Aleksander Dumas ojciec (właściwie Alexandre Dumas Davy de la Pailleterie) urodził się 24 lipca 1802 roku w Villers-Cotterêts, a zmarł 5 grudnia 1870 roku w Puys. Był francuskim pisarzem, dramaturgiem oraz dziennikarzem, uznawanym za jednego z najpopularniejszych i najważniejszych autorów XIX wieku. Do jego najsłynniejszych dzieł należą powieści historyczno-przygodowe "Trzej muszkieterowie", "Hrabia Monte Christo" oraz "Królowa Margot". Za swoją twórczość oraz wkład w kulturę został odznaczony między innymi stopniem oficera Orderu Legii Honorowej.
Wczesne lata
Aleksander Dumas pochodził z rodziny o niezwykłej historii. Jego ojciec, generał Thomas-Alexandre Dumas, był synem francuskiego markiza oraz Marie-Cessette Dumas, zniewolonej kobiety afrokaraibskiego pochodzenia z Saint-Domingue. Generał zasłynął sukcesami w armii rewolucyjnej, lecz zmarł przedwcześnie w 1806 roku. Śmierć ojca pozostawiła rodzinę w trudnej sytuacji finansowej, co uniemożliwiło młodemu Aleksandrowi odebranie systematycznego wykształcenia.
Wychowywany przez matkę, braki w edukacji nadrabiał samodzielną lekturą oraz zainteresowaniem historią i teatrem. W młodości pracował jako pomocnik notariusza oraz kancelista. W 1822 roku przeniósł się do Paryża, gdzie podjął pracę w sekretariacie księcia Ludwika Filipa Orleańskiego. Praca ta zapewniła mu stabilizację materialną oraz umożliwiła nawiązanie istotnych kontaktów ze stołecznym środowiskiem artystycznym i politycznym.
Historia kariery
Początkowo Dumas pisał utwory dramatyczne oraz artykuły prasowe. Jego sztuka "Henryk III i jego dwór" wystawiona w 1829 roku odniosła duży sukces i stała się ważnym wydarzeniem dla francuskiego romantyzmu. Utwór ten przyniósł mu uznanie krytyki, stawiając go w jednym szeregu z młodymi twórcami epoki. W kolejnych latach ugruntował swoją pozycję w teatrze sztukami takimi jak "Krystyna", "Antony" czy "Kean".
W latach 40. XIX wieku pisarz skupił się na tworzeniu powieści publikowanych w prasie w odcinkach. W 1844 roku ukazali się "Trzej muszkieterowie", dający początek cyklowi kontynuowanemu w powieściach "Dwadzieścia lat później" oraz "Wicehrabia de Bragelonne". W tym samym okresie opublikował również dzieło "Hrabia Monte Christo", które przyniosło mu międzynarodową sławę.
W dalszych latach wydał między innymi powieści "Królowa Margot", "Józef Balsamo", "Naszyjnik królowej" oraz "Czarny tulipan". Przy opracowywaniu fabuł i materiałów historycznych Dumas współpracował z Augustem Maquetem, nadając utworom ostateczny styl narracyjny. Jego powieści wyróżniały się szybkim tempem akcji, zwrotami fabularnymi i wyrazistymi postaciami.
Mimo sukcesu literackiego pisarz prowadził kosztowny tryb życia, co prowadziło do problemów finansowych. W późniejszym okresie dużo podróżował i publikował relacje z wyjazdów. Pod koniec życia zamieszkał u syna w Puys, gdzie zmarł 5 grudnia 1870 roku.
Nominacje i zdobyte nagrody
W 1837 roku przyznano mu tytuł kawalera Legii Honorowej, a w późniejszym czasie został podniesiony do godności oficera tego orderu. Otrzymał również Order Lwa Niderlandzkiego, Order Izabeli Katolickiej, Order Karola III, Order Chwały oraz Odznaczenie za zasługi cywilne pod patronatem św. Ludwika I klasy. W 2002 roku jego szczątki przeniesiono do paryskiego Panteonu.
Inna działalność
Dumas angażował się w życie polityczne i społeczne. Podczas rewolucji 1848 roku popierał idee republikańskie. W 1847 roku założył w Paryżu Théâtre Historique, którym kierował przez kilka lat i w którym wystawiano adaptacje jego własnych utworów.
W 1860 roku dołączył do wyprawy Giuseppe Garibaldiego na Sycylię, wspierając ruch niepodległościowy. W latach 1860–1864 pełnił funkcję dyrektora oraz kustosza muzeów i wykopalisk w Neapolu. Tworzył również relacje podróżnicze oraz wielotomowe pamiętniki, w których opisywał swoje liczne wyjazdy i obserwacje.
zobacz pełny życiorysdata urodzenia: 24 lipca 1802
data śmierci:
miejsce urodzenia: Villers-Cotterêts, Francja