Szwedzka kinematografia wyróżnia się dbałością o ujęcia i montaż, nawet jeśli film jest niskich lotów komedią i wówczas, gdy był niemym i czarno-białym obrazem. Nie boi się też trudnych tematów - jak choćby wstydliwa historia z II Wojny Światowej, a jeśli chodzi o tzw. kino obyczajowe z dramatami w związkach i rodzinach, to bije na głowę nawet nasz pesymistyczny PRL.