Henry Fonda karierę rozpoczął w Grand Island (Nebraska, USA), w amatorskim miejscowym teatrze, pod kierunkiem Dorothy Brando, matki Marlona, a następnie od 1926 do 1934 roku rozwijał swoją karierę teatralną w Nowym Jorku (Nowy Jork, USA) na Broadway'u. Grał główne role w "Nowych twarzach Ameryki" i "Farmer bierze żonę". Ostatnia sztuka została zekranizowana w 1935 roku i utorowała aktorowi drogę do Hollywood. Frances Seymour Brokaw, z którą się ożenił, urodziła mu dwoje dzieci - Jane i Petera, które również stały się gwiazdami ekranu. W czasie wojny Henry Fonda służył w marynarce, uczestnicząc w walkach na Pacyfiku. Jako aktor żył pomiędzy Broadway'em (ze sceną nigdy nie zerwał), a Hollywood, gdzie nakręcił ponad sto filmów. Na najwyższe szczeble gwiazdorskiej drabiny zaprowadziły go - po wczesnych melodramatach - przede wszystkim westerny: "Miasto bezprawia", "Gwiazda szeryfa" czy "Dwa złote colty". Ważniejsze pozycje filmografii to: "Grona gniewu", "Wojna i pokój", "Dwunastu gniewnych ludzi", "Ten najlepszy", "Bitwa o Midway" i "Nad złotym stawem", za który tuż przed śmiercią otrzymał Oscara i w którym wystąpił wraz ze swoją - również nominowaną do Nagrody Akademii - córką Jane. Ukoronowaniem jego 50-letniej kariery był w 1981 roku Oscar za całokształt twórczości.