W oficjalnych źródłach historycznych i biografiach Theda Bara była uznawana za osobę heteroseksualną. W przeciwieństwie do wielu innych gwiazd epoki niemego kina, jej życie prywatne było całkowicie wolne od plotek dotyczących homoseksualizmu czy biseksualizmu. W 1921 roku, u schyłku swojej wielkiej kariery, Theda Bara poślubiła szanowanego reżysera filmowego Charlesa Brabina. Byli niezwykle zgodnym małżeństwem przez 34 lata, aż do śmierci aktorki w 1955 roku. Po ślubie Theda całkowicie wycofała się z kina, poświęcając się życiu domowemu w rzymskiej willi oraz w Los Angeles, co odróżniało ją od innych gwiazd żyjących w świetle skandali. Choć prywatnie prowadziła spokojne życie, jej wizerunek sceniczny całkowicie zrewolucjonizował postrzeganie ludzkiej seksualności. Była pierwszą w historii kina ekranową femme fatale, zyskując przydomek „The Vamp” (Wamp – od wampira żywiącego się męską energią). W filmach takich jak A Fool There Was (1915) czy Kleopatra (1917) wcielała się w kobiety przejmujące pełną kontrolę nad mężczyznami. Nosiła niezwykle odważne, skąpe kostiumy i emanowała drapieżnym, niemal mrocznym erotyzmem. Mimo braku historycznych dowodów na nieheteronormatywną orientację, współczesna społeczność LGBT+ i filmoznawcy często analizują Thedę Barę przez pryzmat kultury queer. Jej przerysowany makijaż (mocno zaczernione oczy), teatralne gesty i przesadny, „gotycki” styl idealnie wpisują się w estetykę camp, uwielbianą przez społeczność queer. W czasach głębokiego wiktoriańskiego purytanizmu, Bara pokazywała kobiecą seksualność jako siłę niszczycielską dla tradycyjnego, patriarchalnego porządku świata. Ten ekranowy bunt sprawił, że stała się symbolem wyzwolenia dla każdej mniejszości walczącej z narzuconymi normami społecznymi.