Richie Bravo (Michael Thomas), mimo że wciąż nosi się jak gwiazda rocka, najlepsze lata artystycznej kariery ma już za sobą. Podstarzałemu austriackiemu szansoniście pozostało jedynie odcinać kupony od dawnej popularności. Jednak na grupach emerytów, odwiedzających poza sezonem włoskie Rimini, gdzie rozgrywa się akcja filmu, jego tlenione blond włosy, błyszczący garnitur oraz głos wciąż robią spore wrażenie. Mężczyzna skrupulatnie to wykorzystuje. W trakcie wieczornych występów w hotelu prezentuje dawne muzyczne szlagiery. Sprzedaje pamiątki, w razie potrzeby wynajmie swoją willę, a dla najwierniejszych fanek będzie też świadczył inne usługi. Zwłaszcza że finansowe potrzeby Richiego wzrastają. Nie tylko z uwagi na chorobę ojca, ale i ze względu na to, że jedną z poznanych kobiet okazuje się porzucona przez niego przed laty córka. Próba odbudowania tej niełatwej relacji będzie dla bohatera szansą na nowy start.
Frank, dziewięciolatek z blond lokami i piskliwym głosem, często mylony z dziewczyną, ma dosyć drwin starszych kolegów. Postanawia udowodnić, że jest prawdziwym mężczyzną, podążając za zasadami influencera Hanka Haberera
Portret Ulricha Seidla, jednego z przedstawicieli kina autorskiego, który opowiada o sadyzmie, dziecięcym lęku przed piwnicami oraz katolickiej fiksacji na punkcie seksu.
W filmie Ulrike Ottinger za sprawą czarujących obrazów popularna atrakcja wiedeńskiego karnawału przemienia się w kinowe doświadczenie. Spotykamy potomka "człowieka bez tułowia", który razem z żoną i dziećmi na początku XX wieku założył kilka dotychczas działających firm rozrywkowych. Poznajemy właścicieli Schweizerhaus, następców cesarskich łowczych, obecnie prowadzących znakomitą restaurację. Widzimy również złotą rączkę z Prateru - majstra pracowicie naprawiającego uszkodzone urządzenia do tworzenia obrazów. Nie wstając z krzeseł, wyruszamy w podróż - Wiedeń staje się miniaturową Wenecją z kanałami, mostem Rialto i Pałacem Dożów. Nad miastem góruje Riesenrad, legendarny gigantyczny diabelski młyn. Filmowy portret najstarszego wesołego miasteczka na świecie odkrywa również tajniki technologicznego rozwoju jego atrakcji. Ulrike Ottinger pozwala widzowi odczuć pragnienia bohaterów - reżyserka przedstawia ludzi, dla których miasteczko jest miejscem zabawy, wspomnień albo po prostu centrum ich życia.