Gorąca rywalizacja

„Gorąca rywalizacja” to jeden z tych seriali, które nie tyle się ogląda, co się w nie wpada, trochę jak w relację, której od początku nie bierze się do końca na serio, a która nagle zaczyna znaczyć więcej, niż powinna. I właśnie w tym tkwi jego największa siła. więcej

Na HBO trafił kanadyjski serial, który błyskawicznie stał się globalnym fenomenem. Po seansie trudno się dziwić, że widownia oszalała na jego punkcie. Ja też oszalałam — a ta historia stała się moim ulubionym „comfort serialem”. To produkcja, która bierze na warsztat jeden z najbardziej „twardych” sportowych światów, a potem zamienia go w przestrzeń na czułość, wrażliwość i intymność bez skrępowania. I robi to zaskakująco dobrze. Fabuła jest prosta, a dzięki temu działa bez nuty fałszu. Poznajemy dwóch najlepszych hokeistów ligi MLH (czytaj: NHL), którzy grają w przeciwnych drużynach. Rywalizacja na lodowisku to punkt wyjścia, ale serial nie bawi się w długie wstępy – już w pierwszej scenie dostajemy ich pierwszą interakcję. Iskrzy od razu, a napięcie szybko wychodzi poza taflę. Z czasem śledzimy relację rozpisaną na lata: potajemne schadzki, niepewność, emocje, strach i momenty ulgi, gdy wreszcie mogą być sobą. Na początku wygląda to na serię „hookupów”, a nawet coś w rodzaju soft gay porn — bliskość jest jedynym sposobem rozładowania frustracji i odskocznią od codziennych problemów oraz presji otoczenia. Ale serial od początku subtelnie podpowiada, że to nie jest historia o przelotnej fizyczności. Chemia między bohaterami jest tak mocna, że trudno udawać, iż chodzi tylko o seks. A kiedy do głosu dochodzą uczucia, robi się nie tylko hot i sexy, ale przede wszystkim – intymnie i prawdziwie. więcej