film

Między słowami

Lost in Translation
2003

1h 42m
7,4 184 tys. ocen
7,4 10 1 183614
8,1 74 krytyków
Podstarzały aktor i młoda dziewczyna nawiązują nić porozumienia podczas pobytu w Tokio, gdzie oboje czują się osamotnieni. Zobacz pełny opis
Komedia
Melodramat
Filmweb poleca
Top 2003 roku #14
Między słowami zobacz zwiastun

reżyseria Sofia Coppola

scenariusz Sofia Coppola

produkcja Japonia, USA

premiera

Oscar
Film zdobył nagrodę Oscar, 37 innych nagród oraz 44 nominacje
Sprawdź wszystkie nagrody
Między słowami
Zwiastun nr 1
Między słowami
TOP Sequele, o których marzymy
nr 1 2009-11-16T11:31:20 https://fwcdn.pl/webv/31/02/13102/135693_1_1.13102.4.jpg https://fwcdn.pl/video/104454/lost_in_translation_m480.360p.mp4
Nowość
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
TOP
Sequele, o których marzymy
 "Incepcja", "Boyhood", "Dredd", a może "Między słowami"? Michał Walkiewicz wybrał filmy, które zasługują na sequele, ale prawdopodobnie nigdy ich nie dostaną. Mimo tego warto pomarzyć. 2020-04-15T15:40:52 PT3M40S https://fwcdn.pl/webv/34/92/53492/53492.6.jpg
Pewnie każdy z nas choć raz w życiu stanął na skrzyżowaniu dróg, zastanawiając się nad bezsensem marazmu, w którym przyszło mu trwać. Szukamy wtedy bratniej duszy, która będzie dla nas ukojeniem i oderwaniem od szarej rzeczywistości. Sofia Coppola w sposób niebanalny, a zarazem lekki i przyjemny ukazuje nam losy dwojga ludzi zagubionych w życiu i... więcej
Ostatnia scena. Bob zauważa Charlotte w tłumie Japończyków. Wstrzymuje taksówkę, która jechała na lotnisko. Biegnie za dziewczyną. Ona odwraca się. Bob zaczyna jej coś szeptać do ucha. My – widzowie nie dowiemy się, co to było. Wszystko pozostanie w formie domysłów. Nie, nie zamierzam opowiadać filmu od końca. Chociaż przy obecnych trendach byłoby... więcej

50-letni Amerykanin, Bob Harris (Bill Murray) przyjeżdża do Tokio. Zapomniany gwiazdor telewizyjny ma za zadanie nakręcić reklamę. Proste sceny okazują się trudne do realizacji i zdjęcia zaczynają się przedłużać. Do hotelu, w którym mieszka Bob wprowadza się małżeństwo - Charlotte (Scarlett Johansson) i John (Giovanni Ribisi). John jest... 50-letni Amerykanin, Bob Harris (Bill Murray) przyjeżdża do Tokio. Zapomniany gwiazdor telewizyjny ma za zadanie nakręcić reklamę. Proste sceny okazują się trudne do realizacji i zdjęcia zaczynają się przedłużać. Do hotelu, w którym mieszka Bob wprowadza się małżeństwo - Charlotte (Scarlett Johansson) i John (Giovanni Ribisi). John jest fotografem i całe dnie poświęca pracy, podczas gdy jego żona nudzi się w hotelowym pokoju. Pozbawiona kontaktu z rodziną i przyjaciółmi Charlotte czuje się samotnie. Zaczyna cierpieć na bezsenność. Po kolejnej nieprzespanej nocy schodzi do baru, w którym spotyka Boba. Okazuje się, że bezsenność nie jest ich jedynym wspólnym tematem. Charlotte i Bob spędzają ze sobą coraz więcej czasu. Między młodą kobietą i doświadczonym mężczyzną rodzi się niezwykła przyjaźń. Ona dopiero szuka swojego miejsca w świecie, on jest na kolejnym życiowym zakręcie. Coraz bardziej się do siebie zbliżają, choć zdają sobie sprawę, że ich uczucie nie ma szans na spełnienie. czytaj dalej

premiera 29 sierpnia 2003 (Światowa) , 20 lutego 2004 (Polska premiera kinowa)

boxoffice $119 723 856 na świecie $44 585 453 w USA $75 138 403 poza USA

budżet $4 000 000

dystrybucja SPInka

studio Focus Features (przedstawia) / American Zoetrope / Elemental Films / więcej

tytuł oryg. Lost in Translation

inne tytuły więcej

Sofia Coppola napisała główną rolę specjalnie z myślą o Billu Murrayu. Gdyby ten odrzucił rolę, nie nakręciłaby filmu w ogóle.
Suntory whisky nie ma w menu w New York Bar w Hotelu Park Hyatt w Tokio. Za to można tu dostać drinki "L.I.T." ("Lost in translation") i "Sofia".
Film nakręcono w Kioto, Tokio i Fuji (Japonia).
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

ocenił(a) film na 9

Wczoraj obejrzałam ten film, chyba po raz dziesiąty. I choć zawsze był moim ulubionym, to dopiero wczoraj zdałam sobie sprawę, o czym tak naprawdę ten film jest. Spadło na mnie ogromne uczucie samotności, która jakoś wcześniej mi nie przeszkadzała. Może to dlatego, że mam dopiero 22 lata, (pewnie) dlatego, że jeszcze...

więcej

to ledwo dobrnąłem do końca. W tym filmie nie ma niczego szczególnie wyróżniającego się - ani fabuły, ani montażu, ani muzyki ani niczego innego. A sam film jest zwyczajnie nudny. Szkoda czasu na niego, a ta ocena (7,4) jest jakaś z kosmosu.

Zdarzały się już polskie żenujące tłumaczenia tytułów filmów.
Nie wgłębiając się zbytnio w temat, wspomnę tu choćby o ,,Wirującym seksie'' w przypadku ,,Dirty Dancing''.
Ale w przypadku tego filmu można powiedzieć, że uczeń przerósł mistrza.
,,Między słowami'' to tytuł idealny.

Uwaga Spoiler! Ten temat może zawierać treści zdradzające fabułę.

Boże jaka ona jest piękna w tym filmie...