednak nie powtórzył już sukcesu "Ostatniego seansu filmowego". Zdarzyło mu się podejmować błędne decyzje - odrzucił na przykład możliwość wyreżyserowania takich filmów jak "Garść dynamitu" i "Ojciec chrzestny". Na przełomie lat 70-ych i 80-ych zaangażował się też w serię procesów sądowych, które zupełnie zrujnowały jego finanse i reputację. Peter Bogdanovich powrócił na wielką scenę na początku lat 90-ych, dzięki sequelowi "Ostatniego seansu filmowego" pod tytułem "Texasville"(1990). Mimo zmiennych kolei kariery uważany jest za jednego z najzdolniejszych i najbardziej stylowych reżyserów Hollywoodu, godnego kontynuatora tradycji klasycznego amerykańskiego kina spod znaku takich mistrzów jak Howard Hawks czy John Ford.