Płomienie Forum

z początku pomyslalam ze zapowiada sie sympatycznie , po obejzeniu 1.5 godziny myslalam ze zejde tak sie umeczylam tym filmem o niczym . kolejna godzine ogladalam na przewijaniu, bo myslalam ze juz naprawde zejde. Straszne rozczarowanie.

Film zdecydowanie nietypowy, uwielbiam takie raz na parę lat uda mi się trafić na taką perełkę. Z regóły były to filmy japońskie. Raz brazylijski. Tutaj pierwszy raz trafił mi się koreański. To nie jest film, który zrozumiesz intelektualnie, to jest wycieczka dla ducha. Oglądając go odczuwasz emocje i zagubienie...

Jakby był z godzinę krótszy to by to mu wyszło na dobre. Na plus , ładni aktorzy i generalnie ładne zdjęcia. Na minus - film zbyt rozwlekły, usypiający widza. Lubię czasem obejrzeć takiego snuja, ale tutaj jest to przegięte i pwoduje że widz czuje się zdezorientowany.

Czytając recenzje filmu mam wrażenie że niektórzy intelektualiści dostrzegają w tym filmie to czego w nim niema i to jedyny niewątpliwy sukces reżysera.
Film nudny , wygląda na to że reżyser nie potrafił na montażu rozstać się z niepotrzebnymi scenami. Bohaterowie kompletnie nie wiarygodni. Główny bohater zachowuje...

Obejrzałem ponad połowę i juz nie mogę. To jest jakiś totalny szajs o doslownie niczym. Widocznie mam zbyt prosty umysł, zeby zrozumieć tego typu "wybitne" dzieła...

Historia schizoidalnego onanisty o ksywie "Pisarz" zwabionego do opieki nad kotką, podczas wyjazdu swojej puszczalskiej koleżanki do Afryki. Kiedy dziewczyna po powrocie do kraju przedstawia mu swojego nowego znajomego a następnie znika, bohater rozpoczyna jej poszukiwania.

Film mało klarowny a dobrze się zapowiadał. Nawet jeśli jest on oparty na opowiadaniu Murakamiego to i tak trudno go zrozumieć. Lubię kino koreańskie i staram się oglądać te ,które pojawiają się na ekranie jednak ten był mało ciekawy .A zakończenie ....

Płomienie? Raczej sztuczne ognie.

To jest dramat psychologiczny, a nie thriller.

Film niemal idealny, którego sceny może nie są wystarczająco tłuste w szczegóły i inne niuanse, albo po prostu tempo nie było odpowiednie do ilości rzeczy, na które trzeba było zwrócić uwagę. Mimo to jest to jeden z najestetyczniejszych filmów jakie widziałem, przesiąknięty poezją i metaforami. Po za tym psychologiczna...

7/10 bo lubię Murakamiego.

PS. Czy w oryginale nie palił on stodół, a nie szklarnie?

Kolejny koreański film, na który się natykam, w którym nie jest ważny sam klucz (interpretacja, rozwiązanie), tylko sama droga jaką się do niego przebywa. Interpretacja jest nieistotna każdy może mieć swoją, byle mu pasowała. Ważne co z tego wyciagnie.

...jednak brakuje mi jeszcze drobnego "dopowiedzenia" w zakończeniu. Jak amerykańskie produkcje kochają wyjaśniać widzom krok po kroczku absolutnie wszystko, tak Koreańczycy mają zwyczaj urywać film jakby w połowie, w momencie, w którym, zdaje się, dopiero zaczyna się prawdziwa akcja.

"Polskie premiery dodaje wyłącznie redakcja" (komunikat na stronie), więc droga redakcjo, w Polsce film miał premierę 27 lipca na MFF Nowe Horyzonty.
https://www.nowehoryzonty.pl/opis.do?id=9420