Był to pierwszy wielki sukces Chuck Norris zrealizowany dla The Cannon Group i początek współpracy, która w kolejnych latach zaowocowała serią kasowych hitów. Postać Braddocka szybko urosła do rangi symbolu: ucieleśnienia patriotyzmu oraz sprawiedliwości wymierzanej na własnych zasadach. Idealnie trafiała przy tym w nastroje społeczne epoki, spragnione prostych podziałów na dobro i zło. Rola ta zyskała status kultowej, stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych definicji amerykańskiego kina akcji lat 80.

Chuck Norris portretuje Braddocka jako bohatera, który wykracza poza walkę o własne przetrwanie, staje się symbolem nadziei i oporu dla współwięźniów, kimś, kto przywraca im wiarę w wolność i sprawiedliwość. Kulminacyjny pojedynek Braddocka z pułkownikiem Yinem urasta do rangi jednego z najbardziej satysfakcjonujących finałów w całej filmografii aktora.

Chuck Norris ukazał Braddocka nie tylko jako nieustraszonego wojownika, lecz także jako ojca i męża, nadając tej postaci bardziej ludzki, emocjonalny wymiar.

W tej roli Chuck Norris zrezygnował z wizerunku „supermana”, stawiając na bardziej realistyczny portret policjanta. Rok 1985 okazał się przełomowy, dzięki sukcesom filmów Kod milczenia i Inwazja na USA Norris ugruntował pozycję najpopularniejszego i najbardziej dochodowego aktora kina akcji tamtej epoki.

Postać McCorda dołożyła kolejną cegiełkę do wizerunku Norrisa jako człowieka, który posiada „bezpośredni numer do prezydenta” i jest ostatnią linią obrony Ameryki.

Norris nie gra tu niezwyciężonej maszyny; jego postać cierpi na koszmary i ataki paniki po starciu z seryjnym mordercą. To rzadki moment w jego karierze, gdy pokazuje strach i słabość, co czyni postać bardziej realistyczną.

Ta rola sprawia wrażenie swoistego preludium do późniejszego wcielenia w Strażnika Teksasu - zapowiedzi bohatera twardszego, bardziej nieustępliwego i osadzonego w brutalniejszej rzeczywistości. Jako stróż prawa mierzy się tu z przeciwnikiem wykraczającym poza granice zwykłego zagrożenia: Johnem Kirbym, niemal niezniszczalnym mordercą obdarzonym nadludzką siłą, będącym efektem niebezpiecznego eksperymentu

Rola w filmie jest typowa dla Chuck Norrisa: małomówna, zdystansowana i kierująca się własnym kodeksem moralnym. Jeden z filmów co zapoczątkował późniejsze hity, w których grał podobne role jako jednoosobowa armia.

Pierwsza rola pierwszoplanowa Chucka Norrisa w kinie akcji dała mu szansę ukazać się jako samotny bohater.

Nieco inna rola Chuck Norris niż w jego dotychczasowych filmach, bo jest bardziej rozmowny, a chwilami pierwszoplanową uwagę kradnie mu jego policyjny partner.

Można śmiało powiedzieć, że w tym filmie Chuck Norris narodził się jako ikona „samotnego mściciela”. To właśnie ta rola ugruntowała jego wizerunek twardziela, który w pojedynkę potrafi stawić czoła całej armii.

W tej produkcji nie oglądamy Chucka Norrisa jako typowej, jednoosobowej armii, do czego nas przyzwyczaił, ale w roli wujka i nauczyciela swojego bratanka.