Nieszablonowy przykład archetypu, w którym relacja styranego chłopa i małolata okazuje się całkowicie toksyczna, ponieważ opiera się na stopniowej, wzajemnej degeneracji. Brak w niej nie tylko pozytywnego wpływu, lecz nawet prawdziwej bliskości, bo obaj bohaterowie traktują tę więź instrumentalnie, szukając przyzwolenia na zaspokajanie własnych, egoistycznych żądz. Typowe dla tego archetypu momenty, w których małolat próbuje obudzić w styranym chłopie dawnego bohatera, przybierają tu formę budzenia uśpionego potwora. Warto dopełnić seans lekturą ekranizowanego opowiadania Stephena Kinga pod tytułem „Pojętny uczeń”. Poza oczywistym atutem, jakim jest kunszt pióra „Króla Grozy”, opowiadanie oferuje również inne zakończenie, nadające tej historii odmienny wydźwięk.