Król Staten Island

W mojej nic nie znaczącej ocenie miła niespodzianka w postaci inteligentnego i przemyślanego filmu.
Amerykański patos w wersji light gdzieś w tle, bez nadęcia i z humorem dostosowanym do całości. Obsada pasująca zarówno do siebie jak i do filmu.
Ktoś tutaj zwyczajnie się postarał.
Perełka – scar tissue no i...

Można się pośmiać, można pomyśleć nad życiem. Humor nie jest wymuszony. Może nawet śmiałem się w tym momentach gdzie nie powinienem. Obsada na swoim miejscu. Pete dał radę, a do Tomei zawsze będę miał słabość. Początek trochę przypomina Wpadkę, ale to film o czymś więcej niż dorastaniu.

Fenomenalny film. Uwielbiam tego typu produkcję. Długo się za to zabierałem bo opis i sama grafika nie napawała mnie jakimś hura optymizmem. Tutaj po raz kolejny można powiedzieć żeby nie oceniać książki po okładce czy też filmu po samym opisie. Produkcja przebiła na plus moje najśmielsze oczekiwania. To jak dobrze...

spedzilam milo czas ogladajac ten film, zabawny taki luzny polecam

z cyklu jestem w wieku w którym moi rodzice mieli już dwójkę dzieci i to, zmielone ze skłonnościami apatowa do wypełniania obyczajowej luki, wiele o mnie mówi..