Niestety. Kiba nie jest daniem dla wyrafinowanym smakoszy anime. Postacie są płaskie, schematyczne i, co gorsze, często mają schizmy. Np. taki Dumas, Mickey czy Noah... schizofrenia na całego. W pierwszych odcinkach mamy baranków by późnej zamienili się... no właśnie. Za to główna postać czyli Zed jest rasowym buntownikiem i neguje wszystko i wszystkich... cóż fabuła wymierzona w znerwicowanych nastolatków przeżywających swoje młodzieńcze potyczki z rzeczywistością. Główna postać żeńska czyli Roya to też efekt niedoróbek fabularnych - po 20 odc spytałem siebie: to jaka w ogóle ta Roya jest? Co można o niej powiedzieć? jaki ma charakter? I ... i... no właśnie pustka. Na szczęście odrobinę rekompensuje Mr Robes - fantastycznie wykreowany charakter i , co najważniejsze, zabawny. Niestety większa część ekipy to zbyt powierzchnie zarysowane cienie, które stanowią tło. Ciągnąc wątek postaci łatwo zauważyć inny schematyzm - design/kreska anime jest uboga. Nie jestem ani specjalistą w tej dziedzinie, ani prozaikiem aby się tu rozpisywać, ale pierwsze wrażenia z Kibą są nieciekawe. Nie ma zabawy z światłocieniem, brak jest inwencji artystycznych, paleta kolorów schematyczna, animacja prozaiczna... wszystko słabe. Fabuła... ale ja użyje zamiennika i powiem - akcja! To jest siła tego anime, która wszystko napędza. Wątki są w miarę ciekawe a akcja przypomina japoński Shinkansen. Szybkość biegu wydarzeń przypomina obracający się na pełnych obrotach wiatraczek. Także i tu wkrada się schematyzm, który dokonuje poważnych szkód. Szkoda bo, gdy patrzy się na Kibę z lotu ptaka wszystko jest ok. Ale gdy przyjrzeć się z bliska - prostota i liniowość.

W sam raz na jeden... raz