Film opowiada historię młodej kobiety, która prowadzi ponure życie kelnerki z New Jersey w latach 30-tych XX wieku. Miejscowe kino jest dla niej miejscem schronienia, ucieczki przed smutkami życia. Utraciwszy pracę, chcąc podnieść się na duchu, idzie do kina. Tam w niezwykły sposób poznaje młodego i pełnego werwy archeologa Toma Baxtera -... czytaj dalej
trzeba dodać że komedia romantyczna...a to zasadnicza różnica..bo czego innego człowiek się spodziewał...a tu masz babo placek ...ale jak pisał poeta " Tak wiem...nie zawsze życie jest takie jakie chcem..." Osobiście wole dowcip w stylu " Teraz jestem znanym aktorem bo jestem Żydem a jeśli urodził bym we Włoszech bym...
więcejuwazam ze to bardzo fajny pomysł na film, dzieki temu film nie jest nudny, sa tu dwa zestawienia, pierwsze to ukazanie swiata realnego oraz filmowego ..... a drugie to ukazanie kontrastu miedzy starym kinem a tym nowszym ..... co jest lepsze, bardziej interesujace? to kwestia gustu, kazdy człowiek sam zdecyduje po...
Jest to pierwszy obejrzany przeze mnie w pełni samodzielny film Woody’ego Allena. I muszę powiedzieć, że „Purpurowa...” zrobiła na mnie naprawdę spore wrażenie, bo jest to film, który niemal idealnie trafił w mój gust. Jest to niezwykle nostalgiczna, romantyczna, ale jednocześnie daleka od taniego sentymentalizmu...
Po obejrzeniu filmu "Miłość i śmierć" napisałem, że od tych absurdalnych wolę bardziej realne filmy Allena. Mimo to "Purpurowa róża..." podobała mi się. Ciekawy pomysł z wyjściem bohatera z filmu i jego konfrontacji z aktorem, który powołał bohatera do życia. Świetne odwzorowanie lat 30-tych, bardzo fajna muzyka i...