Twarz

„Ansiktet” to film, w którym Bergman łączy atmosferę XIX-wiecznej grozy z intelektualną grą z widzem. Fabuła opowiada o grupie wędrownych iluzjonistów, którzy trafiają do miasta rządzonego przez racjonalistyczne elity. Ich występ staje się pretekstem do konfrontacji pomiędzy wiarą w to, co niewytłumaczalne, a chłodnym...

„...Całe nasze przedsięwzięcie to oszustwo. Zatajone, fałszywe kłamstwo raz za razem. Jesteśmy najgłupszym motłochem, jaki może pan znaleźć. Nic nie jest prawdą. To bez sensu. Możemy demonstrować naszą niekompetencję na okrągło...”

I połowa XIX wieku Sztokholm i kuglarska sztuka - iluzja.
Czarno-biały sugestywny...

zupełne zaskoczenie - in plus. Akcja kameralna, ale jakaś niesamowita aura, typowa dla Bergmana i kina szwedzkiego tamtych lat - a należało do swiatowej czołówki.

bergman zrobił coś, co było ryzykowne, ale im większe ryzyko tym większa nagroda. Nie będe mówił mic więcej niż w opisie, bo to psucie przyjemności delektowania się tym dziełem. Zobaczcie, ale tylko ci co znają jego filmy, a zostaniecie zaszokowani. Niesamowity.

Świetny ale chyba nieco zapomniany obraz Bergmana (tylko 2 komentarze na forum). Opowieść o pewnym magiku i jego teatrze staje się pretekstem dla Szweda by porozmyślać nad tym co realne a co mistyczne o tych którzy ufają tylko "szkiełku i oku" a także o swoich ulubionych motywach jak upokorzenie czy istnienie Boga....