Mieszkanka Dwunastego Dystryktu i jedna z trybutek uczestniczących w 50. Głodowych Igrzyskach, znanych jako drugie Ćwierćwiecze Poskromienia. W filmie „Igrzyska śmierci: Wschód słońca w dniu dożynek” wcieliła się w nią Mckenna Grace.
Maysilee pochodziła z zamożniejszej części Dwunastego Dystryktu, zamieszkanej przez kupców. Mieszkała z rodzicami i siostrą bliźniaczką Merrilee nad rodzinnym sklepem ze słodyczami. Charakteryzowała się pewnością siebie, ciętym językiem i skłonnością do uszczypliwych komentarzy, ale potrafiła także okazywać współczucie i stawać w obronie innych. Przyjaźniła się z Asterid Everdeen, a jej znakiem rozpoznawczym była kolekcja naszyjników, które nosiła, by podkreślić swoją indywidualność.
Podczas drugiego Ćwierćwiecza Poskromienia została wylosowana jako jedna z czterech reprezentantów Dwunastego Dystryktu, obok Haymitcha Abernathy'ego, Wyatta Callowa i Louelli McCoy. W trakcie przygotowań do Igrzysk wykazała się pomysłowością i zdolnościami manualnymi, pomagając innym trybutom przygotowywać ozdoby i żetony. Wspólnie z Haymitchem i Wyattem stworzyła grupę nazywaną „luźnymi działami”, a podczas treningów wyróżniała się umiejętnością posługiwania się nożami i manipulowania sznurkami.
Na arenie korzystała przede wszystkim z dmuchawki, której strzałki zatruwała substancjami znalezionymi w otoczeniu. Dzięki celności, sprytowi i umiejętności przystosowywania się do sytuacji eliminowała kolejnych przeciwników. Zawarła również sojusz z Haymitchem, z którym współpracowała aż do końcowej fazy rywalizacji.
Maysilee zginęła niedługo po rozstaniu z Haymitchem, zaatakowana przez stado jaskrawo różowych ptaków, które przebiły jej szyję ostrymi dziobami. Haymitch pozostał przy niej do ostatnich chwil, trzymając ją za rękę. Później okazało się, że stworzenia zostały zaprogramowane tak, aby zaatakować wyłącznie ją.
Maysilee była również pierwotną właścicielką broszki z kosogłosem, którą wiele lat później nosiła Katniss Everdeen. Nie przepadała za ozdobą i zamierzała oddać ją Tamowi Amberowi, aby przerobił ją na coś ładniejszego, jednak ostatecznie schowała ją w swojej komodzie. Po jej śmierci broszka zmieniła właściciela i z czasem stała się jednym z najważniejszych symboli oporu przeciwko Kapitolowi.