Film

1956 10 min.
6,6 414
ocen
6,6 10 414
135
chce zobaczyć
{"id":"5278","linkUrl":"/film/Dzieci+oskar%C5%BCaj%C4%85-1956-5278","alt":"Dzieci oskarżają"}
Dokument ukazuje dramat dzieci, których rodzice borykają się z problemami alkoholowymi.
{"linkA":"/zostanwdomu?ref=promo_stayAtHomeA","linkB":"/zostanwdomu?ref=promo_stayAtHomeB"}

Ostatni z "czarnych dokumentów" duetu Hoffman i Skórzewski porusza temat boleśnie aktualny po dziś dzień, a dotyczący losu dzieci alkoholików (w polskim dokumencie podejmowany jeszcze wielokrotnie w późniejszych latach, by wspomnieć choćby "Zabawę" Janusza Majewskiego z 1961 roku i "Temat" Michała Maryniarczyka). Autorzy posłużyli się tuOstatni z "czarnych dokumentów" duetu Hoffman i Skórzewski porusza temat boleśnie aktualny po dziś dzień, a dotyczący losu dzieci alkoholików (w polskim dokumencie podejmowany jeszcze wielokrotnie w późniejszych latach, by wspomnieć choćby "Zabawę" Janusza Majewskiego z 1961 roku i "Temat" Michała Maryniarczyka). Autorzy posłużyli się tu znów sugestywnymi fabularnymi scenami, by wstrząsnąć widzami. Pierwsza historia opowiada o matce kilkuletniej dziewczynki zabitej przez pijanego kierowcę. Opowiadanie zaczyna się jak w sensacyjnym filmie fabularnym (rok później obu dokumentalistom zaproponowano ekranizację "Złego" Leopolda Tyrmanda, do której jednak ostatecznie nie doszło). Najpierw, w planie pod napisami początkowymi, oglądamy mamę z dzieckiem w sklepie z zabawkami. Chwilę potem rozradowana z prezentu dziewczynka staje z mamą przed przejściem dla pieszych. Równolegle oglądamy zamroczoną alkoholem twarz za szybą pędzącego auta. Nad przejściem dla pieszych gaśnie napis "Stój" a zapala się "Idź". Matka z dzieckiem wchodzą na pasy i w tym momencie samochód nieomal zmiata je z ulicy. Zbliżenia twarzy przerażonych gapiów. Starszy mężczyzna odciąga dziewczynkę od trupa matki. Scena w sądzie: córka ofiary i dzieci sprawcy. Sędzia odczytuje wyrok. Dopiero teraz odzywa się głos lektora: "ta dziewczynka straciła matkę na zawsze, te dzieci straciły ojca na dziesięć lat". Ostatnia scena w tej historii: ojciec wdowiec z córką opuszcza gmach sądu. W filmie oglądamy jeszcze trzy podobne, fabularne historie, przeplatane dokumentalnymi scenami z placu zabaw, przedszkola, izby dziecka (tu kilkunastoletni chłopiec opowiada przed kamerą o ojcu pijaku i próbuje milczeć o tym, że matka też pije). Druga, najdłuższa w całym filmie, rozgrywa się w ciągu kilkunastu lat. Opowiada o Andrzejku wzrastającym na "trunkowego" człowieka w rodzinie miłośników sutego zakrapiania wszelkich świąt i jubileuszy (w scenie prywatki z okazji osiemnastych urodzin w roli pełnoletniego Andrzeja wystąpił Henryk Boukołowski). Trzecia historia opowiada o tokarzu Janickim, który miał po pracy odebrać synka z przedszkola, ale zamiast tego poszedł z kolegami pić do knajpy. Czwarta rozgrywa się w nędznym mieszkaniu, gdzie umorusane dzieci przyglądają się ze strachem libacji rodziców, a wysłany po wódkę chłopiec wygłodniałym spojrzeniem "pożera" wystawę sklepową piekarni. Dokumentalny finał tego filmu pozostaje w pamięci: twarze dzieci alkoholików, okaleczone nim jeszcze się narodziły. Poruszającym obrazom towarzyszą słowa komentarza: "W oczach tych dzieci też mógłby być uśmiech, radość, zaufanie. Nie będzie go nigdy. Ich świat jest smutny i straszny. Na zawsze. Te dzieci oskarżają!"

studio
Wytwórnia Filmów Dokumentalnych (WFD)
data produkcji
1956
tytuł oryg.
Dzieci oskarżają
inne tytuły
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych
  • dokument pedagogiczny

    kosarz 666 neg ocenił(a) film na 7

    ale zrobiony bardzo dobrze; mocny, bezpośredni. Przebił go dopiero Piwowski swoim "Korkociągiem" Można zobaczyć tutaj: http://www.youtube.com/watch?v =NnKKxJoyExs&playnext=1&am p;list=PL228F79F4300A01C4& feature=results_main

    4
    • Opis

      budny1987 ocenił(a) film na 7

      Jeden z najważniejszych filmów dokumentalnych z nurtu tzw. czarnej serii. Jego twórcy przedstawiają tragedię dzieci alkoholików w latach 50.

      1
      • co ze Skórzewskim?

        malasowa

        Historia Filmu Polskiego t.IV podaje jako współreżysera Edwarda Skórzewskiego. Dlaczego nie został uwzględniony? To samo dotyczy kilku innych pozycji przypisanych w Filmwebie tylko Hoffmanowi.