data urodzenia: 3 grudnia 1930
miejsce urodzenia:Paryż, Francja
wzrost:170 cm
stan cywilny:trzykrotnie żonaty: 1. Anna Karina (03.03.1961 - 1967, rozwód); 2. Anne Wiazemsky (22.07.1967 - 1979, rozwód); 3. Anne-Marie Miéville
nagrody: Złota Palma Nagroda specjalna za film Le livre d'image w roku 2018 Złoty Lew Najlepszy film za film Imię: Carmen w roku 1983 Złoty Niedźwiedź Najlepszy film za film Alphaville w roku 1965 Srebrny Niedźwiedź Najlepszy reżyser za film Do utraty tchu w roku 1960 oraz 12 innych nagród i 28 nominacji
Jean-Luc Godard

Syn lekarza, wychowany w Lozannie w rodzinie protestanckiej, w czasie studiów etnograficznych na Sorbonie należał do klubów filmowych, których działalność stała się zaczynem nowego ruchu, nazwanego potem nową falą. Krytyk, uczeń André Bazina, współzałożyciel i współpracownik "Cahiers du Cinéma", czasopisma krytyczno-filmowego, które zapoczątkowało w latach 50-tych odrodzenie nie tylko filmu francuskiego ale i światowego. W piśmie tym Godard zamieszczał ostre, bezkompromisowe artykuły o znanych i cenionych reżyserach starszego pokolenia. Jednak tak naprawdę sam chciał filmy realizować. By zdobyć pieniądze na ich produkcję pracował, np. przy budowie zapory wodnej w Granade-Dixence zarobił na film Operation beton (1954). Pod koniec lat 50-tych pisze wraz z Truffautem i Claude'em Chabrolem manifest "kina autorskiego", który sami autorzy manifestu nazywali "auteurism", a znany stał się pod nazwą Nowa Fala. Jego główna teza, brzmiała "każdy może być reżyserem". Według zasad manifestu Godard realizuje swój debiutancki film. Pełno w nim trzęsących się kadrów, zbitek montażowych czy wypowiedzi bohaterów prosto do kamery. Te zabiegi formalne, kamera z ręki, plan oświetlony naturalnym światłem to dzisiaj nic nadzwyczajnego, w Do utraty tchu (nagroda na MFF w Berlinie 1960 za najlepszą reżyserię) z 1959 były rewolucją. Godard w kolejnych filmach nie trzymał się kurczowo wypracowanej przez siebie stylistyki i nakazów manifestu. Już jego drugi film Żołnierzyk (1960), o wojnie algierskiej, jest obrazem o wiele bardziej zaangażowanym politycznie i społecznie niż filmy Truffauta czy Rohmera, innych nowofalowych reżyserów. Zakazany przez francuską cenzurę przez trzy lata leżakuje na półce, a jego autor porzuca politykę na rzecz podważania obyczajowych tabu takimi filmami jak Kobieta jest kobietą (1961) czy Pogarda. Oparta na książce Alberto Moravii Pogarda powstała w 1963 roku. Film miał olbrzymi budżet i gwiazdorską obsadę - Michel Piccoli i Brigitte Bardot - co sprawiło, że Pogarda stała się międzynarodowym sukcesem. Jean-Luc Godard nie spoczywał na laurach, kręcił coraz bardziej radykalne obrazy, z których każdy był sporym skandalem: powstaje Kobieta zamężna (1965, ocenzurowany z powodu sceny, w której bohaterka opala się topless), Szalony Piotruś (1966), w którym reżyser powraca do swego skłóconego ze światem bohatera znanego z Do utraty tchu i Dwie lub trzy rzeczy, które o niej wiem (1967), którego bohaterka, by realizować lansowany przez reklamę i obowiązujący styl życia i ubrania, dorabia sobie amatorską prostytucją. W Made in USA (1967) powracają raz jeszcze wszystkie motywy twórczości Godarda, stapiając się w wielki, fantastyczny i groteskowy paszkwil na zamerykanizowaną cywilizację przyszłości, w której bogactwo sąsiaduje z gwałtem i wyzwala jego istnienie. Ten sam problem porusza reżyser także w Weekendzie (1967). Twórczość Godarda ilustruje ewolucję jego poglądów. Zaczynając od buntu w imię dość nieokreślonej, odczuwalnej emocjonalnie wolności indywidualnej, doszedł w końcu do wizji zdominowanej przez politykę i rewolucję, ukazał przenikliwy i okrutny obraz cywilizacji i jej perspektyw. W maju 1968 roku, gdy Paryż płonął od zamieszek studenckich, Godard odmawia robienia filmów według burżuazyjnych schematów. Uzbrojony w nową, proletariacką świadomość staje się maoistą i zakłada Grupę Dżiga Wiertow, kolektyw filmowy, nazwany na część rosyjskiego reżysera, twórcy słynnego Człowieka z kamerą, który gruntownie zanalizował problem walki klas w kinematografii i wymyślił metodę rewolucyjnego montażu. "Robić rewolucyjne filmy w stylu rewolucyjnym" - tak brzmi hasło Godarda po 1968 roku, a sam reżyser wdziera się na otwarcie festiwalu w Cannes, gdzie uniemożliwia podniesienie zasłony tak długo, dopóki notable kinematografii nie uznają racji rewolucji studenckiej Maja 68. Przez następnych klika lat Godard realizuje filmy dla organizacji lewackich i zupełnie odcina się od komercyjnego nurtu kina. W latach 1968-72 kręci też filmy na zamówienie telewizji francuskiej, niemieckiej, włoskiej, angielskiej i czeskiej. Nie były one jednak emitowane, ponieważ uznano je za nieprzystępne dla widza telewizyjnego. W roku 1972 wytwórnia Gaumont sfinansowała film Tout va bien (Wszystko w porządku), reklamowany jako wielki come back Godarda. Był to ostatni projekt zrealizowany przez Grupę Dżiga Wiertow. Pozwolił on reżyserowi nawiązać ponowne stosunki z producentami, co doprowadziło w końcu do założenia spółki SONIMAGE w Grenoble. Wyposażona w nowoczesną aparaturę elektroniczną i wideo umożliwiła mu eksperymenty nad filmową formą. W efekcie powstał dziesięciogodzinny serial telewizyjny, emitowany w 1976 r. przez francuską stację regionalną FR3 Six fois deux - sur et sous la communication. Na taśmie video został też zrealizowany film Numero deux (1975), wyświetlany w kinach. W 1979 o Godardzie znów robi się głośno. Jego film Sauve qui peut (la vie) z Isabelle Hupert, Jacquesem Dutronc i Nathalie Baye robił piorunujące wrażenie na widzach. Godard wykorzystał w nim lata spędzone na eksperymentowaniu z montażem, narracją i technologią wideo. W 1983 dostaje w Wenecji Złotego Lwa za Imię Carmen, w którym Carmen jest terrorystką. W 1987 znów wzbudza kontrowersje prezentując w Cannes swoją wersję "Króla Leara". W 1995 r. 64. letni Jean-Luc Godard otrzymał Nagrodę im. Teodora W. Adorno za całokształt twórczości. Zdaniem komitetu decydującego o tym wyróżnieniu to jeden z największych estetyków awangardy XX wieku. Jean-Luc Godard zrealizował dotychczas ponad 90 filmów, które pojawiając się na festiwalach filmowych budziły namiętne spory wśród krytyków.

znany z

ocena pracy reżyserskiej

8,5 39 głosów
8,3 127 głosów
8,3 53 głosy
7,4 31 głosów

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

reżyser
zwiń
2018 4,7
Le livre d'image(2018)
2015 5,2
Remerciements de Jean-Luc Godard à son Prix d'honneur du cinéma suisse(2015)
2014 6,5
Mosty Sarajewa(2014)
Ponts de Sarajevo
  • (reżyser segmentu)
2013 5,6
Pożegnanie z językiem(2013)
Adieu au langage
2013 4,4
3x3D(2013)

"The Three Disasters"

  • (reżyser segmentu)
2010 5,0
Film Socjalizm(2010)
Film socialisme
2010 4,8
W hołdzie Erykowi Rohmerowi(2010)
Tribute to Éric Rohmer
2008 4,7
Katastrofa(2008)
Une Catastrophe
2006 8,0
Prawdziwy fałszywy paszport(2006)
Vrai faux passeport
2006
Four Short Films(2006)
(wideo)
2004 6,4
Nasza muzyka(2004)
Notre musique
2004 7,3
Wybrane momenty z historii kina(2004)
Moments choisis des histoire(s) du cinéma
2004 7,0
Modlitwy za refuseników(2004)
Prières pour refusniks
2002 7,2
10 minut później: Wiolonczela(2002)
Ten Minutes Older: The Cello

"Dans le noir du temps"

  • (reżyser segmentu)
2002 6,1
Wolność i ojczyzna(2002)
Liberté et patrie (wideo)
2001 6,6
Pochwała miłości(2001)
Éloge de l'amour
2000 8,2
Stare miejsce(2000)
The Old Place
2000 8,2
Początek XXI wieku(2000)
Origine du XXIe siècle, De l'
1998 6,8
Historia/e kina: Nowa fala(1998)
Histoire(s) du cinéma: Une vague nouvelle (wideo)
1998 7,7
Historia/e kina: Znaki między nami(1998)
Histoire(s) du cinéma: Les signes parmi nous (wideo)
1998 7,1
Historia/e kina: Waluta absolutu(1998)
Histoire(s) du cinéma: La monnaie de l'absolu (wideo)
  • (niewymieniony w czołówce)
1998 7,3
Historia/e kina: Kontrola wszechświata(1998)
Histoire(s) du cinéma: Le contrôle de l'univers (wideo)
  • (niewymieniony w czołówce)
1997 7,2
Historia/e kina: Zabójcze piękno(1997)
Histoire(s) du cinéma: Fatale beauté (wideo)
  • (niewymieniony w czołówce)
1997 7,3
Historia/e kina - 2A: Tylko kino (1997)
Histoire(s) du cinéma - 2A: Seul le cinéma (wideo)
  • (niewymieniony w czołówce)
1996 7,6
Mozart na zawsze(1996)
For Ever Mozart
1996
Co złego dzieje się ze światem(1996)
Le Monde comme il ne va pas
1995 5,4
2 razy 50 lat kina francuskiego(1995)
Deux fois cinquante ans de cinéma français
1994 7,1
JLG/JLG - autoportret grudniowy(1994)
JLG/JLG - autoportrait de décembre
1993 6,2
Na moje nieszczęście(1993)
Hélas pour moi
  • (niewymieniony w czołówce)
1993 5,2
Dzieci bawią się w Rosję(1993)
Les Enfants jouent a la Russie
1993 7,2
Pozdrawiam cię, Sarajewo(1993)
Je vous salue, Sarajevo (wideo)
1992 8,5
Jak tam dzieci?(1992)
Comment vont les enfants

"Dzieciństwo sztuki"

  • (reżyser segmentu)
  • (niewymieniony w czołówce)
1991 6,5
Niemcy, rok 90 - punkt zerowy(1991)
Allemagne 90 neuf zéro
1991 7,7
Przeciw zapomnieniu(1991)
Contre l'oubli

"Pour Thomas Wainggai, Indonésie"

  • (reżyser segmentu)
1990 6,5
Nowa fala(1990)
Nouvelle vague
  • (niewymieniony w czołówce)
1989
Le rapport Darty(1989)
1989 6,9
Historia/e kina: Samotna historia(1989)
Histoire(s) du cinéma: Une histoire seule (wideo)
  • (niewymieniony w czołówce)
1988 6,0
Puissance de la parole(1988)
1988 4,5
Wszyscy się przechadzaliśmy(1988)
On s'est tous défilé
1988 7,1
Historia/e kina: Wszystkie historie(1988)
Histoire(s) du cinéma: Toutes les histoires (wideo)
  • (niewymieniony w czołówce)
1987 5,7
Uważaj z prawej(1987)
Soigne ta droite
1987 6,5
Aria(1987)

"Armide"

  • (reżyser segmentu)
1987 5,3
Król Lear(1987)
King Lear
1986 4,8
Lekkie i ciężkie. Lekkie rozmowy o ciężkich tematach pomiędzy dwojgiem przyjaciół(1986)
Soft and Hard
1986 5,2
Wielkość i upadek drobnego przemysłu filmowego(1986)
Grandeur et décadence (TV)
1986 5,4
Spotkanie z Woodym Allenem(1986)
Meetin' WA
1985 5,4
Detektyw(1985)
Détective
1985 6,2
Zdrowaś Mario(1985)
'Je vous salue, Marie'
1984 2,0
Série noire(1984)
(serial TV 1984 - )
1983 6,4
Imię: Carmen(1983)
Prénom Carmen
1983 4,0
Notatki na temat filmu 'Zdrowaś Mario'(1983)
Petites notes à propos du film 'Je vous salue, Marie' (wideo)
1982 6,2
Pasja(1982)
Passion
1982 6,6
List do Freddy'ego Buache(1982)
Lettre à Freddy Buache
1982 5,2
Scenariusz filmu Pasja(1982)
Scénario du film 'Passion'
1982
Zmienić obraz(1982)
Changer d'image - Lettre à la bien-aimée (TV)
1981 9,0
Służąca do wszystkiego(1981)
Une Bonne à tout faire
1980 6,8
Ratuj kto może (życie)(1980)
Sauve qui peut (la vie)
1979 6,2
Scenariusz do "Ratuj się kto może"(1979)
Quelques remarques sur la réalisation et la production du film 'Sauve qui peut (la vie)'
1978 5,0
Jak leci?(1978)
Comment ça va?
1977 4,3
Francja, zabawa dwojga dzieci(1977)
France/tour/detour/deux/enfants (miniserial 1977 - 1978)
1977
Quand la gauche sera au pouvoir(1977)
1976 6,1
Tu i wszędzie(1976)
Ici et ailleurs
1976 1,0
Sześć razy dwa, albo ponad i poza komunikacją(1976)
Six fois deux/Sur et sous la communication (miniserial 1976 - )
1975 6,4
Numer dwa(1975)
Numéro deux
1972 5,7
List do Jane(1972)
Letter to Jane: An Investigation About a Still
1972 6,2
Wszystko w porządku(1972)
Tout va bien
1971
1 P.M.(1971)
1971 4,1
Walki we Włoszech(1971)
Lotte in Italia
  • (niewymieniony w czołówce)
1970 5,6
Włodzimierz i Róża(1970)
Vladimir et Rosa
  • (niewymieniony w czołówce)
1970 7,0
Pravda(1970)
  • (niewymieniony w czołówce)
1970 4,9
Wiatr ze Wschodu(1970)
Le Vent d'est
  • (niewymieniony w czołówce)
1969 6,9
Miłość i gniew(1969)
Amore e rabbia

"L'Amore"

  • (reżyser segmentu)
1969 5,8
Radosna wiedza(1969)
Le gai savoir
1969 5,3
British Sounds(1969)
1968 6,6
Sympathy for the Devil(1968)
1968 6,5
Kino-ulotki(1968)
Cinétracts
  • (niewymieniony w czołówce)
1968 4,4
Film jak inne(1968)
Un Film comme les autres
1968 5,6
Le Rouge: Film-Tract: n° 196(1968)
1967 6,9
Chinka(1967)
La chinoise
1967 7,2
Weekend(1967)
Week-end
1967 7,4
Daleko od Wietnamu(1967)
Loin du Vietnam

"Camera-Eye"

  • (reżyser segmentu)
1967 6,9
2 lub 3 rzeczy, które o niej wiem...(1967)
2 ou 3 choses que je sais d'elle
1967 6,5
Najstarszy zawód świata(1967)
Le plus vieux métier du monde

"Anticipation, ou l'amour en l'an 2000"

  • (reżyser segmentu)
1966 6,5
Made in U.S.A.(1966)
1966 7,5
Męski - żeński: 15 scen z życia(1966)
Masculin, féminin: 15 faits précis
1965 6,8
Alphaville(1965)
Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution
1965 7,4
Szalony Piotruś(1965)
Pierrot le Fou
1965 7,0
Paryż widziany przez...(1965)
Paris vu par...

"Montparnasse-Levallois"

  • (reżyser segmentu)
1964 6,4
Najpiękniejsze oszustwa świata(1964)
Les plus belles escroqueries du monde

"Le Grand escroc"

  • (reżyser segmentu)
1964 6,8
Kobieta zamężna(1964)
Une femme mariée
1964 7,4
Amatorski gang(1964)
Bande à part
1964
Reportage sur Orly(1964)
1963 7,3
Pogarda(1963)
Le mépris
1963 7,2
Rogopag(1963)
Ro.Go.Pa.G.

"Nowy świat"

  • (reżyser segmentu)
1963 6,6
Karabinierzy(1963)
Les carabiniers
1963 7,1
Żołnierzyk(1963)
Le petit soldat
1962 7,2
Siedem grzechów głównych(1962)
Les sept péchés capitaux

"La Paresse"

  • (reżyser segmentu)
1962 7,6
Żyć własnym życiem(1962)
Vivre sa vie: Film en douze tableaux
1961 7,6
Kobieta jest kobietą(1961)
Une femme est une femme
1960 7,6
Do utraty tchu(1960)
À bout de souffle
1958 6,5
Historia wody(1958)
Une histoire d'eau
1958 7,0
Powrót Charlotte(1958)
Charlotte et son Jules
1958 5,4
Operacja ‘Beton'(1958)
Opération 'Béton'
1957 6,9
Charlotte i Véronique lub Wszyscy chłopcy mają na imię Patryk(1957)
Charlotte et Véronique, ou Tous les garcons s'appellent Patrick
1955 6,4
Kokietka(1955)
Une femme coquette
scenarzysta
rozwiń
aktor
rozwiń
we własnej osobie
rozwiń
montaż
rozwiń
na podstawie
rozwiń
głosy
rozwiń
producent
rozwiń
zdjęcia
rozwiń
archiwalne
rozwiń
gościnnie
rozwiń
scenografia
rozwiń
  • W 1967 roku zaproponowano mu możliwość wyreżyserowania filmu "Bonnie i Clyde". Producentom jednakże nie odpowiadały zmiany w scenariuszu planowane przez Godarda i ostatecznie do współpracy zaprosili Arthura Penna.
  • Wyreżyserował następujące reklamy:
    - 1971 r. - płyn po goleniu Schick;
    - 1992 r. - papierosy Parisienne.
  • Odmówił przyjęcia insygniów francuskiego Narodowego Orderu Zasługi motywując swoją decyzję brakiem osiągnięć wartych podobnego zaszczytu.
  • To jemu bracia Hakim powierzyli reżyserię filmu "Ewa", ale gdy nie udało mu się zdobyć Richarda Burtona do głównej roli męskiej, zrezygnował. Ostatecznie film wyreżyserował Joseph Losey.
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o