Otchłań Ciekawostki

Role

Drugi scenograf "Otchłani" (a także główny scenograf "Terminatora 2") Joseph Nemec, w przeszłości służył w marynarce wojennej właśnie na atomowym okręcie podwodnym. W "Otchłani" zagrał także niewielką rólkę sternika na USS Montana.

Rola DeMarco była przeznaczona dla Lance'a Henriksena.

Prócz Eda Harrisa, który zagrał rolę główną, kandydatem Jamesa Camerona do roli Buda Brigmana był Jeff Bridges. Pod uwagę brano również Mela Gibsona.

Chris Elliott początkowo był kandydatem do roli Alana 'Hippy' Carnesa.

Błędy w filmie

W scenie walki mokra koszulka Eda Harrisa jest na nim, mimo że wcześniej prawie została zdarta.

Nacięcia, które robi sobie Coffey, znikają, pojawiają się, znów znikają, zmienia się ich liczba i pozycja.

Podczas pościgu w pojazdach podwodnych Coffey niszczy łokciem magnetofon. W następnych ujęciach urządzenie jest znów całe.

W niektórych ujęciach "Explorer" ma z boku napisaną swoją nazwę, w innych - nie.

W scenie reanimacji Lindsay, w pewnym momencie Bud policzkuje ją i mówi, aby walczyła. Moment wcześniej "nieprzytomna" aktorka mruga w oczekiwaniu na spoliczkowanie.

Prawa ręka Brigmana stała się niebieska po tym, jak Bud próbował odzyskać obrączkę, ale potem wraca do normalnej barwy. Jednak kiedy mężczyzna siedzi na łóżku blisko żony, jego prawa ręka jest znów niebieska.

Coffey nosi piłkarską czapkę z słowem "SEAL" z tyłu. "SEAL" jest tajną jednostką i nigdy nie była identyfikowana w taki sposób.

Żadna służba wojskowa nigdy nie opisałaby kursu "oh-six-five". "O" jest literą alfabetu. Wszystkie kursy z cyfrą "0" są wywołane "zero".

Miejsce kręcenia

Porzucona budowla elektrowni atomowej w Gaffney, posiadała dwa zbiorniki, w których nakręcono niemal wszystkie sekwencje podwodne filmu.

Film kręcono w Los Angeles (Kalifornia, USA), Bonne Terre (Missouri, USA), Shelby (Karolina Północna, USA) i w Gaffney (Karolina Południowa).

Pozostałe

Zanim ruszyły kamery, wszyscy aktorzy stanowiący ekranową załogę stacji Deepcore, 6 sierpnia 1988 roku rozpoczęli dwutygodniowy, forsowny trening podwodny i stali się posiadaczami licencji na nurkowanie.

Podczas kręcenia "Otchłani" po raz pierwszy zastosowano niebieski ekran w zdjęciach podwodnych.

Z powodów finansowych plan filmowy "Deepcore" nigdy nie został rozebrany na części. Stoi opuszczony (i osuszony) w Południowej Karolinie. Century Fox porozmieszczało znaki wokół planu informujące potencjalnych fotografów, że studio nadal jest jego właścicielem, a zdjęcia i kręcenie ujęć na planie jest zabronione i chronione prawem.

Z filmu trzeba było wyciąć cytat Nietzschego umieszczony na początku "...when you look long into an abyss, the abyss also looks into you." (kiedy spoglądasz w głębię, ona spogląda w ciebie), gdyż został już wykorzystany w filmie "Prawo i sprawiedliwość" i nie chciano, by ktoś uznał to za naśladownictwo. Cytat został jedynie zachowany w wersji reżyserskiej.

Benthic Explorer, statek modelowy był tak duży i filmowany na otwartym morzu, że firma produkcyjna musiała zarejestrować go u Straży Przybrzeżnej.

James Cameron wykorzystał też w filmie kilka cystern z naturalnym gazem, które przystawił do zapalników, aby uzyskać efekt uderzenia.

Firma wspomniana w filmie nazywa się "Benthic Petroleum". W terminach oceanograficznych słowo "benthic" znaczy "na lub w dnie oceanu".

Pod koniec filmu, kiedy statek kosmiczny wynurza się na powierzchnię, na świecie ma trwać właśnie wiosna lub lato. Jednak film był kręcony na początku zimy. Dlatego aktorzy wkładali sobie do ust kostki lodu, aby podczas oddychania nie wydobywała się z nich para.

Studio podobno bardzo naciskało na Akademię, aby przyznała ona Michaelowi Biehnowi nominację do Oscara w kategorii najlepszy aktor drugoplanowy.

Podczas telewizyjnego raportu o zderzeniu amerykańskiego i rosyjskiego statku, załączone zdjęcia przedstawiają statki Brytyjskich Sił Zbrojnych w czasie kampani w pobliżu Falklandów.

Podczas rygorystycznych i trudnych scen ekipa wymyślała filmowi różne nazwy, takie jak "Syn otchłani" czy "Życie jest głębią, a ty nurkujesz". Ed Harris przeżył załamanie nerwowe, ponieważ na planie wywierano na niego ogromny nacisk.

Reżyser James Cameron skontaktował się z Orsonem Scottem Cardem przed rozpoczęciem zdjęć, aby zapytać o możliwość wyprodukowania książki opartej na filmie. Scott początkowo powiedział swemu agentowi, że nie zajmuje się "nowelizacjami", ale kiedy dowiedział się, że tym reżyserem był Cameron, zgodził się przemyśleć sprawę. Wkrótce dostarczono mu scenariusz i Card podpisał umowę, uzyskawszy wpierw zapewnienie od Camerona, że będzie mógł dowolnie kształtować swoją powieść. Po spotkaniu z Cameronem, Card napisał szybko trzy pierwsze rozdziały, które dotyczyły historii Buda i Lindsay Brigman przed wydarzeniami rozgrywającymi się w filmie. Cameron dał te rozdziały Edowi Harrisowi i Mary Elizabeth Mastrantonio, aby mogli przygotować się do swoich ról.

Ekipa spędzała dużo czasu pod wodą i musiała przechodzić dekompresję przed wynurzeniem. Cameron często oglądał dziennik przez szklane okno, podczas poddawania się dekompresji i wiszenia do góry nogami, by zmniejszyć ciężar dźwiganego kasku.

Zbiornik był wypełniony wodą na głębokość 12 metrów, ale nadal zbyt dużo światła przenikało z powierzchni. Dlatego też ogromny brezent i biliony cienkich czarnych platikowych kropelek unosiły się na powierzchni, aby zablokować dostęp światła. Podczas groźnego sztormu brezent został zniszczony i zmusił ekipę do kręcenia filmu nocą.

Oddychanie płynem było rzeczywiste. Pięć szczurów wykorzystano do tego, ale wszystkie przeżyły i znalazły się pod opieką weterynarza. Szczur, który "wystąpił" w filmie, zmarł z powodów naturalnych na kilka tygodni przed premierą. Scena ze szczurem musiała być jednak wycięta w brytyjskiej wersji filmu, gdyż wymagało tego Royal Veterinarian. Cameron musiał przekonywać, że szczury użyte w filmie nie odczuwały żadnego bólu.

Sonda Little Geek to nie tylko filmowy gadżet. Takie urządzenie istnieje w rzeczywistości i służy do prac podwodnych.

Tytanowa obrączka, którą w filmie nosił Bud, zrobiła wielką karierę po premierze filmu. Niektóre zakłady jubilerskie wprowadziły nawet do swojej oferty ten filmowy "gadżet".

Film znalazł się na dziesiątym miejscu listy 50 filmów, których efekty specjalne najbardziej wpłynęły na historię kina. Zestawienie przygotowało Stowarzyszenie Efektów Wizualnych (Visual Effects Society - VES). (2007)

Zdjęcia do filmu kręcono od 15 sierpnia do 8 grudnia 1988 roku.