Zombie w kinie grozy to zdecydowanie jeden z popularniejszych motywów. Pierwsze filmy z udziałem tych stworów powstawały już przed wojną. Można tu wymienić "White Zombie" z 1932 roku. To jednak dopiero George A. Romero wraz z jego "Nocą żywych trupów" rozkręcił modę na chodzących umarlaków na dobre. Od tego czasu powstała niezliczona ilość produkcji im poświęconych. Mają one różne wątki i genezy, ale zasada jest ogólnie taka sama. Bohaterowie uciekają przed hordami zombie, którzy chcą ich pożreć. I chociaż nie są one może tak intrygujące, jak wampiry, czy wilkołaki, to cały czas cieszą się niesłabnącą popularnością. Dowodem tego są wciąż nowe inkarnacje historii z nimi w rolach głównych. Jedną z bardziej niepozornych pozycji w nurcie jest z pewnością animowany short "Steadfast Stanley" z 2014 roku.
Obraz ów wyróżnia się nie tylko tym, że jest animacją, ale przede wszystkim postacią bohatera. Jest nim bowiem zwykły domowy pies rasy corgi. Cała opowieść jest przedstawiona właśnie z punktu widzenia czworonoga. Film zaczyna się od momentu, w którym pewna rodzina w pośpiechu opuszcza swój dom. Na zewnątrz latają helikoptery, słychać wyjące syreny i wystrzały. Mały chłopiec żegna się ze swoim psem Stanleyem, lecz rodzic nie pozwala mu na to i zabiera dziecko siłą. Z nogi spada mu wtedy but, a pies zostaje zamknięty sam w domu. Na szczęście w drzwiach jest wyjście dla pupila, który zabiera zgubionego buta i wyrusza za samochodem, jakim odjechali właściciele. Jak się okazuje w mieście wybuchła epidemia zombie, a Stanley musi po drodze stawić czoła całych ich zastępom.
"Steadfast Stanley" wyszedł spod ręki Johna Kima. I można śmiało powiedzieć, że animator ten posiada własny, charakterystyczny styl, co jest na pewno wielką zaletą produkcji. Postacie, jak i lokacje występujące w krótkometrażowe narysowane są bardzo energiczną i mocną kreską. Autor na pewno jadł śniadanie przed tym, zanim zasiadł do deski kreślarskiej. Takie właśnie rysunki bardziej do mnie przemawiają niż te oniryczno-rozmyte. Są bowiem bardziej wyraziste i nadają każdej postaci czegoś w rodzaju osobowości. A najwięcej jej na ekranie posiada na pewno tytułowy pies Stanley. Twórcom udało się idealnie uchwycić charakter rasy corgi, jakiej jest przedstawicielem. Jest wszędobylski i zawsze skory do zabawy.
Czworonóg jest pełen wigoru i życia. Jego wielkie oczy, uszy oraz cała mowa ciała umiejętnie oddają jego stan emocjonalny. Reżyser perfekcyjnie przeniósł na kartkę dobrze znaną z rzeczywistości właścicielom tych psów ich pocieszną naturę. Zwierzęcy bohater mimo niewielkich rozmiarów na czele z krótkimi łapkami stawia dzielnie czoło hordom umarlaków, które zagrażają zarówno jemu, jak i jego panu, którym jest mały chłopiec. Bez cienia zwątpienia ryzykuje swoje istnienie, by donieść zagubionego buta i połączyć się z właścicielem, dodając mu jednocześnie otuchy. Film oprócz dostarczania niezłej rozrywki i akcji niesie również zatem przesłanie o psim poświęceniu oraz przywiązaniu, które umożliwia im dokonywanie nawet największych cudów.
Obraz ów wyróżnia się nie tylko tym, że jest animacją, ale przede wszystkim postacią bohatera. Jest nim bowiem zwykły domowy pies rasy corgi. Cała opowieść jest przedstawiona właśnie z punktu widzenia czworonoga. Film zaczyna się od momentu, w którym pewna rodzina w pośpiechu opuszcza swój dom. Na zewnątrz latają helikoptery, słychać wyjące syreny i wystrzały. Mały chłopiec żegna się ze swoim psem Stanleyem, lecz rodzic nie pozwala mu na to i zabiera dziecko siłą. Z nogi spada mu wtedy but, a pies zostaje zamknięty sam w domu. Na szczęście w drzwiach jest wyjście dla pupila, który zabiera zgubionego buta i wyrusza za samochodem, jakim odjechali właściciele. Jak się okazuje w mieście wybuchła epidemia zombie, a Stanley musi po drodze stawić czoła całych ich zastępom.
"Steadfast Stanley" wyszedł spod ręki Johna Kima. I można śmiało powiedzieć, że animator ten posiada własny, charakterystyczny styl, co jest na pewno wielką zaletą produkcji. Postacie, jak i lokacje występujące w krótkometrażowe narysowane są bardzo energiczną i mocną kreską. Autor na pewno jadł śniadanie przed tym, zanim zasiadł do deski kreślarskiej. Takie właśnie rysunki bardziej do mnie przemawiają niż te oniryczno-rozmyte. Są bowiem bardziej wyraziste i nadają każdej postaci czegoś w rodzaju osobowości. A najwięcej jej na ekranie posiada na pewno tytułowy pies Stanley. Twórcom udało się idealnie uchwycić charakter rasy corgi, jakiej jest przedstawicielem. Jest wszędobylski i zawsze skory do zabawy.
Czworonóg jest pełen wigoru i życia. Jego wielkie oczy, uszy oraz cała mowa ciała umiejętnie oddają jego stan emocjonalny. Reżyser perfekcyjnie przeniósł na kartkę dobrze znaną z rzeczywistości właścicielom tych psów ich pocieszną naturę. Zwierzęcy bohater mimo niewielkich rozmiarów na czele z krótkimi łapkami stawia dzielnie czoło hordom umarlaków, które zagrażają zarówno jemu, jak i jego panu, którym jest mały chłopiec. Bez cienia zwątpienia ryzykuje swoje istnienie, by donieść zagubionego buta i połączyć się z właścicielem, dodając mu jednocześnie otuchy. Film oprócz dostarczania niezłej rozrywki i akcji niesie również zatem przesłanie o psim poświęceniu oraz przywiązaniu, które umożliwia im dokonywanie nawet największych cudów.
Moja ocena:
7
Czy uznajesz tę recenzję za pomocną?
