film

Sam pośród miasta

1965

1h 14m
7,3 1,7 tys. ocen
7,3 10 1 1734
6,7 3 krytyków
W oczekiwaniu na opóźniony samolot Konrad samotnie wędruje po Warszawie. Zobacz pełny opis
Dramat
Psychologiczny
Sam pośród miasta zobacz zwiastun

reżyseria Halina Bielińska

scenariusz Ireneusz Iredyński

produkcja Polska

premiera

Nowość
Nowość
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.

Film opowiada o czterdziestoletnim, zagubionym romantyku, który ciągle nie potrafi odnaleźć swojego miejsca w życiu. Konrad (Zbigniew Cybulski) wywodzi się rodu Kolumbów. Jego charakter ukształtowały doświadczenia czasów wojny. Dwadzieścia lat po jej zakończeniu, mimo dobrej pozycji zawodowej, cały czas nie może przyzwyczaić się do nowej... Film opowiada o czterdziestoletnim, zagubionym romantyku, który ciągle nie potrafi odnaleźć swojego miejsca w życiu. Konrad (Zbigniew Cybulski) wywodzi się rodu Kolumbów. Jego charakter ukształtowały doświadczenia czasów wojny. Dwadzieścia lat po jej zakończeniu, mimo dobrej pozycji zawodowej, cały czas nie może przyzwyczaić się do nowej rzeczywistości. To nieprzystosowanie staje się dolegliwe w chwili, gdy w wyniku awarii samolotu musi odłożyć wyjazd do Iraku. Co ma robić przez cały dzień i noc w Warszawie? Konrad załatwiłjuż wszystkie sprawy prywatne i służbowe, więc nie ma co robić. Bohater włóczy się bez celu po mieście, daremnie usiłując skontaktować się ze swoją przyjaciółką, Ewą. Próbuje zagłuszyć nagłą samotność w studenckim barze. Z poznaną tam atrakcyjną dziewczyną, Basią przenosi się do klubu studenckiego. Panująca tam zabawowa atmosfera bardzo mu nie służy. Zostawia dziewczynę i dalej samotnie wędruje po stolicy, przywołują dawne wspomnienia z lat wojny. W barze upija się i postanawia wrócić do klubu po Basię. Razem z nią odwiedza Ewę, u której zastaje innego mężczyznę... czytaj dalej

premiera 25 grudnia 1965 (Światowa i polska premiera kinowa)

studio Zespół Filmowy "Studio"

tytuł oryg. Sam pośród miasta

inne tytuły Alone in the City Międzynarodowy
więcej

Zdjęcia do filmu nakręcono w Warszawie (Polska).
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

najpiekniejszej dziewczyny na swiecie ..dlaczego teraz takich aktorek nie ma?

ocenił(a) film na 10

Udalo mi sie po kilku latach go wkoncu zdobyc, dzieki uprzejmosci "Przypałowiec". Coz moge napisac, rewelacja, wiadomo ze nie kazdy to potrafi dostrzec,jak dla mnie bomba. A scena koncowa to dopiero cos co zapada w pamiec. Pani winnicka jakos wg mnie kiepsko wyszla i nie wiem dlaczego ale nie moge jej strawic jako...

ocenił(a) film na 6

Sam kilka razy byłem w podobnej sytuacji co bohater i dlatego go rozumiem. Też nagle moi znajomi nie mieli czasu dla mnie gdy byłem w potrzebie. Dobry film psychologiczny i do głębszych przemyśleń. Winnicka gra jak amatorka,Wiśniewska emanuje urokiem a Cybulski jest w końcu normalnym facetem. Koniecznie do obejrzenia....

więcej

obłędna, cudna po prostu. Zresztą sami spójrzcie:
http://www.youtube.com/watch?v=mg1vcmtggiE

No i ta Warszawa - jakby się nic od tamtej pory nie zmieniła. Plac Konstytucji, Marszałkowska, Rotunda, plac Zwycięstwa....
Film zresztą znakomity. Mimo smutku bohatera, pogodny.
Trójkąt miłosny...

Czy jest to kwiestia ''pcieszenia się'' po Konradzie, o którym ciągle myśli?