Derek Jules Gaspard Ulric Niven van den Bogaerde

data urodzenia: 28 marca 1921
data śmierci: 8 maja 1999
miejsce urodzenia:Londyn, Anglia, Wielka Brytania
wzrost:174 cm
nagrody: BAFTA Najlepszy aktor brytyjski za film Darling w roku 1966 BAFTA Najlepszy aktor brytyjski za film Służący w roku 1964 oraz 1 inna nagroda i 5 nominacji
Dirk Bogarde
Dirk Bogarde - galeria zdjęć - filmweb
Dirk Bogarde - galeria zdjęć - filmweb
Dirk Bogarde - galeria zdjęć - filmweb
Dirk Bogarde - galeria zdjęć - filmweb
Dirk Bogarde - galeria zdjęć - filmweb

Dirk Bogarde, a właściwie Derek Jules Gaspard Ulric Niven van den Bogaerde, urodził się 28 marca 1921 roku w Hampstead koło Londynu. Jego ojciec, Ulric van den Bogaerde, z pochodzenia Holender, był dyrektorem artystycznym tygodnika "Time", matka, Margaret Niven - aktorką. Bogarde idąc początkowo śladami ojca studiował sztuki piękne w Chelsea Academy of Fine Arts pracując jednocześnie jako scenograf i grafik. Jednakże w latach 30-tych zdecydował się porzucić sztuki piękne dla dramatu i rozpoczął studia na wydziale aktorskim University College w Londynie. Jego sceniczny debiut, jeszcze pod nazwiskiem Derek Bogaerde, przypadł na rok 1939. Wybuch II Wojny Światowej przerwał karierę początkującego aktora. Bogarde został wcielony do wojska gdzie służył w siłach wywiadowczych. Jego jednostka brała m.in. udział w wyzwalaniu obozu koncentracyjnego Bergen-Belsen. W ciągu swojej pięcioletniej służby wojskowej Bogarde otrzymał siedem odznaczeń i awansował do rangi majora. Powrót aktora, występującego już pod nazwiskiem Dirk Bogarde, do kariery scenicznej, nastąpił po wojnie. Początkowo występował w teatrze, a w 1947 roku otrzymał swoja pierwszą niewielką rolę filmową w filmie Dancing with Crime. Pierwsza duża rola filmowa przyszła w 1950 roku. Bogarde zagrał zabójcę policjanta Toma Rileya w kryminale The Blue Lamp. Pojawiał się również na deskach teatru, jednak bezpośredni kontakt z rosnącą rzeszą fanów, którzy zaczęli wręcz prześladować aktora, oraz... sceniczna trema z powodu której cierpiał, sprawiły że porzucił teatr dla filmu. W 1954 roku Bogarde po raz pierwszy pojawia się w filmie Josepha Loseya zatytułowanym The Sleeping Tiger (Śpiący tygrys). Największe sukcesy tej pary przyjdą w latach 60-tych. Tymczasem Bogarde otrzymuje rolę doktora Simona Sparrowa w komedii Doctor in the House (1954). Sukces przechodzi wszelkie oczekiwania. Aktor staje się idolem kobiet i określany jest mianem "brytyjskiego Rocka Hudsona". Rolę sympatycznego doktora powtórzy jeszcze w kolejnych filmach z tej serii Doctor at Sea (1955), Doctor at Large (1957) i Doctor in Distress (1963). Zachęcony kasowym i artystycznym sukcesem w swojej ojczyźnie, Bogarde postanawia spróbować szczęścia w Hollywood. W Ameryce aktor gra w dwóch wysokobudżetowych filmach kostiumowych: rolę Franciszka Liszta w filmie Song without End (Pieśń bez końca) (1960) oraz The Angel Wore Red (1960), w którym partneruje mu Ava Gardner. Oba filmy zrobiły klapę, co skutecznie zniechęciło Bogarde'a do dalszej hollywoodzkiej kariery. Komercyjny sukces i rola przystojnego "pin-up boy'a" nie satysfakcjonują aktora. Bogarde poszukuje ról o pogłębionym rysunku psychologicznym. Przełom, zarówno artystyczny jak i obyczajowy przynosi rola w filmie Victim (Ofiara) (1961) w reżyserii Basila Deardena. Aktor zagrał w nim żonatego prawnika, Melville'a Farra, który jest szantażowany z powodu swojego homoseksualizmu. Film dokonał pewnego przewrotu myślowego po raz pierwszy ukazując homoseksualistę w pozytywnym świetle. Przyjęcie tego rodzaju roli wymagało od Bogarde'a nie lada odwagi, gdyż aktor będący dotąd ulubieńcem publiczności i pupilkiem kobiet, rolą tą całkowicie zburzył swoje dotychczasowe emploi. Ryzyko opłaciło się jednak. Film wywołał gorącą dyskusję, a Bogarde'a zaczęto postrzegać jako interesującą postać. Za rolę w filmie Victim otrzymał swoją pierwszą nominację do nagrody British Academy of Film & Television Arts (BAFTA). Okazję do stworzenia pierwszej z galerii mistrzowskich kreacji aktorskich przyniósł film Josepha Loseya Servant (Służący) (1963), w którym aktor stworzył postać demonicznego służącego manipulującego swoim chlebodawcą. Scenariusz filmu napisał Harold Pinter. W 1964 roku Losey i Bogarde współpracują ponownie na planie filmu King and Country (Za króla i ojczyznę), a w 1967 r kręcą Accident (Wypadek), ponownie ze scenariuszem Pintera. Niezwykle owocna współpraca z Loseyem pozwoliła aktorowi rozwinąć i ukazać pełnię swoich możliwości. Za rolę w Służącym Bogarde otrzymuje swoją pierwsza nagrodę BAFTA. Z drugiej strony, Joseph Losey przyznawał w późniejszych wywiadach że znakomite role jaki Bogarde stworzył w jego filmach nadały również rozgłos nazwisku ich reżysera i przyczyniły się do uznania jakim Losey cieszył się w latach 60-tych. Swoja kolejną nagrodę BAFTA aktor otrzymuje za rolę w filmie Johna Schlesingera Darling (1965), w którym partneruje Julie Christie. Gra jedną z głównych ról w filmie Johna Frankenheimera The Fixer (tytuł polski Żyd Jakow) (1968). W 1969 roku Bogarde pojawia się po raz pierwszy w filmie Luchino Viscontiego Zmierzch bogów (La Caduta degli Dei). Na sam szczyt aktorskich możliwości wynosi go jednak rola Gustava von Aschenbacha w kolejnym filmie Viscontiego Śmierć w Wenecji (Morte a Venezia) (1971), będącego adaptacją noweli Tomasza Manna. Bez przesady można powiedzieć że rola starzejącego się kompozytora, owładniętego obsesją na punkcie pięknego polskiego chłopca Tadzia, a także niespełnioną tęsknotą za doskonałym pięknem, które prowadzą do upadku i w końcu do śmierci Aschenbacha, jest jedną z najwspanialszych kreacji aktorskich w historii kina. Sam Bogarde uważał że rola ta jest szczytowym osiągnięciem jego kariery i nigdy już nie będzie w stanie zagrać nic równie interesującego. Rzeczywiście, po Śmierci w Wenecji aktor zagrał już niewiele ról. Odrzucał scenariusze które uważał za mało interesujące. Jednocześnie zaczął pisać książki i wspomnienia, które spotkały się z dużym zainteresowaniem. Z późniejszych filmów aktora warto niewątpliwie wymienić Nocnego portiera (Il Portiere di Notte) (1974) Liliany Cavani. Bogarde gra w nim byłego SS-mana, który pracuje jako nocny portier w wiedeńskim hotelu. Przypadkowo spotyka w nim swoją byłą ofiarę (Charlotte Rampling), z którą w obozie koncentracyjnym połączył go perwersyjny, sado-masochistyczny związek. Ich wzajemna namiętność, będąca osobliwą mieszanką bólu i czułości, wybucha ponownie, prowadząc do dramatycznego finału. Film ze względu na odwołania do nazizmu i obozów koncentracyjnych oraz uwypuklenie perwersyjnej seksualności wywołał skandal obyczajowy, jednakże niepokojące kreacje jakie stworzyli Rampling i Bogarde spotkały się z uznaniem widzów i krytyki. Pod koniec lat 70-tych Bogarde coraz rzadziej pojawiał się na ekranie, poświęcając więcej czasu pisarstwu. W 1977 był częścią gwiazdorskiej obsady filmu wojennego O jeden most za daleko (A Bridge too far) Richarda Attenborough, i w tym samym roku, wraz z Johnem Gielgudem zagrał w filmie Alaina Resnais Providence (Opatrzność). W 1978 pojawił się u Reinera Wernera Fassbindera w adaptacji powieści Vladimira Nabokova Despair (Rozpacz). Ostatnim filmem w którym zagrał był kameralny dramat Daddy nostalgie (1990) Bertranda Tavereniera, gdzie partnerowała mu Jane Birkin w roli córki która chce odnowić utracony kontakt ze swoim umierającym ojcem, granym przez Bogarde'a. Mimo coraz rzadszej obecności na dużym ekranie, aktor był obecny w życiu publicznym. W 1984 roku, jako pierwszy Brytyjczyk, został przewodniczącym Jury Festiwalu Filmowego w Cannes. W 1992 w uznaniu swoich zasług, otrzymał od królowej Elżbiety II tytuł szlachecki. Aktor zazdrośnie strzegł sekretów życia prywatnego. Choć w pamiętnikach opisuje swoje bliskie relacje z kobietami, m.in. francuską aktorką Capucine oraz Judy Garland, to jednak najtrwalszy związek połączył go z mężczyzną - producentem Anthonym Forwoodem. Bogarde i Forwood przez wiele lat mieszkali w odrestaurowanym zamku na południu Francji, dopiero na początku lat 80-tych ze względu na chorobę Forwooda przenieśli się do Londynu. Bogarde opiekował się chorym na raka przyjacielem aż do jego śmierci w 1988 roku. W 1996 roku aktor przebył udar mózgu, po którym został częściowo sparaliżowany. Stał się gorącym zwolennikiem eutanazji i został wiceprzewodniczącym Voluntary Euthanasia Society. Wypełnienie woli aktora nie było konieczne. Bogarde zmarł 8 maja 1999 roku w Londynie na zawał serca. Według słów jego bratanka, chciał aby po śmierci po prostu "zapomniano o nim". Jego ostatnią wolą było aby jego prochy rozrzucono nad ukochaną Francją.

znany z

ocena ról aktorskich

9,1 40 ocen
Służący
Kamerdyner Hugo Barrett
8,6 97 ocen
Śmierć w Wenecji
Gustav von Aschenbach
8,6 43 oceny
Nocny portier
Maximilian Theo Aldorfer, portier
8,3 61 ocen
Zmierzch bogów
Friedrick Bruckmann
7,8 85 ocen
O jeden most za daleko
Generał broni Frederick 'Boy' Browning

filmografia

sortuj wg:

pokaż:

moja aktywność:

aktor
zwiń
1990 7,2
Daddy Nostalgie(1990)
1986 8,5
May We Borrow Your Husband?(1986)
(TV)

William Harris

1981 8,0
The Patricia Neal Story(1981)
(TV)

Roald Dahl

1978 6,7
Desperacja(1978)
Despair

Hermann Hermann

Hermann Hermann - Dirk Bogarde Desperacja - Hermann Hermann
1977 7,7
Opatrzność(1977)
Providence

Claude Langham

1977 7,6
O jeden most za daleko(1977)
A Bridge Too Far

Generał broni Frederick 'Boy' Browning

Generał broni Frederick 'Boy' Browning - Dirk Bogarde O jeden most za daleko - Generał broni Frederick 'Boy' Browning
1977 6,5
Rainer Werner Fassbinder, 1977(1977)
1975 5,6
Spirala śmierci(1975)
Permission to Kill

Alan Curtis

1974 7,2
Nocny portier(1974)
Il portiere di notte

Maximilian Theo Aldorfer, portier

1973 6,4
Wąż(1973)
Le serpent

Philip Boyle

1971 6,8
Śmierć w Wenecji(1971)
Morte a Venezia

Gustav von Aschenbach

Gustav von Aschenbach - Dirk Bogarde Śmierć w Wenecji - Gustav von Aschenbach
1970
Upon This Rock(1970)
(TV)

Bonnie Prince Charlie

1969 7,6
Zmierzch bogów(1969)
La caduta degli dei (Götterdämmerung)

Friedrick Bruckmann

Friedrick Bruckmann - Dirk Bogarde Zmierzch bogów - Friedrick Bruckmann
1969 7,5
Justine(1969)

Pursewarden

1969 7,1
Och! Co za urocza wojenka(1969)
Oh! What a Lovely War

Stephen

1968 6,4
Żyd Jakow(1968)
The Fixer

Bibikov

1968 6,7
Sebastian(1968)

Sebastian

1967 7,0
Wypadek(1967)
Accident
1967 7,0
Dom matki(1967)
Our Mother's House

Charlie Hook

1966 5,3
Modesty Blaise(1966)

Gabriel

1966
Blithe Spirit(1966)
(TV)

Charles Condomine

1965 7,1
Darling(1965)

Robert Gold

1964 6,9
Wyjątkowo upalny czerwiec(1964)
Hot Enough for June

Nicholas Whistler

1964 7,4
Za króla i ojczyznę(1964)
King & Country

Kapitan Hargreaves

1964
The High Bright Sun(1964)

Maj. McGuire

1963 7,6
Służący(1963)
The Servant

Kamerdyner Hugo Barrett

Kamerdyner Hugo Barrett - Dirk Bogarde Służący - Kamerdyner Hugo Barrett
1963 6,7
I dalej będę śpiewać(1963)
I Could Go on Singing

David Donne

1963 6,1
Doctor in Distress(1963)

Dr. Simon Sparrow

1962 7,1
Nawiedzony okręt(1962)
H.M.S. Defiant

Porucznik Scott-Padget

1962 4,3
The Mind Benders(1962)

Dr Henry Longman

1962 6,6
Hasło "Odwaga"(1962)
The Password Is Courage

Sierżant major Charles Coward

1962 6,0
We Joined the Navy(1962)

Dr Simon Sparrow

1961 6,0
The Singer Not the Song(1961)

Anacleto Comachi

1961 7,0
Ofiara(1961)
Victim

Melville Farr

1960 6,5
Pieśń bez końca(1960)
Song Without End

Franciszek Liszt

1960 6,4
Anioł w czerwonej sukni(1960)
The Angel Wore Red

Arturo Carre

1959 6,3
Libel(1959)

Sir Mark Sebastian Loddon/Frank Welney/Numer 15

1958 6,2
A Tale of Two Cities(1958)

Sydney Carton

1958 4,0
Lekarz na rozdrożu(1958)
The Doctor's Dilemma

Louis Dubedat

1958 6,5
The Wind Cannot Read(1958)

Porucznik lotnictwa Michael Quinn

1957 6,3
Doctor at Large(1957)

Dr. Simon Sparrow

1957 6,5
Operacja generał(1957)
Ill Met by Moonlight

Major Patrick Leigh Fermor

1957 5,7
Królestwo Campbella(1957)
Campbell's Kingdom

Bruce Campbell

1957 5,3
Hiszpański ogrodnik(1957)
The Spanish Gardener

Jose

1955 6,0
Doktor na morzu(1955)
Doctor at Sea

Dr Simon Sparrow

1955 7,5
Simba(1955)

Alan Howard

1955 7,3
Cast a Dark Shadow(1955)

Edward "Teddy" Bare

1954 6,8
Lekarz domowy(1954)
Doctor in the House

Simon Sparrow

1954 6,6
Śpiący tygrys(1954)
The Sleeping Tiger

Frank Clemmons

1954 5,0
For Better, for Worse(1954)

Tony Howard

1954 6,0
The Sea Shall Not Have Them(1954)

Sierżant lotnictwa MacKay

1953 5,0
They Who Dare(1953)

Porucznik Graham

1953
Desperate Moment(1953)

Simon Van Halder

1953 5,8
Appointment in London(1953)

Podpułkownik lotnictwa Tim Mason

1952
The Gentle Gunman(1952)

Matt Sullivan

1952 6,3
Penny Princess(1952)

Tony Craig

1952 6,5
Hunted(1952)

Chris Lloyd

1951 10
Blackmailed(1951)

Stephen Mundy

1950 5,9
The Blue Lamp(1950)

Tom Riley

1950 6,8
Kobieta, o którą chodzi(1950)
The Woman in Question

R.W. (Bob) Baker

1950 5,6
So Long at the Fair(1950)

George Hathaway

1949 5,4
Boys in Brown(1949)

Alfie Rawlins

1949 10
Dear Mr. Prohack(1949)

Charles Prohack

1948 6,3
Kwartet(1948)
Quartet

George Bland

1948 8,3
Once a Jolly Swagman(1948)

Bill Fox

1948 6,0
Esther Waters(1948)

William Latch

1947 6,0
Dancing with Crime(1947)

Policjant

1947
Rope(1947)
(TV)

Charles Granillo

1947
Power Without Glory(1947)
(TV)

Cliff

1939
Come on George!(1939)
  • (niewymieniony w czołówce)
archiwalne
rozwiń
we własnej osobie
rozwiń
scenarzysta
rozwiń
głosy
rozwiń
na podstawie
rozwiń
  • Otrzymał tytuł szlachecki od Królowej Elżbiety II w 1992 roku.
  • Zmarł na atak serca w Londynie (Anglia, Wielka Brytania). Po śmierci został skremowany, a jego prochy rozrzucono w pobliżu jego byłej posiadłości "Le Haut Clermont" w Grasse (Francja).
  • Był członkiem jury na festiwalu w Cannes w 1985 roku.
  • Ma siostrę Elizabeth i dużo młodszego brata Garetha.
zobacz wszystkie tematy na forum

twórcy strony zobacz więcej

Cieszymy się, że Ty też masz łeb pełen filmów i chcesz podzielić się swoją wiedzą z innymi.
Niniejsza strona została utworzona dzięki takim jak Ty! Najwięcej treści dodali:

Dowiedz się więcej o