Zaloguj Zaloguj się

Smashing Machine Opinie

plakat filmu Smashing Machine

josephineola

Aleksandra Daniel

5

Aktorsko nie ma się do czego przyczepić, ale emocjonalny silnik zbyt rzadko łapie iskrę. Wizualnie - choć spójnie i świadomie surowo - nie dla mnie, przez co film pozostawił mi bardziej wrażenie chłodnego podglądu niż prawdziwego doświadczenia.

Diabloo797

7

Nieco rozczarowujący jest sposób w jaki pokazywane jest tutaj MMA czy wielkość ówczesnego PRIDE, ale sprawdza się jako bardziej kameralna, osobista historia o upadkach i podnoszeniu się po nich. Benny Safdie świetnie radzi sobie w scenach dramatycznych, gdzie trzeba pokazać bezsilność bohatera i brak radzenia sobie z emocjami, wszelkie zgrzyty w relacji z Dawn oraz absolutnie wspaniałą, wręcz braterską relację z Markiem Colemanem - peak friendship i sportsmanship. Bardzo ważną kwestią w sporcie jest głowa, bo nawet przy szczytowej formie fizycznej i odpowiednio sfocusowanym mentalu nieprzygotowanie na ewentualność porażki może to wszytko zaprzepaścić. Świetnie ogląda się powrót Kerra, przezwyciężenie uzależnienia i powrót do oktagonu z większą świadomością siebie, choć pewna skaza nadal pozostaje, ale zakończenie pokazuje niedoskonałą prawdziwość tej przemiany. The Rock ma u Benny'ego Safdie'ego luźną życiówkę. Emily Blunt jest równie wspaniałą i zjawiskowa. Szacunek za Usyka Rutena.

5

Ale no byłoby mi smutno jakbym miała brata i robiła z nim filmy a potem byśmy powiedzieli "ej może każdy sam zrobi?" i dobra każdy robi film sportowy i ja bym zrobiła ten. a mój brat by zrobił Marty Supreme. No przykro by mi było i raczej bym już nie chciała robić filmów i bym powiedziała "wiesz co ja to nie lubiłam nigdy robić tych filmów... filmy są dla dzieci..." ale wszyscy by wiedzieli że to zazdrość przeze mnie przemawia

MiloszStelmach

Miłosz Stelmach

7

Unikając zarówno hollywoodzkiego patosu, jak i prześmiewczej dekonstrukcji gatunku, Safdie tworzy pełen luk i niedopowiedzeń, intensywny audiowizualnie, znakomicie zagrany i realistyczny portret, na który "the Rock" czekał całą karierę

Kriss_11

5

1h57 08:15-10:12; Benny Safdie nr 3; Kolejny przeciętny film o fighterze Dwayne Johnson 5 i jego problemach malżeńskich Emily Blunt 7. Kamera z ręki, walki bardzo przeciętne. Nic specjalnego.

___PREDATOR___

5

Transformacja Dwayne'a jest zaskakująca, praktycznie nie widać jego osoby, tylko gdy zaczyna mówić iluzja trochę puszcza. Jego podobieństwo do prawdziwego Kerr'a szczególnie uderza, gdy pokazywane są prawdziwe zdjęcia. Rewelacyjna robota działu charakteryzacji. Dwayne i Emily mają chemię między sobą i to widać. Pracowali już razem nad Jungle Cruise. Wiele postaci i aktorów dobrze dobranych w stosunku do prawdziwych odpowiedników, więc nie tylko Rock. Film jako film jest raczej nudny, nie jest zły, ale nie porywa w żaden sposób. Cała dynamika i zaangażowanie jest podczas scen z Emily, w jego życiu prywatnym, między walkami, których w sumie prawie nie ma w tym 2 godz filmie. A jak już są to raczej ich przebieg i rezultat nie dostarcza satysfakcji. Do tego stopnia jest to odczuwalne, że zastanawiałem się dlaczego on miał taką sławę. Dokonania Kerr'a są tu słabo pokazane, a później to raczej upadek bohatera. Dramat jest, świetne role są. Muzyka działa na nerwy. W kinie były 4 osoby :)

Jakub_Kapturski

Jakub Kapturski

6

Film zawieszony gdzieś pomiędzy "Wściekłym Bykiem", "Człowiekiem ringu" i "Do utraty sił". Dwayne "The Rock" Johnson lepszy niż zazwyczaj, bo jest w swojej strefie komfortu - gra bohatera, który wykonuje ten sam zawód, co niegdyś "The Rock".

szczepan600

3

Ok, to jest mega złe xD Prostacki dramat sportowy zawodzący na każdym polu. Szukająca wiecznie tematu historia w zgranej wrestrel-narracji okraszonej arcy chujo dialogami. A Rock sika na siłowni do butelki (w realu, nie w filmie).

rotusek

6

Venezia2025. Bezbarwnie wyreżyserowane kino środka, które z niewiadomych przyczyn wygrało nagrodę za reżyserię. Ale The Rock jest naprawdę znakomitym aktorem. Serio.

Magda_Szwabska

7

chociaż jednemu z braci Safdie wyszedł sportowy biopic z antypatycznym bohaterem (i w te przemiane postaci uwierzylam!)

porker1987

7

"Wybraniec" - "Smashing machine"? They're the same picture.

michalgoralczyk

Michał Góralczyk

6

Jeśli tak jak ja nie masz pojęcia, kim był Mark Kerr, jak wyglądało jego życie ani co osiągnął, to muszę powiedzieć, że ten film wciąż nie odpowiada na te pytania w pełni. Chciałbym wiedzieć, kim właściwie jest. Skąd pochodzi? Dlaczego jego związek z dziewczyną jest tak burzliwy? Jak trafił do świata MMA? W jaki sposób przyczynił się do rozwoju Ultimate Fighting Championship? Kiedy i dlaczego zaczęły się jego problemy z uzależnieniami? Rozumiem, że to nie dokument, ale film mógł z łatwością dodać kilka informacji wprowadzających dla widzów, którzy nie znają historii, jednocześnie nie tracąc tempa głównej fabuły. Na koniec muszę też wspomnieć o tempie narracji. Dla mnie było po prostu nieudane. Film dłużył się, bo przez większość czasu czułem się zagubiony i nie byłem pewien, w którym momencie historii właściwie się znajdujemy.

adi1234567890adi

5

ładne kadry i świetne aktorstwo, ale film nie trafił do mnie ani jako historia sportowca, ani jako historia toksycznej miłości, ani jako historia o walce z uzależnieniem - trochę o niczym + za wolne tempo

Cinemateur

4

malgorzata_jirak

malgorzata_jirak

4

Film przedstawia Marka Kerra - zawodnika MMA , ekstremalnie wyspecjalizowanego w jednej dziedzinie ( w walce), kosztem wszystkiego innego. To człowiek zredukowany do brutalnych, instynktownych zachowań na ringu . Poza nim borykający się z uzależnieniem i problemami emocjonalnymi. Słaby dramat sportowy, pozbawiony adrenaliny charakterystycznej dla sportu. Jako biografia monotonny i nudny. Warto tylko dla gry aktorskiej Dwayne'a .

feliks35

6

VitoBerserk

7

Naprawdę dobry dramat sportowy stylizowany na dokument z lat 90-tych. Ta stylizacja oraz praca kamery wypadły tu nad wyraz dobrze. Aktorzy tak samo. Powiem więcej: Emily i Dwayne są tutaj najjaśniejszym punktem. Scenariusz jest dość dobry, ale film ma trochę problemy z tempem i narracją z offu, której jest nieco za dużo. Poza tym film mógłby być tak o 15 minut krótszy - nie ucierpiałby na tym przekaz "Smashing Machine" i sens fabularny. Na plus montaż i muzyka, które są dość nietypowe dla tego typu gatunku filmowego. No i te wybuchy emocjonalne bohaterów filmu - mocna rzecz. Prezentowały się one na ekranie niezwykle wiarygodnie i naturalnie. Za to ukłony w stronę wyśmienitego duetu aktorskiego.

gendry

7

Sprytnie wyrywa się z gąszczu biopiców "od zera do bohatera", serwując nam opowieść o niewygrywie i o tym, że życie jest najbardziej dojeżdżającą machiną.

Popkulturoznawca

Popkulturoznawca

7

It's Hard to be broken Gentle giant. Nie idzie w oczywistość, pochylając się przede wszystkim nad dramatem i człowiekiem, a nie jego pięściach. Walki to element historii, a nie cel sam w sobie i już tu wygrywa. Muzycznie słyszymy Jazz interpretujący ruch, a nie popowy lub rockowy soundtrack mający pompować klimat "wielkości" i spektakularności. To przede wszystkim opowieść o tym jak pogodzić się z byciem "jedynie" człowiekiem, uczłowieczająca - wydawałoby się - bezdusznych osiłków i w tej roli "The Rock" wypadł znakomicie.

Westernik

7

a teraz coś z niezupełnie innej beczki, zwieńczenie nieoficjalnej trylogii - zapoczątkowanej Zapaśnikiem, zakontynuowanej Foxcatcherem - bez szału ni szoku ani rewelacji. raczej popłuczyny. the rock łazi tylko wte i wewte w poszukiwaniu orgazmicznego haju, skonfudowany, rozbisurmaniony, myśląc stale o czymś innym. nieobecny w życiu doczesnym, zachowuje obecność od święta, szczególnie na ringu, w szatni bądź siłowni. generalnie - w odrealnionym swym żywocie niedookreślonym, mglistym i widziomisiowym. żona bidna ciągle czeka w gniazdku na akacji, a ten łazi i ćwiczy te swoje przysiady, uwięziony w chorym centrum własnej głowy. w despotycznym amoku właściwym ludziom opętanym obcą ideą nadwartościową, goni króliczka urojonej nieśmiertelności. i to jest właśnie najpiękniejsze w całym tym zamęcie - ponury dramat człowieka ewidentnie egzystującego poza realnością obiektywną, w oderwanym świecie chorych ambicji, w którym jedyną maszyną naprawdę miażdżącą będzie oxykontin. a tu już nie ma nic.

Dawidt

5

Film w każdym aspekcie nijaki. Nie działa jako origin, nie działa jako historia o uzależnieniu, traktując temat bardzo powierzchownie, nie dowozi jako dramat sportowy/kino akcji, bo przyjmuje styl paradokumentu, co nie idzie w parze z budowaniem napięcia. Jazz w tle rodem z galerii handlowych też nie pomaga. Charakteryzacja Johnsona robi wrażenie, ale to zdecydowanie za mało na sensowne kino.

Goszka_

5

Jezu Chryste, nagadali się i nic z tego nie wynika. Aktorsko pierwsza klasa, ale fabularnie ten sznyt semi-dokumentalny jest po prostu męczący i (ociupinkę) nudny. Duszy brak.

Deer_Hunter

6

Johnson i Blunt radzą sobie świetnie, ale Safdie nie do końca wie, o czym właściwie chce opowiedzieć. Szum wokół filmu był znacznie większy niż sama historia.

PleasantGray

Latarnik Popkultury

7

Kameralna opowieść o syzyfowych próbach odzyskiwania równowagi - zarówno na ringu, jak i w życiu. Twórcza rozłąka z bratem wyszła Benny'emu Safdie raczej na dobre - w filmie znalazło się kilka reżyserskich perełek; z kolei Dwayne Johnson udowodnił, że potrafi grać nie tylko nieugiętych twardzieli, ale też kruchych mężczyzn na skraju autodestrukcji.

filip_ziemba

7

Będą Oscary? Nareszcie nadrobiłem "The Smashing Machine" Benny’ego Safdiego! Słyszałem skrajne opinie, więc ciekawiło mnie, jak wypadnie. Spodobało mi się… choć mniej, niż liczyłem. Formalnie to świetna robota. Srebrny Lew za reżyserię jest zasłużony — styl Safdiego trafia do mnie, a dokumentalne podejście do historii Marka Kerra działa zaskakująco dobrze. Zdjęcia, montaż i muzyka wypadają znakomicie! Problem leży w scenariuszu. Film łapie zbyt wiele wątków naraz: relacja z Dawn, uzależnienie, kryzys psychiczno-fizyczny, droga po sukces. Żaden z nich nie wybrzmiewa w pełni, przez co fabuła wypada dość miałko i momentami traci zaangażowanie. Na szczęście początek i finał są bardzo dobre! A The Rock? Znakomity — nominacja do Oscara niemal pewna, choć wygrana mniej realna. Emily Blunt jest solidna, reszta obsady poprawna. To dobry biopic z fantastyczną główną rolą oraz świetną stroną audiowizualną, ale i scenariuszem łapiącym zbyt wiele srok za ogon. Niemniej, warto obejrzeć!

1
2
3
...
6

plakat filmu Koniec ulicy Dębowej

Koniec ulicy Dębowej

plakat filmu W sercu dziczy

W sercu dziczy

plakat filmu Heartland

Heartland

Zobacz popularne na VOD