Z całym szacunkiem do zmarłego Vala Kilmera i tego, przez jakie piekło zdrowotne przechodził pod koniec życia. Ale spójrzmy prawdzie w oczy jego największe role przepadły w latach 90. Na początku lat 2000. miał jeszcze kilka drobnych, dobrych występów, ale od drugiej połowy tamtej dekady do samego końca grał po prostu w takich filmowych gniotach i crapach, że głowa mała. Dlaczego aktor takiego kalibru stoczył się do kina klasy Z? Rozumiem Mela Gibsona tamten miał afery, odklejki, Hollywood go skreśliło, więc grał w tanim syfie dla szybkiej kasy. Ale Val Kilmer? Co tam się wydarzyło? Ano to, że facet miał tak przerośnięte ego i toksyczny charakter, że reżyserzy nazywali go publicznie psychopatą, a na planach potrafił gasić ludziom papierosy na twarzach. Hollywood miało dość użerania się z tym człowiekiem i dostał wilczy bilet. Nikt normalny nie chciał z nim pracować, więc z braku kasy i przez gigantyczne długi musiał brać każdy tandetny chłam wypuszczany od razu na DVD. Ta geneza jego upadku zawodowego to idealny dowód na to, jak przez własne fochy i fatalne zachowanie można koncertowo zmarnować wielką karierę.