Mamma Roma
1962
Gratka dla miłośników malarstwa, wiele scen żywcem wziętych z płócien największych mistrzów. Do tego muzyka Vivaldiego odegrana tak jak się ją grało w latach 60-tych, siermiężnie w porównaniu do dzisiejszego stylu grania muzyki barokowej, ale to tylko dodaje smaku. Czy można chcieć więcej? Można i się dostaje,...
Drugi film Pasoliniego, bardzo różny od tego czym nas uraczy w kolejnych. Pierwsze jego produkcje to typowy neorealizm i tematyka dotykająca najuboższych. Muszę powiedzieć że dość chaotyczny początek i rozciągnięte zakończenie nie przypadły mi do gustu. Ale w środkowej części ten film jest bardzo dobry. Świetne są...
Aż po seansie żal człowieka ogarnia,że nie zrobił więcej filmów w dobie neorealizmu.
Historia ma się tak:
a z resztą co będe opowiadał. Jest Mamma roma,jest jej syn i były alfons który zakłóca im porządek rodzinny (w tej roli doskonały Franco Citti) tyle. Synek kręci się w niedobrym towarzystwie,Mamma roma nie...
Pasolini neorealistyczny jest najlepszy, pozostałe jego filmy mniej mi się podobają. Świetna rola Magnani, zresztą to moja ulubiona aktorka w ogóle tutaj tylko potwierdza swoją klasę. O filmie można by dużo mówić, film o obawie, lęku, poszukiwaniu szczęścia, próbą budowania życia od nowa. Bardzo dobry
W pewnym sensie jest to luźna kontynuacja debiutanckiego Włóczykija (również czerpie z neorealizmu, są pewne podobieństwa fabularne). Film jest zbiorem luźno połączonych ze sobą epizodów, ale szybko rzuca się w oczy jak bardzo jest to wszystko przemyślane. Niezła gra powtórzeń, bliźniaczo podobnych fragmentów,...
Poczatek działalnosci filmowej Pasoliniego. Dobry film, najbardziej podobaly mi sie chyba master shoty jak Roma po starej dzielni spacerowala i gadala z ziomkami. A poza tym fajnie zrobiony i dobrze ze nie nawiazyla Konkretnie do neorealizmu, ale Pasolini wiedzial co robił;) Poogladalbym te pozniejsze bojeszcze nie...
Nigdy nie ukrywałem swej niechęci do włoskiego neorealizmu i pomimo całego mojego szacunku i podziwu dla osoby Pasoliniego, muszę stwierdzić, iż również w jego wydaniu ta stylistyka mnie nie przekonuje. I nie chodzi o to, że film sam w sobie jest zły - ogląda się go bardzo dobrze, bo i też tak jest zrealizowany...
