Historia dwóch podhalańskich rodów wystawionych na najtrudniejszą próbę podczas niemieckiej okupacji.

Wyrzucony z policji kontrowersyjny komisarz Popielski, zaczyna prowadzić prywatne śledztwa, ale po kilku rozwiązanych sprawach udaje mu się wrócić do służby. Z powodu padaczki, aktywowanej przez światło słoneczne, funkcjonuje głównie nocą. działa poza prawem, którego jest oficjalnym stróżem.

Film "Kobro / Strzemiński. Opowieść fantastyczna" wchodzi w dyskusję z biografizmem jako metodą odczytania sztuki, ale też pokazuje, że od biografizmu nie sposób uciec. Jego twórcy dostrzegają walor postawy awangardowych artystów, która polegała na przezwyciężaniu życiowych przeciwności i wykraczaniu wyobraźnią poza to, co inni uznają za nieprzekraczalny horyzont. W tym filmie nic nie jest tak, jak wydarzyło się naprawdę i to niewydarzenie się jest celowe. Oglądając sytuacje, które nigdy nie miały miejsca, możemy wysnuć wnioski na temat tego, co miało miejsce. Widz wchodzi w rolę detektywa, bo w tej historii została popełniona zbrodnia. W kręgu podejrzanych są: Fanny Kapłan, która targnęła się na życie Lenina, Fritz Haber, ojciec wojny chemicznej i jego małżonka, która z rozpaczy popełniła samobójstwo, a także miasta: Paryż, Moskwa, Petersburg i Łódź. Film jest eksperymentem formalnym i narracyjnym. Łączy zdjęcia fabularne z udziałem aktorów kręconych w hali zdjęciowej, scenografii wirtualnej i animacji, balansuje na granicy video-artu i teatru telewizji. Jego strategie to impresja, sięganie do podświadomości, dialog współczesnego reżysera z awangardą pierwszej połowy XX w. Zadaje pytanie: co nam zostało po awangardzie?

Karol zostaje przypadkowym świadkiem morderstwa. Zaczyna śledzić sprawcę zbrodni.

Marta próbuje uporządkować swoje relacje z zaborczą matką i rozpocząć niezależne życie.

Dokument ukazuje portret Joachima Knychały oraz to, jak jego postać wypłynęła na osoby, które go spotkały.

Film o upływie czasu i przemijaniu, o walce z prawami biologii i zmaganiem się z destrukcją własnego ciała. Bohaterem filmu jest Piotr "Szalony" Korczak, jeden z najlepszych polskich alpinistów. - Nie ma większego marzenia niż być wiecznie młodym. To marzenie każdego człowieka zawarte we wszystkich religiach - mówi bohater filmu. Jak radzi sobie z tym marzeniem?

Film o trzech staruszkach, dawnych hokeistach z jednej drużyny, nadal wiernych swojemu klubowi i swojej pasji, których przyjaźń dzięki hokejowi przetrwała sześćdziesiąt lat. Teraz wracają jako trenerzy tworząc grupę nauki hokeja dla ośmiolatków. Czy uda im się swoim pojmowaniem sportu i jego wartości dotrzeć do innego już świata współczesnych małolatów?

Młody pisarz, utalentowana aktorka oraz początkujący lekarz zatracają sens życia. Los krzyżuje ich drogi, dając szansę na nowy start.

"Do bólu" to analiza toksycznych więzi rodzinnych dorosłego syna. Ukochany jedynak, 53-letni Jacek, wykonujący czynnie zawód lekarza psychiatry, wciąż mieszka z matką, która jest wobec niego zaborcza i nadopiekuńcza. Codzienne życie tego duetu zmienia pojawienie się Ewy, kobiety, z którą związuje się Jacek. Całej trójce bardzo trudno odnaleźć się w nowym układzie.

Dokument poświęcony odbywającym wyroki kobietom, dla których więzienie staje się drugim domem.

Wojtka wychowuje ojciec. Chce dla synka jak najlepiej, jednak ucieka się do przemocy i terroru.

"Kicia" miała 14 lat, gdy poznała "Zawilę". Młodych ludzi połączyła wspólna pasja, taniec. Wkrótce stali się parą nie tylko na parkiecie. Miłość Kasi i Marcina została jednak poddana próbie. W ich życie osobiste wdarli się obcy ludzie - choć za pozwoleniem pary. Życiu Kasi i Marcina przygląda się bowiem ekipa dokumentalistów. Obiektyw kamery śledzi młodych podczas ćwiczeń tańca, czuły mikrofon wyłapuje ich słowa. Filmowcy towarzyszą Kasi, gdy ta idzie z koleżanką przez miasto oraz kiedy zwierza się swoim przyjaciółkom. Obiektem obserwacji jest również Marcin. Oboje starają się zachowywać naturalnie, lecz hipnotyzujące oko kamery nieuchronnie ich zmienia. Kasia to rozumie i przyznaje, że czasami zdarza się jej grać. Podczas tańca na jednych z zajęć dochodzi do kłótni. Młodzi zrywają ze sobą. Kasia nie potrafi jednak żyć bez ukochanego. Nie ukrywa jednak, że szorstkie zachowanie Marcina nie zawsze jej odpowiada. Filmowcy śledzą duchowe rozterki pełnej emocji dziewczyny, zdarza się, że reżyserują kolejno następujące sceny. Młodzi poddają się tym ingerencjom w ich życie prywatne, wierząc, że potrafią zachować dystans i czujność w obliczu wścibskiej kamery. Świadomość, że są filmowani, na przemian ich ośmiela i peszy, skłaniając to do zdradzania najskrytszych sekretów bądź do ucieczki w sztuczność. Na moment, aranżując wieczór Kasi i Marcina w restauracji, reżyser zmienia się w suflera, podpowiadając parze kwestie. Dokument jest interesującym spojrzeniem na przedstawicieli młodego pokolenia, badającym ich wrażliwość oraz wpływ potężnego medium - telewizji - na najintymniejsze ludzkie emocje. Pokazuje także mechanizm różnych zachowań przed kamerą w programach w rodzaju tzw. reality show oraz to jak trudno odróżnić naturalność od gry nawet samym filmowanym. Dla wielu młodych ludzi zaistnienie w mediach stało się tożsame z zaistnieniem w ogóle. Jedno się jednak nie zmieniło - wspólne dla Kasi i Marcina, choć tak różnie okazywane, pragnienie miłości.

Marcin Koszałka przedstawia swoich rodziców, niezadowolonych z obranej przez syna drogi życiowej.