Steven Soderbergh zastąpi Terrence'a Malicka na planie filmu "Che", biografii słynnego rewolucjonisty Che Guevary. Prace na planie rozpoczną się w sierpniu 2005 roku. Zdjęcia będą realizowane w Ameryce Południowej. W tytułowej roli wystąpi Benicio Del Toro. Producenci liczą także, że z projektu nie wycofają się Ryan Gosling, Benjamin Bratt, Franka Potente i Javier Bardem, którzy podpisując swoje kontrakty byli przenoani, że film wyreżyseruje Malick.
Ernesto Che Guevara (1928-1967), południowoamerykański rewolucjonista. Urodził się w Argentynie. W 1953 ukończył medycynę w Buenos Aires na tamtejszym uniwersytecie. Działał najpierw w Gwatemali jako członek prokomunistycznego rządu.
Po jego obaleniu zbiegł do Meksyku, gdzie spotkał się z F. Castro i razem zorganizowali siły partyzanckie. Na ich czele wylądowali na Kubie w 1956. Po zwycięstwie rewolucjonistów stanął na czele gospodarki kubańskiej najpierw jako prezes Banku Narodowego (1959), później w latach 1961-1965 minister przemysłu. Przesądził o integracji gospodarczej z krajami bloku komunistycznego. Bardziej pociągała go jednak działalność rewolucyjna, dlatego też wyjechał w 1965 do Konga, gdzie brał udział w tzw. konflikcie kongijskim.
Następnego roku znalazł się w Boliwii, gdzie także próbował utworzyć oddziały partyzanckie. Nie otrzymał jednak szerszego poparcia i w konsekwencji 8 października 1967 został ujęty przez boliwijskie siły specjalne i stracony.
Stał się wzorcem dla radykałów studenckich Europy Zachodniej. Autor Wojny partyzanckiej, w której opisał taktykę i strategię walki partyzanckiej. (cyt. za wiem.onet.pl).
Ernesto Che Guevara (1928-1967), południowoamerykański rewolucjonista. Urodził się w Argentynie. W 1953 ukończył medycynę w Buenos Aires na tamtejszym uniwersytecie. Działał najpierw w Gwatemali jako członek prokomunistycznego rządu.
Po jego obaleniu zbiegł do Meksyku, gdzie spotkał się z F. Castro i razem zorganizowali siły partyzanckie. Na ich czele wylądowali na Kubie w 1956. Po zwycięstwie rewolucjonistów stanął na czele gospodarki kubańskiej najpierw jako prezes Banku Narodowego (1959), później w latach 1961-1965 minister przemysłu. Przesądził o integracji gospodarczej z krajami bloku komunistycznego. Bardziej pociągała go jednak działalność rewolucyjna, dlatego też wyjechał w 1965 do Konga, gdzie brał udział w tzw. konflikcie kongijskim.
Następnego roku znalazł się w Boliwii, gdzie także próbował utworzyć oddziały partyzanckie. Nie otrzymał jednak szerszego poparcia i w konsekwencji 8 października 1967 został ujęty przez boliwijskie siły specjalne i stracony.
Stał się wzorcem dla radykałów studenckich Europy Zachodniej. Autor Wojny partyzanckiej, w której opisał taktykę i strategię walki partyzanckiej. (cyt. za wiem.onet.pl).