Był to pierwszy wielki sukces Chucka Norrisa zrealizowany dla The Cannon Group i początek współpracy, która w kolejnych latach zaowocowała serią kasowych hitów. Postać Braddocka szybko urosła do rangi symbolu: ucieleśnienia patriotyzmu oraz sprawiedliwości wymierzanej na własnych zasadach. Idealnie trafiała przy tym w nastroje społeczne epoki, spragnione prostych podziałów na dobro i zło. Rola ta zyskała status kultowej, stając się jedną z najbardziej rozpoznawalnych definicji amerykańskiego kina akcji lat 80.

Chuck Norris portretuje Braddocka jako bohatera, który wykracza poza walkę o własne przetrwanie, staje się symbolem nadziei i oporu dla współwięźniów, kimś, kto przywraca im wiarę w wolność i sprawiedliwość. Kulminacyjny pojedynek Braddocka z pułkownikiem Yinem urasta do rangi jednego z najbardziej satysfakcjonujących finałów w całej filmografii aktora.

Chuck Norris ukazał Braddocka nie tylko jako nieustraszonego wojownika, lecz także jako ojca i męża, nadając tej postaci bardziej ludzki, emocjonalny wymiar.

W tej roli Chuck Norris zrezygnował z wizerunku „supermana”, stawiając na bardziej realistyczny portret policjanta. Rok 1985 okazał się przełomowy, dzięki sukcesom filmów Kod milczenia i Inwazja na USA Norris ugruntował pozycję najpopularniejszego i najbardziej dochodowego aktora kina akcji tamtej epoki.

Postać McCorda dołożyła kolejną cegiełkę do wizerunku Norrisa jako człowieka, który posiada „bezpośredni numer do prezydenta” i jest ostatnią linią obrony Ameryki.

Norris nie gra tu niezwyciężonej maszyny; jego postać cierpi na koszmary i ataki paniki po starciu z seryjnym mordercą. To rzadki moment w jego karierze, gdy pokazuje strach i słabość, co czyni postać bardziej realistyczną.

Ta rola sprawia wrażenie swoistego preludium do późniejszego wcielenia w Strażnika Teksasu - zapowiedzi bohatera twardszego, bardziej nieustępliwego i osadzonego w brutalniejszej rzeczywistości. Jako stróż prawa mierzy się tu z przeciwnikiem wykraczającym poza granice zwykłego zagrożenia: Johnem Kirbym, niemal niezniszczalnym mordercą obdarzonym nadludzką siłą, będącym efektem niebezpiecznego eksperymentu

Rola w filmie jest typowa dla Chuck Norrisa: małomówna, zdystansowana i kierująca się własnym kodeksem moralnym. Jeden z filmów co zapoczątkował późniejsze hity, w których grał podobne role jako jednoosobowa armia.

Pierwsza rola pierwszoplanowa Chucka Norrisa w kinie akcji dała mu szansę ukazać się jako samotny bohater.

Nieco inna rola Chuck Norris niż w jego dotychczasowych filmach, bo jest bardziej rozmowny, a chwilami pierwszoplanową uwagę kradnie mu jego policyjny partner.

Można śmiało powiedzieć, że w tym filmie Chuck Norris narodził się jako ikona „samotnego mściciela”. To właśnie ta rola ugruntowała jego wizerunek twardziela, który w pojedynkę potrafi stawić czoła całej armii.

W tej produkcji nie oglądamy Chucka Norrisa jako typowej, jednoosobowej armii, do czego nas przyzwyczaił, ale w roli wujka i nauczyciela swojego bratanka.

Chuck Norris tutaj dopracował już swój styl samotnego twardziela, który staje do walki przeciw wszystkim wrogom. Pokazał, że nie potrzebuje broni, bo sam jest bronią. Do tego dochodzi ta konkretna, dobra finałowa walka z potężnym Toru Tanaką.

Po tej roli Chuck zrozumiał, że granie czarnych charakterów w tanich produkcjach kompletnie nie służy jego wizerunkowi. Od tamtego momentu postawił na bardziej typowym kinie akcji, w których mógł być tym dobrym.

W filmie zadebiutował Chuck Norris jako ochroniarz w klubie. Rola była bardzo krótka, ale uczestniczył on też w bójce. Rolę załatwił mu Bruce Lee, który był konsultantem w filmie i potrzebował kogoś, kto zna sztuki walki. A i dla niego to jedna z jego pierwszych ważnych prac w Hollywood jako choreograf walk.

Był to film przełomowy w karierze Chucka Norrisa, który ugruntował jego pozycję jako amerykańskiego karateki. W tamtym czasie w tym gatunku królowały głównie produkcje z Hongkongu. Film okazał się wielkim sukcesem kasowym, a Norris stał się dzięki niemu rozpoznawalną gwiazdą.

To pierwsza komediowa rola Chucka Norrisa, w której w końcu więcej mówił, zamiast być tylko tym milczącym twardzielem, jak to miał w zwyczaju.

Chuck Norris gra w tym filmie samego siebie. Zarówno w rzeczywistości, jak i w wyobraźni głównego bohatera, gdzie parodiuje swoje własne role.

To jedna z jego najmroczniejszych ról - Norris gra Danny'ego Grogana, płatnego zabójcę przenikającego do struktur mafijnych.

Chuck Norris jako Cordell Walker, słynny Strażnik Teksasu.

Chuck Norris jako major Scott McCoy oraz Lee Marvin jako pułkownik Nick Alexander. Zagrały dwie wielkie gwiazdy: jedna wschodziła, a druga już lekko zachodziła. Najlepsza jest scena finałowa, w której Norris prezentuje swój motocykl i jak zawsze nie zawodzi.

Chuck Norris nie występuje w roli klasycznej jednoosobowej armii; tym razem ciężar walki spoczywa na barkach duetu superbohaterów.