MDAG 26 Poetycka opowieść w dosyć trudnej formie do odbioru (zapis głównie z kamerek rozlokowanych po mieszkaniu rodziców, z voice overem córki, która to ogląda, zero akcji, zero dialogów), ale chyba właśnie ta forma sprawia, że jest to takie unikalne. Ogląda się to w ciszy i skupieniu, ale podczas seansu w kinie było też słychać chrapanie ludzi.