Eddington Opinie

plakat filmu Eddington

Agatonik

7

Mocna satyra społeczna, która próbuje odpowiedzieć na pytanie, jak doszliśmy do takich ekstremalnych podziałów społecznych. Wyśmiewa absurdalne alt-prawicowe bzdury, ale nie oszczędza również drugiej strony. Ten rozdźwięk stał się tak głęboki, że jedynym celem jest „dokopać” ideologicznym wrogom, a nie pochylić się nad rzeczywistymi problemami. To prosta droga do ekstremizmu, niekontrolowanej przemocy, co w filmie zostało przedstawione w nadmiarowo karykaturalny wręcz sposób. I ta przesada niestety raczej osłabia, a nie wzmacnia przekaz filmu.

SuzanaCorleone

7

Pandemiczny shitshow. Negatywne opinie chyba od osób, które wciąż wierzą w American Dream i nie rozumieją, że to jest tak naprawdę film dokumentalny – no, może przez pierwsze 1,5h, bo potem trochę typowej westernowej akcji, ale puenta znów jako komentarz społeczny.

Wiflak

6

Basic twitter experience

mimbla78

7

Aster w przewrotny sposób pokazuje, jak lokalny spór pomiędzy szeryfem a burmistrzem przeradza się w otwartą wojnę sąsiadów, będącą alegorią dla współczesnych napięć społecznych. Film niewątpliwie robi wrażenie rozmachem inscenizacji, a jednocześnie zachowuje autorską ironię reżysera, balansując na granicy absurdu. Niekiedy jednak ta przesada działa na niekorzyść - postacie i sytuacje bywają przerysowane, przez co wymowa społeczna momentami traci ciężar i staje się zbyt karykaturalna. Zamiast pogłębionej refleksji otrzymujemy raczej satyryczne zwierciadło współczesnych czasów.

artur_venom

5

Kolejny film Ari Astera, który nie przypadł mi do gustu. Dla mnie jest to jeden wielki bałagan. Film porusza za dużo różnych tematów. W sumie tyle mam do powiedzenia na temat tej produkcji.

sss_111

6

Ameryka w krzywym zwierciadle. Eddington jako konglomerat postaw, społecznych podziałów i napięć, a także rozwydrzony kraj zmierzający w czeluści absurdów globalnego oburzenia. Aster wali nas po głowie satyrą na covidowe realia, problematykę rasową, administrację Trumpa, przepływ informacji w mediach, systemowe zniewolenie, różnice światopoglądowe, by na koniec dać nam Phoenixa niczym Garry'ego Coopera w rozwścieczonej wersji "W samo południe" tyle, że w nocy. Szanuję takie oblicze Astera, ale wolałbym aby wrócił do chatki z napisem "horror" na drzwiach.

filipziemba651

8

Grzegorz Braun VS Rafał Trzaskowski! Bardzo czekałem na najnowszy film Ariego Astera. Sam rezyser, pomysł na film i obsada napawały mnie optymizmem, który zaczął gasnąć, gdy pojawiły się pierwsze opinie z festiwali. Mi jednak "Eddington" bardzo się spodobał! To jest trochę film o wszystkim i o niczym, a Aster łapie tutaj wiele srok za ogon. Sama satyra na amerykanśkie społeczeństwo w czasach Covidu nie jest szczególnie odkrywcza, a przedstawiciele każdej strony i grupy politycznej przedstawieni dostali dość jednoznacznie. Wciąż jednak nie przeszkadzało mi to, a te 150 minut oglądało mi się bardzo dobrze. "Eddington" to wizualnie jeden z najlepszych filmów roku! Obłędna reżyseria i przepiękne zdjęcia składają się na niezwykle przyjemny dla oka spektakl. Obsada jest wybitna, ale nie do końca wykorzystana. Phoenix błyszczy, Pascal nie ma nic do roboty, a Stone i Butler są trochę zmarnowani. "Eddington" to polaryzujące kino, które bardzo mi się podobało!

Milosz12345678910

5

Maseczki, protesty, szczepionki i spiski. Aster chciał zaśmiać się ze społeczeństwa i opowiedzieć o pandemii, a jego najnowszy film przypomina kwarantannę w samej strukturze - daję trochę czasu do myślenia, czasami śmieszy absurdem i dezorientuje chaosem, ale przede wszystkim męczy długością trwania

xManilax

Izabela Marciniak

5

Za dużo wszystkiego. Zamysł ciekawy, ale wyszło bardzo chaotycznie.

JowiszPL

7

Dobry - może nie jest idealny, ale oglądało się z przyjemnością. Jest to dość realna produkcja. Brak tu większego bezsensownego pierdolenia. Phoenix idealnie zagrał Grzegorza Browna 🙃. Fabuła trzyma się kupy jak i reszta scenariusza. Minus taki, że raz wciąga raz nie. Ma to swój klimat, który mi tu pasuje. Ogólnie miałem spory dylemat z oceną tej produkcji. Jednakże twistów zabardzo tu nie ma, a sam film jest dość przewidywalny. "Jak Kuba raz posmakuje jabłka to będzie dalej je jeść", po obejrzeniu powinniście wiedzieć o co mi chodziło z tym cytatem. Dodam tylko tyle, że warto obejrzeć.

PiotrekTrzynastego

PiotrekTrzynastego

6

Pandemic panic. Miejscami zahacza o celną i zabawną satyrę na tamte czasy, ale jakichś tam właściwych rumieńców nabiera dopiero po 1,5h :) Generalnie Aster nadal nie wie jak oszlifować diament

reservoirxxdog

10

Zajebiscie oddany konspiracyjny, impulsywny, życzeniowy mindset, w starciu z liberalną chuja wartą cnotą. Obłęd informacyjny, iluzja sprawczości, beznadziejna potrzeba działania, bycia kimś, bycia dobrym facetem z bronią, bycia po dobrej stronie, bla bla bla katy perry. I nie wygrywa dobro, zło, foliarstwo, sekta, czy nauka, tylko jak zwykle tech bros Może i troche bylam zjarana ale super film

HollyWoodyProduction

Piotr Szczyszyk

5

Wow, GTA VI ma naprawdę świetny marketing /Cannes2025

Noicerr

Joshua Wojciechowski

4

Satyryczny Western o ogromnej polaryzacji współczesnego świata. Szkoda, że tak nieuporządkowany, obiera wiele scenariuszowych kierunków i na żadnym nie skupia się wystarczająco.

Lukasz_Broda

7

Sprawia wrażenie jakby Astera kusiło skręcenie w rejony Twin Peaks, ale ostatecznie się wycofał wystraszony, że ktoś nie załapie jego oczywistej satyry. Film stoi tak więc w pół drogi między czymś fascynującym a generycznym banałem z bezpiecznie zdystansowanego punktu widzenia, między żartem a creepowskim zwierciadłem politycznym. Główny bohater ciekawy, tylko otaczają go jedynie kukiełki, mające odegrać swoje postawy społeczne z mapy czasów covidowych. PS. Podwyższam - jest to jeden z tych seansów roku, które wgryzły się we mnie i wciąż nie dają spokoju.

gendry

2

Brawurowy pokaz beznadziejnego poczucia humoru, braku wyczucia granicy między satyrą a zwykłym poniżaniem i zerowych umiejętności kierowania fabułą. Ohydny twór.

Kr4ju

4

Aster podjął się zbyt dużej liczby tematów, a kończy je absurdalnym, przeciągniętym zakończeniem.

rotusek

3

NH2025. Asterowi już dawno powinni dożywotnio zabrać kamerę.

Pierrotlefou

Piotr Czerkawski

7

Istnieje 56 dowodów na to, że bracia Coen porzucili swoje ziemskie powłoki i zaczęli sterować Arim Asterem

nclmeister

6

Całkiem ciekawy neo-western, aktualny jak nic innego; brawa za podjęcie tematu. Bywa nierówny, ale za to z ciekawymi rolami czy to Phoenixa, czy Stone. Ma przepiękne zdjęcia, a najmocniej wybrzmiewa w ukazywaniu głębokiej polaryzacji społeczeństwa, gdzie lokalny spór o maseczki przeradza się w symbol ogólnokrajowego konfliktu. Niekiedy to kupuje, niekiedy mnie nuży jak i całe polityczne wojenki, ale to pozycja obowiązkowa dla post-COVID'owego widza.

Marys_a

5

nie bylo to chujowe ale moglam tego nie ogladac i nic by sie nie stalo

AceVentura79

6

Film dla wszystkich i dla nikogo. Czysty chaos fabularny, wbijający szpilkę każdej grupie społecznej, jakby Aster otworzył puszkę Pandory i niech się dzieje wola nieba. Wolno się rozkręca, bo pierwsze 40 minut to small talk o "ładnej pogodzie", lecz było w tym coś fascynującego. Ciche, małomiasteczkowe życie, zmienia się w III akcie na sceny rodem z kina akcji lat 80. Czy można było wykreślić ze scenariusza postać Emmy Stone? Jak najbardziej. Czy Ja bym wykreślił? Nie. W każdej tej postaci było coś naturalnego i przejmującego.

daria_d_filmaniak

daria_d_filmaniak

7

Eddington to nie tylko kino. To psycho-dramatyczna wiwisekcja społeczeństwa, w którym pandemia była katalizatorem, ale nie przyczyną lecz fragmentacją. Ari Aster nie chce pocieszać, on chce wstrząsnąć. I jak zwykle robi to bardzo dobrze. Aster zostawia widzom interpretację. Kończy się film, a my musimy zadecydować: kim byli ci napastnicy? Co napędza zmowę milczenia? Reżyser celowo unika konkretów, zostawiając widza z niepokojem. Chaotyczny montaż i dźwięk to oznaka mentalnego zamętu: film brzmi, wygląda, a momentami czuć presję rozpadania się rzeczywistości. Western o pandemii? Nie. To western o nas. O tym, jak strach zmienił nasze miasta w areny walki, jak media zaczęły dyktować tożsamość, a technologia bezczelnie triumfować nad człowiekiem. Polecam!

kubaf1g1el

9

Wspaniale, że ktoś wrażliwy i inteligentny przygląda się teraźniejszości poprzez kino. Mam wrażenie, że Ari Aster robi filmy o tym jak egoizm niszczy komórki społeczne, od rodzin po narody. Po seansie czuję się trochę mniej samotny. Myślę, że aster kontynuuje w swoim stylu to, co robił Haneke.

patryk_abramski

Patryk Abramski

4

Pandemia COVID-u oczami Ariego Astera. Już filmy kręcą, a przecież tak niedawno to było😅. Odnośnie filmu, z mojej perspektywy, nie jest to trafiona satyra. Parodia polaryzacji społecznych, która stawia jeszcze większe mury między społeczeństwem. Kiepsko napisany scenariusz, a gra aktorska — pomimo obsady hollywoodzkiej — pozostawia wiele do życzenia. Film nie był nudny, lecz brakowało artyzmu, z którego słynie Aster; zbyt dużo tego „politykowania”, w szczególności gdy się obrzuca gównem obie strony sceny politycznej przez co film traci na głębi i sprowadza się do powierzchownej prowokacji.

1
2
3
4
5
...

plakat filmu Urodzony rabuś

Urodzony rabuś

plakat filmu Crime 101

Crime 101

plakat filmu Anioł stróż

Anioł stróż

Zobacz popularne na VOD