filmweb.pl
Zaloguj
Zaloguj się
filmweb.pl
Filmy
Strona główna filmów
Premiery i zapowiedzi
Zwiastuny
Baza filmów
Baza osób kina
Baza postaci
Baza światów
Filmy w TV
Nagrody i festiwale
Newsy
Recenzje
Publicystyka
Filmweb poleca
Programy Filmwebu
Seriale
Strona główna seriali
Premiery i zapowiedzi
Baza seriali
Baza programów
Seriale w TV
Newsy
Recenzje
Serial Killers
Gry
Strona główna gier
Premiery i zapowiedzi
Baza gier
Recenzje gier
Rankingi
Ranking nowości
Ranking top 500
Ranking oczekiwanych
Nowości serialowe
Seriale top 500
Filmy na VOD
Seriale na VOD
Oryginalne produkcje
Ludzie filmu
Najlepsze role
Gry wideo
Box office
Listy
Mój Filmweb
Aktywność (oceny znajomych)
Rekomendacje
Mój profil
Chcę zobaczyć
Moje oceny
Konkursy
Quizy
Ankiety
Ranking użytkowników
Forum
VOD
Zobacz wszystkie VOD
Popularne
Nowości
Najlepsze
Wkrótce
Darmowe
Kino
TV
Program TV
Lista programów
Chcę zobaczyć
TV
Program TV
Lista programów
Chcę zobaczyć
Blue Moon
Opinie
Blue Moon
2025
Strona filmu
Opinie
(599)
Listy
(52)
pełna obsada
(52)
Oceny krytyków
(0)
Oglądaj online
Recenzje
(1)
Nagrody i festiwale
(40)
Forum
wideo
(2)
zdjęcia
(16)
plakaty
(4)
Opisy
(2)
Newsy
(3)
Blue Moon
/film/Blue+Moon-2025-10069932
2025
Artur Venom
7
Wszystkim znajomym, nieznajomym i całej naszej filmowej społeczności życzę Zdrowych, Spokojnych i Wesołych Świąt Bożego Narodzenia.
czytaj dalej
Agatonik
7
Bardzo smutny film – głęboko prawdziwy w ukazywaniu samotności, bezsilności wobec własnych słabości i tęsknoty za bliskością, której już nie można odzyskać. „Widziałeś mnie stojącego samotnie” (słowa z jego piosenki „Blue Moon”) wybrzmiewają w tym filmie jak refren smutku, zamykając całą historię w jednym zdaniu.
czytaj dalej
chrzanowsky
6
Egzystencjonalna i błyskotliwa brawura, która pomimo jej zalet nie porywa. Jest stylowo, nostalgicznie i intymnie a Ethan Hawke oddał tej roli całego siebie a teraz Akademia powinna mu to wynagrodzić zasłużonym Oscarem. Nastąpił jednak pewien paradoks bo o ile dialogi są świetne, to cała ta melancholia, stateczność i rozgadanie nie pozwala się w pełni zaangażować i przeżyć ten film z równie wielką pasją, jaką ma główny bohater.
czytaj dalej
Marcin Prymas
7
Przezabawny, a przy tym najsmutniejszy film ostatnich lat. Besilność prób zagadania własnej śmierci.
czytaj dalej
Kr4ju
5
Lorenz Hart jest jak ta świegocząca bez ustanku mucha nad uchem.
czytaj dalej
Dorian Swoboda
6
Formalnie znakomitym, emocjonalnie zbyt wysterylizowany. To prawda, że Ethan Hawke jeste tu genialny, ale to rola większa niż sam film, a samo podziwianie Hawke'a, to odrobinę za mało.
czytaj dalej
Karolina Kostyra
7
Just not that way - nóż w serce każdego zfriendzonowanego nieszczęśnika.
czytaj dalej
marta surowiecka
5
W każdej scenie Hawke kadrowany jest jako ten niższy, mniejszy wobec otoczenia, które góruje, jakby podłoga pod nim się zapadła. Np. nie ma ujęcia, w którym ktoś by siedział, a on stał nad nim, zawsze odwrotnie i zawsze wszystko jest ponad bohaterem, nawet lada. Zabieg przemyślany, mający nam powiedzieć o tymże. Interesujące, ale moja uwaga nie szła w parze z filmem. I mam wrażenie, że tu nie ma opowieści, a kręcenie zbędne, film, w którym zabrakło filmu.
czytaj dalej
Piotr Piskozub
7
Hawke jest oczywiście rewelacyjny, samotność Harta potrafi bezgranicznie poruszyć, ale precyzja Linklatera tym razem ma w sobie stanowczo zbyt wiele matematyki. To nie ta czułość, za którą go uwielbiamy.
czytaj dalej
Lukasz_Broda
8
Gawędziarz wieczorową porą. Intensywny dramat, gdzie granicę między euforią a otchłanią pustki, wyznaczają kolejne piękne brzmiące hasła i inne werbalne pułapki. To próba przekształcenia życia w sztukę, rozczarowania w sukces, co ostatecznie prowadzi bohatera do bolesnej porażki. W przeciwieństwie do Linklatera, który przywraca językowi jego dawny, ekscytujący wymiar w rozbudzaniu wyobraźni. Hawke wyborny.
czytaj dalej
dajmian
5
Sam film mocno średni z przewagą na tylko taki sobie. Bardzo teatralny, przegadany, ale w taki niedobry sposób. Natomiast aktorzy są świetni. Ethan Hawke stworzył jedną z najlepszych kreacji aktorskich w swojej karierze jak i w roku 2025. Jego występ cechuje prostota i prawda. Świetny występ wart nominacji do Oskara. Andrew Scott i Margaret Qualley również zostali docenieni kilkoma nominacjami aktorskimi. Natomiast warto zwrócić uwagę na kolejną świetną kreację Bobby Cannavale. Reżyser jest twórcą nierównym. Tym razem stworzył film średni ze świetnymi postaciami.
czytaj dalej
maks_maks_maks
9
ethan hawke ladies and gentlemen
czytaj dalej
Mikołaj Szymczak
8
Można zamknąć oczy, przesłuchać cały film i efekt będzie równie mocny. Niesamowite dialogi (jak zawsze u Linklatera) stylizowane na perwersyjne, pełne punów innuendo zza kulis Złotego Hollywood. I Hawke, on też niesamowity.
czytaj dalej
Adam Kudyba
8
Kino gadane, które w najgorszym przypadku odbioru stanie się niemal dwugodzinnym "starczym gadaniem", w najlepszym - poetycko opowiedzianą historią o zdesperowanej duszy artysty i jego konfrontacjach z trudnymi emocjami. Błyskotliwość idzie tu w parze ze smutkiem, geniusz z samotnością, autentyczny podziw wobec wieloletniego przyjaciela z gorzkim żalem z powodu rozejścia się ich ścieżek. Film, który z pewnością nie podpasuje każdemu. Jedni wezmą go prawdopodobnie za boomerskie, starcze, bezużyteczne ględzenie rozciągnięte na dwie godziny, drudzy dostrzegą w nim mającą formę teatralnej sztuki, słodko-gorzką autorefleksję nad życiem. Ja należę do tej drugiej grupy - "Blue Moon", choć nie jest idealne, trafiło w moje serducho. Ethan Hawke jest genialny, zachwycająco autentyczny w każdej emocji, którą chce przekazać wcielając się w Harta, każdy z jego stanów oddaje z naturalnością i precyzją. Linklater i Hawke znów razem, a efekt jest znów świetny.
czytaj dalej
Kriss_11
7
1h35 15:30-17:05; Berlin; Richard Linklater nr 22; Ethan Hawke 10, Margaret Qualley 7; Ależ plakat-potworek do tego filmu!
czytaj dalej
Jakub Mróz
6
Przerysowany i przeintelektualizowany (moim zdaniem). Nie jest to "Nić widmo", ani "Capote", ani "Śmierć komiwojażera". Mimo klimatu, dobrego scenariusza i kreacji Hawke, która jest dobra, lecz lekko pretensjonalna - być może tego wymagała odgrywana postać?
czytaj dalej
Miłosz Stelmach
6
Błyskotliwie napisane, zgrabnie wyreżyserowane, efektownie zagrane, ale jednak pozostawia we mnie to nieznośne poczucie obserwowania zrobionego od linijki, sfilmowanego teatru...
czytaj dalej
maciekb80
7
Srebrny niedźwiedź dla Andrew Scotta, to pstryczek w nos dla E.H
czytaj dalej
Larionov
7
Popis głównie jednego aktora. Niby niewesoła historia, ale w jakimś stopniu chciałoby się być częścią tego świata. Przypomina sztukę, w której dużo się mówi, a wszystko w jednej lokacji.
czytaj dalej
ignor arog
5
portret artysty z czasu końca kariery. podczas gdy film o godardzie zachwycał, powyższego oglądać się nie da. co najwyżej słuchać. wszystkiemu winne są oczywiście słowa. słowa, słowa, słowa. to nie film, to słuchowisko radiowe - przegadane, przygniecione, męczące. jeszcze, kurcze, z tym pianinkiem windziarskim pomiędzy ścianami echem złowrogim dookolnie pobrzmiewającym, przez całą wieczność, na jednej nucie, w kolorze tapet, nie mogę. ethan jako homo pitek, cieplak barowy - super, cała reszta w gwizdek. narracja wizualna nie istnieje. moja teoria jest taka: nasza postawa względem bohatera podświadomie przekłada się na naszą opinię o filmie. kiedy bohater jest sympatyczny - jest dobrze, a kiedy sympatyczny nie jest - należy ukazać jego świat w sposób sympatyczny za pomocą sztuczek filmowych, aby zwiększyć szanse. najnowszy film linklatera, mierzony ekierką powyższej zasady, kładzie się po całości, albowiem nie idzie polubić w nim niczego - ani bohatera, ani sposobu jego obrazowania.
czytaj dalej
Piotr Nyga
4
AFF: U wujka na imieninach, czyli późny Woody Allen.
czytaj dalej
Krzysztof Krawczyk
6
Filmy o muzyce nie powinny być hipsterskie, ani ograniczać się do teatru jednego aktora. Szybko traci blask, bo za słowami nie idzie oda do musicali.
czytaj dalej
Filip Ziemba
6
Gadu, gadu, stary dziadu.
czytaj dalej
Latarnik Popkultury
6
Kameralny, dowcipny, ale też przytłaczająco smutny. Linklater kreśli subtelny, interesująco przegadany portret samotności, będący zarazem popisem jednej roli - i tak, Hawke kradnie cały film; na szczęście z postaci Harta nie robi karykatury, choć chwilami zbliża się do podręcznikowego "Oscar baitu".
czytaj dalej
robert2207
8
Niezwykle przyjemne w oglądaniu. Mimo że pod płaszczykiem lekkości kryje się smutna historia. Hawke jako rozgadany, poszukujący akceptacji samotnik jest naprawdę magnetyczny.
czytaj dalej
1
2
3
...
6
Popularne na VOD
Odyseja
Opinie
W te święta mam cię na oku
Opinie
Normal
Opinie
Zobacz popularne na VOD
Popularne w TV
Normal
Opinie
Koniec ulicy Dębowej
Opinie
Beetlejuice Beetlejuice
Opinie
Zobacz program TV