Robert Altman jest uważany obecnie za jednego z najważniejszych przedstawicieli kina autorskiego na świecie. Zawodu reżysera nauczył się podczas pracy w firmie Calvin Company w Kansas, gdzie robiono filmy dokumentalne, treningowe i reklamowe. Po raz pierwszy za kamerą Altman stanął w 1948 r. robiąc obraz "Bodyguard". W ciągu kilku następnych lat nakręcił jeszcze kilka niezależnych filmów żadnym jednak nie zwrócił na siebie uwagi krytyków. W 1955 r. zwolnił się więc z Calvin Company i zaczął pracować na własną rękę. W latach 1957 -1965 Altman współpracował z telewizją reżyserując poszczególne odcinki tak popularnych seriali jak: "Bonanza", "Alfred Hitchcock Przedstawia", czy "Combat". Momentem przełomowym w karierze artysty był rok 1970, w którym nakręcił "MASH". Film ten stał się olbrzymim sukcesem komercyjnym i artystycznym. Otrzymał Złotą Palmę na festiwalu w Cannes i był nominowany do Oscara i Złotego Globu. Następne filmy Altmana mimo, iż otrzymywały bardzo dobre recenzje nie były już jednak sukcesami kasowymi. Sytuacja ta zmieniła się w 1975 r. po nakręceniu "Nashville". Film cieszył się olbrzymią popularnością wśród widzów, a krytycy umieścili go na liście najlepszych obrazów lat 70. Zachwyty szybko się jednak skończyły. Następny film Altmana "Buffalo Bill i Indianie" nie został już doceniony ani przez krytykę ani przez widzów. W 1977 r. artysta zadebiutował jako producent realizując obrazy "Welcome to L.A." i "The Late Show". W 1981 r. Altman swoje zainteresowania skierował w stronę teatru i wyreżyserował sztukę pt. "Come Back to the Five and Dime, Jimmy Dean, Jimmy Dean". Olbrzymi sukces przedstawienia zachęcił artystę do zrobienia rok później jego filmowej wersji z Cher w roli głównej. W 1992 r. Altman powrócił na szczyty popularności doskonałym filmem "Gracz", w którym sportretował środowisko filmowców w Hollywood. Rok później potwierdził swoją wysoką klasę obrazem "Na skróty", za który otrzymał nagrodę Złotego Lwa na festiwalu w Wenecji i został nominowany do Oscara i Złotego Globu.