Adolf Bagiński

[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/41781/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":2067,"rate":8.632801161103048,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":20,"name":"voices","above5p":false,"career":{"name":"aktor dubbingowy"},"ranking":{"name":"Ról głosowych","link":"/person/ajax/roles/41781/20","url":"/ranking/person/voices"},"rating":{"count":31,"rate":7.806451612903226,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}}]
8,6
2 067 ocen gry aktorskiej
Adolf Dymsza
Adolf Dymsza tak naprawdę nazywał się Bagiński. Urodził się w Warszawie. Na początku nic nie zapowiadało kariery scenicznej, po skończeniu gimnazjum i Szkoły Handlowej rozpoczął pracę w kancelarii rejenta. Jednak w międzyczasie próbował też swoich sił na scenie jako amator. Grywał w Warszawie, jak i w Grodnie czy Mińsku Litewskim. W 1924 roku zadebiutował w filmie "Przez ogień i krew" Jana Kucharskiego. Pięć lat później zagrał kolejną epizodyczną rolę w filmie "Policmajster Tagiejew". Jego kariera zaczęła rozwijać się w bardzo szybkim tempie. Rok 1935 określono "Rokiem Dymszy" w polskim kinie. Jego wcielenia takie jak: Maniuś Kitajec, Dodek Wędzonka, Wincenty Poziomka, Władysław Klepka czy Teofil Rączka znała cała Polska. Podczas II Wojny Światowej występował w jawnych i kontrolowanych przez Niemców teatrach warszawskich (m. in. Komedia, Nowości, Niebieski Motyl). Jego aktywność w tych teatrzykach została po wyzwoleniu ukarana przez władze ZASP zakazem występów do końca 1945 roku oraz pięcioletnim zakazem grania w Warszawie. Od 1946-1948 roku był aktorem Teatru Syrena, a pomiędzy 1948 a 1951 rokiem - Teatru Powszechnego, jednak już rok później na stałe wrócił do Teatru Syrena, gdzie pozostał aż do przejścia na emeryturę w 1973 roku. W filmie pojawiał się rzadko, jednak każda jego nowa rola odnosiła wielki sukces. Zagrał w takich filmach jak "Skarb", "Sprawa do załatwienia", "Irena do domu" czy "Nikodem Dyzma". Ostatnie lata swojego życia spędził w Domu Opieki Społecznej w Górze Kalwarii. Został pochowany na warszawskich Powązkach.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 7 kwietnia 1900

data śmierci: 20 sierpnia 1975

miejsce urodzenia: Warszawa, Imperium Rosyjskie , (obecnie Polska)

żona Zofia Olechnowicz (od 1929 r. do jego śmierci), 4 córki, m.in. córka Anita (ur. 03.03.1944)
Zmarł w Górze Kalwarii, został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (Polska).
Cierpiał na chorobę Alzheimera.
Jest absolwentem Szkoły Handlowej Wawelberga w Warszawie (Polska).
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych