[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/8585/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":9137,"rate":8.249097077815476,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":20,"name":"voices","above5p":false,"career":{"name":"aktor dubbingowy"},"ranking":{"name":"Ról głosowych","link":"/person/ajax/roles/8585/20","url":"/ranking/person/voices"},"rating":{"count":98,"rate":8.091836734693878,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":21,"name":"himself","above5p":false,"career":{"name":"we własnej osobie"},"ranking":{"name":"Występów","link":"/person/ajax/roles/8585/21","url":"/ranking/person/himself"},"rating":{"count":9,"rate":7.777777777777778,"desc":"ocen","profession":"występów osoby"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/8585/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":3,"rate":7,"desc":"oceny","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":2,"name":"director","above5p":false,"career":{"name":"reżyser"},"ranking":{"name":"Reżyserii","link":"/person/ajax/roles/8585/2","url":"/ranking/person/director"},"rating":{"count":2,"rate":5.5,"desc":"oceny","profession":"pracy reżysera"}}]
8,2
9 137 ocen gry aktorskiej
Andrzej Łapicki
Andrzej Łapicki urodził się w Rydze 11 listopada 1924 roku. Ukończył warszawskie gimnazjum im. Stefana Batorego, a maturę zrobił w 1942 roku na tajnych kompletach podczas wojny. W czasie okupacji rozpoczął studia w tajnym Instytucie Sztuki Teatralnej. Dyplom uzyskał już po wojnie w Łodzi u Aleksandra Zelwerowicza.

Na scenie debiutował w 1945 roku jako Kuba w "Weselu" Stanisława Wyspiańskiego w reżyserii Jacka Woszczerowicza w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi, gdzie występował jeszcze trzy lata. W 1949 związał się z zespołem Teatru Współczesnego w Warszawie. Na tej scenie w 1957 debiutował także jako reżyser "Uśmiechem Giocondy" Aldousa Huxleya.

Rola Freda w "Ladacznicy z zasadami" Jean Paula Sartre'a w reżyserii Erwina Axera przyniosła Andrzejowi Łapickiemu pierwszy, spektakularny sukces, jednak przyczyniła się do jego zaszufladkowania (Erwin Axer obsadzał go w rolach "wrogów klasowych, agentów FBI i sanacyjnych demonów"). Mimo to, wkrótce zaczął tworzyć się jego nowy wizerunek klasycznego amanta sceny polskiej, z którym aktor będzie usilnie walczyć.

W Teatrze Współczesnym występował również w latach 1966-1972, a w międzyczasie należał do zespołu artystycznego Teatru Dramatycznego w Warszawie (1964-1966). W 1972 roku Łapicki zerwał z Teatrem Współczesnym i przez kolejnych osiem lat występował w Teatrze Narodowym. Rok 1972 to także wielkie filmowe role Łapickiego w "Piłacie i innych" Wajdy oraz "Jak daleko stąd, jak blisko?" Konwickiego. Wajda powierzył mu też role w filmach "Ziemia obiecana", "Wszystko na sprzedaż" i "Wesele". Ostatnio wystąpił także w roli Księdza w "Panu Tadeuszu".

W 1982 roku powrócił do Teatru Dramatycznego, jednak odszedł jeszcze w tym samym roku wraz z wyrzuconym przez władze dyrektorem Gustawem Holoubkiem. Następnie (1983-1989) był członkiem zespołu aktorskiego Teatru Polskiego w Warszawie, gdzie w 1995 roku objął stanowisko dyrektora artystycznego (do 1999).
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 11 listopada 1924

data śmierci: 21 lipca 2012

miejsce urodzenia: Ryga, Łotwa

dwukrotnie żonaty: 1. Zofia Chrząszczewska (od 1947 do 22.07.2005, jej śmierć), córka Zuzanna (ur. 18.03.1954); 2. Kamila Mścichowska (od 05.06.2009 do jego śmierci)
Napisał książkę pt. "Po pierwsze, zachować dystans", która została wydana w 1999 roku.
W latach 1989-1991 był posłem z ramienia "Solidarności".
Otrzymał następujące wyróżnienia:
- 1954 r. - Złoty Krzyż Zasługi;
- 1955 r. - Medal 10-lecia Polski Ludowej;
- 1966 r. - Medal 20-lecia Polski Ludowej;
- 1967 r. - Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego;
- 1970 r. - Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski;
- 1972 r. - Nagroda Miasta Stołecznego Warszawy;
- 1973 r. - Medal Komisji Edukacji Narodowej;
- 1975 r. - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski z okazji 30-lecia kinematografii w Polsce Ludowej;
- 1989 r. - Odznaka honorowa "Zasłużony dla Kultury Narodowej";
- 1990 r. - Odznaka "Za zasługi dla Warszawy";
- 1993 r. - Złoty Medal Prymasowski "Zasłużonemu w posłudze dla Kościoła";
- 1993 r. - tytuł honorowego członka ZASP Za Granicą;
- 1995 r. - Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski z okazji jubileuszu 50-lecia pracy scenicznej;
- 2005 r. - Medal "Zasłużony Kulturze - Gloria Artis".
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych