Na pierwszy rzut oka

jak dla mnie rewelacyjny. piękny obraz. delikatny, niesamowicie życiowy... prawdziwie prawdziwy można by rzec. najbardziej wzruszyła mnie historia Christine i Lilly. łzy same napłynęły do oczu... dostrzegłam tam głębokie uczucie, tłumione, przykryte płachtą smutku. każda z tych historii skrywa w sobie gigantyczną dawkę...

Bardzo mi się podobał ale pamiętam, że jak oglądałam go pierwszy raz, jakieś dwa lata temu, to też mi się
wydawał nudny. Do tego filmu trzeba po prostu dorosnąć.

niby główny cel wiadomy ale tak naprawdę do niczego nie prowadzacy.film jest nurzący bo tak naprawdę żadna z histroii nie mówi nic.zamiast 5 badziewiarskich mogli by zrobić jedną a porządnie.jednakże urzekła mnie jedna historia a mianowicie ostatnia o niewidomej dziewczynie a no i jeszcze dramat tej kobiety , która...

..pozytywnie. Bardzo podobały mi się zdjęcia, muzyka i w ogóle klimat. Zaskoczyła gra Cameron Diaz. I myślę, że dla Carol ta historia - w świetle jej końcowego monologu - nie kończy się dobrze. Aha, chciałabym być taką matką jak Rose, jest niesamowita.

W pewnym sensie romantyczny, ale ktoś kto dodawał gatunki do tego filmu albo się machnął, albo skoro jest to kobiecy film, to wg niego/niej musi to być komedia romantyczna...
Film niesamowity, pierwsze parę minut naprawdę wmurowało mnie w fotel. Czegoś tak kobiecego dawno nie widziałam... Ten minimalizm, nawet...