Jestem pod wrażeniem. Minimalistyczny, autentycznie niepokojący horror - jeden z niewielu w ostatnich latach, który momentami był w stanie mnie przerazić.

Warto obejrzeć. Największy plus to sugestywne zakończenie. Poza tym trzyma w napięciu.

Jest poprawnie, ale można było jeszcze bardziej stylowo, satyrycznie i pokrętnie. Migotanie w ostatnich 30 minutach filmu bardzo męczące.

Może i to wszystko wygląda ładnie, ale tę historię widziałem już wiele razy, a ta konkretna raczej nie wnosi nic nowego. Plus za humor.

W sumie to w kategorii lekkich odmóżdżaczy, to ten film jest całkiem niezły.

Typowy przeciętniak. Z jednej strony klimatyczny, całkiem nieźle zagrany, z drugiej zmierzający pewnym krokiem do oczywistych rozstrzygnięć i z równie oczywistymi jump scare'ami.

Bzdurny, pozbawiony większego sensu scenariusz w jeszcze gorszej egzekucji. Film przepełniony jump scare'ami, które próbują straszyć po najniższej linii oporu.

„Pet Sematary” (’89), „Flatliners” (’90) czy seria filmów „Frankenstein”... tematycznie zbliżone rejony... poziomem wszystko to, co wymieniłem jest dużo lepsze.