Film jest refleksją nad architekturą i jej budulcami: kamieniem oraz betonem. To wizja  budynków sprzed setek i tysięcy lat, które ukazują naszą dzisiejszą porażkę na tym polu i tym samym destrukcję wartości, jaką była architektura. Nadzieja na wyjście z impasu leży w antycznym podejściu do tematu. Na pierwszym planie filmu reżyser ukazuje nam wymiary, piękno i tajemnice antycznej architektury oraz proces przemiany przepięknych, różnorodnych kamieni w szary, jednowymiarowy beton. Na drugim planie obserwujemy budowę kamiennego kręgu w ogrodzie architekta Michele de Lucci, bez specjalnego przeznaczenia, oprócz faktu, że nikt nie będzie miał do niego wstępu. Odwiedzamy ruiny świątyni w Baalbek w Libanie, gdzie starszy pan od 12 lat porządkuje kamienie sprzed dwóch tysiącleci. Jak wrócić do złotych zasad architektury, zanim będzie za późno? Film nie daje odpowiedzi, ale zadaje pytania, łącząc architekturę, geografię i kwestie środowiska naturalnego w jedno doświadczenie filmowe. Medytacyjne zdjęcia przemawiają do nas mocniej niż eksperci. Co po nas pozostanie?

Vika, charyzmatyczna 84-letnia DJ i prawdziwa gwiazda warszawskiej sceny klubowej, inspiruje innych do życia pełnią życia.

Reżyser filmu urodził się w 1991 roku. W tym czasie w Indiach rozpoczął się neoliberalny, niekontrolowany rozwój przemysłowy. Przyniósł on krajowi sukces gospodarczy i status jednego z najbardziej zanieczyszczonych miejsc na planecie. W filmie pojawiają się uderzająco piękne, realistyczne zdjęcia tonącego w brudzie i smogu New Delhi, które wywołują przygnębienie. Reżyser nazywa siebie "dzieckiem klimatyzacji", co stawia go wysoko w hierarchii społecznej panującej w rodzimej stolicy kraju. Problem środowiskowy dotyka tu jednak wszystkich po równo. Ukazując skalę zanieczyszczeń w 30-milionowej metropolii, Jain nie daje głosu naukowcom czy aktywistom. Przedstawia perspektywę zwykłych mieszkańców miasta, którzy nie mają dostępu do wody pitnej i cierpią na choroby układu oddechowego, wywołane unoszącymi się w powietrzu drobinkami pyłu. Nazywa je "zatrutymi strzałami przeszywającymi płuca". Rozmawia z rikszarzami, kierowcami ciężarówek i rolnikami, a ich reakcje na katastrofalne zanieczyszczenie miasta i całych Indii są fatalistyczne. Temperatura w ciągu dnia dochodzi do 50°C, smog redukuje widoczność do kilku metrów, rzeki są pełne żółto-zielonej piany, a monsuny przynoszące deszcz nie nadchodzą wcale albo zmieniają się w huragany wywołujące powodzie. Pewien mieszkaniec New Delhi konstatuje, że dziś "nawet bogowie się zmienili".