Ryszarda Hahn

[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktorka"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/8804/6","url":"/ranking/person/actors/female"},"rating":{"count":3750,"rate":8.122666666666667,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/8804/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":182,"rate":8.725274725274724,"desc":"oceny","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":21,"name":"himself","above5p":false,"career":{"name":"we własnej osobie"},"ranking":{"name":"Występów","link":"/person/ajax/roles/8804/21","url":"/ranking/person/himself"},"rating":{"count":1,"rate":10,"desc":"ocena","profession":"występów osoby"}}]
8,1
3 750 ocen gry aktorskiej
Ryszarda Hanin

Była osobą skromną, pełną rozterek i wątpliwości. Ryszarda Hanin, właściwie Ryszarda Hahn, urodziła się 30 sierpnia 1919 roku we Lwowie. Dzieciństwo miała sielskie, górną młodość rozpisaną na trzy okresy: Lwów, Paryż i ówczesny Związek Radziecki, dokąd rzuciła ją wojna. Odebrała staranne wykształcenie (taniec, śpiew), grała w przedstawieniach amatorskich. 

Po maturze w 1937 wyjechała do Paryża na studia romanistyczne, gdzie uczęszczała również na zajęcia przygotowujące do aktorstwa. W 1939 wróciła do Lwowa i po wybuchu wojny pracowała w Domu Sierot, a następnie statystowała w "Krakowiakach i Góralach" w Polskim Teatrze Dramatycznym. Po wkroczeniu Niemców do Lwowa, wraz z mężem, Leonem Pasternakiem, ewakuowała się w głąb ZSRR, gdzie najpierw została spikerką Rozgłośni Polskiej ZPP, a następnie współzałożycielką i aktorką Teatru I Dywizji im. Tadeusza Kościuszki, z którym wróciła do kraju. Następnie występowała w Teatrze Wojska Polskiego w Łodzi. W 1949 przeniosła się do Warszawy, gdzie grała w : Teatrze Polskim (1949 - 1954), 1957 - 1963), Teatrze Domu Wojska Polskiego (Dramatycznym) (1954 - 1957 i od 1963 do śmierci). Występowała też gościnnie w innych teatrach. Współpracowała z Teatrem Telewizji od początku jego istnienia. Od 1951 aż do śmierci była wykładowcą PWST w Warszawie, a w latach 1966 - 1969 prodziekanem Wydziału Aktorskiego tej uczelni. 

Teatr stał się jej wielką i odwzajemnioną miłością. Filmowe propozycje nie dawały wielkiej satysfakcji, ale to właśnie film i telewizja zapewniły jej trwałą popularność. Za rolę matki Krystyny, schizofreniczki, cierpiącej na manię prześladowczą w filmie Stanisława Różewicza "Drzwi w murze" odebrała nagrodę za rolę kobiecą w Łagowie (LLF) oraz Złotą Kamerę (przyznawaną przez czasopismo "Film") w kategorii: najlepszy aktor lub debiut aktorski. Rola Melanii Kicały w obrazie "Gra" z cyklu "Najważniejszy dzień w życiu" przyniosła jej Nagrodę Przewodniczącego Komitetu d/s Radia i Telewizji. Reżyser Jerzy Antczak obsadził ją we wszystkich swoich realizacjach filmowych. Grając w filmie "Noce i dnie" zapijaczoną, krzykliwą Żarnecką, kucharkę w Serbinowie, pokazała, że genialny aktor nawet z niewielkiej roli może zrobić arcydzieło. W serialu telewizyjnym Janusza Morgensterna "Polskie drogi" zagrała sugestywnie postać Eweliny Heimann, matki Johana. Występ w filmie wojennym Jana Łomnickiego "Jeszcze tylko ten las" zapewnił jej nagrodę na festiwalu w Gdyni oraz Nagrodę Przewodniczącego Komitetu Kinematografii za kreacje aktorskie w dziedzinie filmu fabularnego.  

Jako dojrzała kobieta sprawiała wrażenie osoby szczęśliwej, twórczo zrealizowanej. Zmarła nagle w pierwszy dzień 1994 roku w Świdrze pod Warszawą, mając 75 lat. Prawie nikt nie wiedział, jak bardzo była chora.

Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 30 sierpnia 1919

data śmierci: 1 stycznia 1994

miejsce urodzenia: Lwów, Polska , (obecnie Ukraina)

Złota Kaczka
Zdobyła Złota Kaczka, 3 inne nagrody
Sprawdź wszystkie nagrody
Złota Kaczka Najlepsza aktorka za film Drzwi w murze w roku 1975
mąż Leon Pasternak (1940 - 1956, rozwód)
Zmarła w Otwocku-Świdrze, została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (Polska).
Otrzymała następujące odznaczenia państwowe:
- 1953 r. - Złoty Krzyż Zasługi;
- 1955 r. - Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski;
- 1967 r. - Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego;
- 1968 r. - Medal Za udział w walkach o Berlin;
- 1973 r. - Złoty Medal "Za Zasługi dla Obronności Kraju";
- 1974 r. - Order Sztandaru Pracy II klasy;
- 1978 r. - Odznaka "Zasłużony Działacz Kultury";
- 1989 r. - Odznaka "Zasłużony dla Kultury Narodowej".
Ponadto została kawalerem Orderu Uśmiechu.
W 1975 została uhonorowana nagrodą I stopnia Ministra Kultury i Sztuki za całokształt twórczości aktorskiej.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych