film

8 i pół kobiety

8 and 1/2 Women
1999

2h
6,6 1,7 tys. ocen
6,6 10 1 1704
5,4 5   krytyków
Tokio: szwajcarski przemysłowiec kupuje sieć lokali z japońskimi grami hazardowymi. Syn przejmuje kontrolę nad przedsiębiorstwem. Jednakże podczas trzęsienia ziemi ginie... Zobacz pełny opis

Ten film nie ma jeszcze zarysu fabuły.
Komedia obycz.
8 i pół kobiety zobacz zwiastun

reżyseria Peter Greenaway

scenariusz Peter Greenaway

produkcja Holandia, Luksemburg, Niemcy, Wielka Brytania

premiera

nagrody Film otrzymał 1 nominację

Listy powiązane z filmem (4) Odkryj inspiracje na kolejny seans
Zestawienie ważnych dla mnie dzieł kinematografii. Nie jest to ranking najlepszych filmów w historii kina ani zbiór tytułów ograniczony do jednego gatunku. To mój osobisty kanon. Są to filmy, które z różnych powodów stały się dla mnie czymś więcej niż tylko seansem. Są tu dzieła, które uważam za arcydzieła, historie, które odcisnęły na mnie trwały ślad, obrazy, do których wracam myślami. Każdy tytuł znalazł się tutaj z konkretnego powodu. Rangi nie określają wyłącznie jakości filmu, lecz jego miejsce w mojej osobistej hierarchii: od dzieł, które warto poznać, po te, które uważam za część siebie. Jest to zestawienie filmów mi bliskich, ulubionych ale definiujących moją osobowość oraz poczucie estetyki. Filmów dzięki którym mogę zajrzeć w głąb siebie. Podział na rangi: KINO TRANSGRESJI- Filmy, które przekraczają granice mojego komfortu, wrażliwości i moralnego osądu. Przyciąga mnie w nich to, co brutalne, niepokojące i trudne do zaakceptowania, ale również sposób, w jaki potrafią przekuć te elementy w bezkompromisowe doświadczenie artystyczne. To kino, które potrafi mnie odrzucać i fascynować jednocześnie, zmuszając do konfrontacji z tym, na co nie zawsze chciałbym patrzeć. KINO MOICH LĘKÓW - Filmy, w których odnajduję obawy dotyczące samego istnienia, własnej bezradności i możliwości stania się więźniem własnego życia. Poruszają mnie bohaterowie zagubieni, wycofani lub niezdolni wyrwać się z narzuconych sobie schematów. Nie zawsze się z nimi utożsamiam, ale potrafię dostrzec w ich losach coś, czego sam się obawiam i co sprawia, że ich historie pozostają ze mną na dłużej. KINO PIERWOTNEGO LĘKU - Filmy, które trafiają do mnie przez atmosferę niepokoju, tajemnicę, strach ale również moje najgłębsze koszmary. Sięgający głębiej niż racjonalne wyjaśnienia. To kino, które pozwala mi zanurzyć się w lęku i odczuwać go nie tylko poprzez wydarzenia, ale przez cały świat przedstawiony KINO GORZKIEGO ABSURDU - Filmy, w których odnajduję gorzką, często absurdalną prawdę o ludzkim życiu. Bliskie jest mi kino, które potrafi obnażyć śmieszność naszych ambicji, porażek i codziennych zmagań, nie próbując przy tym niczego upiększać. Cenię je za humor podszyty rozczarowaniem i za momenty, w których śmiech ustępuje miejsca nieprzyjemnemu rozpoznaniu, że w tej pozornej grotesce jest więcej prawdy, niż chciałbym przyznać. KINO HIPNOTYCZNEJ FORMY - Filmy, które urzekają mnie samym sposobem istnienia na ekranie. Szczególne znaczenie mają dla mnie obraz, światło, kompozycja, muzyka, rytm i atmosfera — wszystko to, co sprawia, że kino staje się doświadczeniem wykraczającym poza opowiadaną historię. To filmy, w których potrafię zatracić się w estetyce, odczuwać pojedyncze sceny niemal fizycznie i doceniać piękno formy niezależnie od tego, dokąd prowadzi fabuła. KINO, KTÓRE ZOSTAJE - Filmy, których oddziaływanie nie kończy się wraz z seansem. Wracam do nich myślami, rozważam ich znaczenia i odkrywam w nich kolejne warstwy, których wcześniej mogłem nie dostrzec. To kino, które nie daje mi gotowych wniosków, lecz pozostawia przestrzeń do własnych przemyśleń i z czasem może znaczyć dla mnie coś zupełnie innego.
Zestawienie ważnych dla mnie dzieł kinematografii. Nie jest to ranking najlepszych filmów w historii kina ani zbiór tytułów ograniczony do jednego gatunku. To mój osobisty kanon. Są to filmy, które z różnych powodów stały się dla mnie czymś więcej niż tylko seansem. Są tu dzieła, które uważam za arcydzieła, historie, które odcisnęły na mnie trwały ślad, obrazy, do których wracam myślami. Każdy tytuł znalazł się tutaj z konkretnego powodu. Rangi nie określają wyłącznie jakości filmu, lecz jego miejsce w mojej osobistej hierarchii: od dzieł, które warto poznać, po te, które uważam za część siebie. Jest to zestawienie filmów mi bliskich, ulubionych ale definiujących moją osobowość oraz poczucie estetyki. Filmów dzięki którym mogę zajrzeć w głąb siebie. Podział na rangi: KINO TRANSGRESJI- Filmy, które przekraczają granice mojego komfortu, wrażliwości i moralnego osądu. Przyciąga mnie w nich to, co brutalne, niepokojące i trudne do zaakceptowania, ale również sposób, w jaki potrafią przekuć te elementy w bezkompromisowe doświadczenie artystyczne. To kino, które potrafi mnie odrzucać i fascynować jednocześnie, zmuszając do konfrontacji z tym, na co nie zawsze chciałbym patrzeć. KINO MOICH LĘKÓW - Filmy, w których odnajduję obawy dotyczące samego istnienia, własnej bezradności i możliwości stania się więźniem własnego życia. Poruszają mnie bohaterowie zagubieni, wycofani lub niezdolni wyrwać się z narzuconych sobie schematów. Nie zawsze się z nimi utożsamiam, ale potrafię dostrzec w ich losach coś, czego sam się obawiam i co sprawia, że ich historie pozostają ze mną na dłużej. KINO PIERWOTNEGO LĘKU - Filmy, które trafiają do mnie przez atmosferę niepokoju, tajemnicę, strach ale również moje najgłębsze koszmary. Sięgający głębiej niż racjonalne wyjaśnienia. To kino, które pozwala mi zanurzyć się w lęku i odczuwać go nie tylko poprzez wydarzenia, ale przez cały świat przedstawiony KINO GORZKIEGO ABSURDU - Filmy, w których odnajduję gorzką, często absurdalną prawdę o ludzkim życiu. Bliskie jest mi kino, które potrafi obnażyć śmieszność naszych ambicji, porażek i codziennych zmagań, nie próbując przy tym niczego upiększać. Cenię je za humor podszyty rozczarowaniem i za momenty, w których śmiech ustępuje miejsca nieprzyjemnemu rozpoznaniu, że w tej pozornej grotesce jest więcej prawdy, niż chciałbym przyznać. KINO HIPNOTYCZNEJ FORMY - Filmy, które urzekają mnie samym sposobem istnienia na ekranie. Szczególne znaczenie mają dla mnie obraz, światło, kompozycja, muzyka, rytm i atmosfera — wszystko to, co sprawia, że kino staje się doświadczeniem wykraczającym poza opowiadaną historię. To filmy, w których potrafię zatracić się w estetyce, odczuwać pojedyncze sceny niemal fizycznie i doceniać piękno formy niezależnie od tego, dokąd prowadzi fabuła. KINO, KTÓRE ZOSTAJE - Filmy, których oddziaływanie nie kończy się wraz z seansem. Wracam do nich myślami, rozważam ich znaczenia i odkrywam w nich kolejne warstwy, których wcześniej mogłem nie dostrzec. To kino, które nie daje mi gotowych wniosków, lecz pozostawia przestrzeń do własnych przemyśleń i z czasem może znaczyć dla mnie coś zupełnie innego.

Tokio: szwajcarski przemysłowiec kupuje sieć lokali z japońskimi grami hazardowymi. Syn przejmuje kontrolę nad przedsiębiorstwem. Jednakże podczas trzęsienia ziemi ginie matka chłopca. Ojciec i syn wracają do Szwajcarii i postanawiają przekształcić swą rodzinną siedzibę w elegancki dom publiczny.

premiera 22 maja 1999 (Światowa) , 17 marca 2000 (Polska premiera kinowa)

dystrybucja Gutek Film

studio Continent Film GmbH (I) (przedstawia) / Delux Productions (przedstawia) / Movie Masters (przedstawia) / więcej

tytuł oryg. 8 and 1/2 Women

inne tytuły Eight and a Half Women (alternatywna pisownia) Wielka Brytania
8 1/2 Women (alternatywna pisownia) Wielka Brytania
więcej

Inspiracją dla filmu "8 & 1/2 kobiety" było "8 i pół" F. Felliniego.
Film jest zakazany w Malezji.
Film kręcono w Japonii i w Luksemburgu.
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

Dopiero mój drugi kontakt z tym reżyserem (po 'Brzuchu') i coraz bardziej mi się podoba :) Kadry w filmach Greenawaya to prawdziwy majstersztyk - każdy to oddzielny obraz z właściwą sobie kompozycją. Strona wizualna zachwyca.
Fabuła dziwna, ale przecież nie mamy tu doczynienia z włoskim neorealizmem ;p Lubię oglądać...

więcej

ocenił(a) film na 7

-Ilu rezyserow w swych filmach wyladowuje swoje flustracje seksualne?
-Nie wiem ale wydaje mi sie ze wiekszosc. Tak gaworza sobie glowni bohaterowie ojciec i syn po obejrzeniu 8 i pol Felliniego. I wlasnie ten film, jak i seksualne obsesje i marzenia to temat tego obrazu. No coz seks i film to bardzo wazne aspekty...

ocenił(a) film na 8

... troche to za podobne do "Zet i dwa zera", ale mimo to - ciagle niezle :)

ocenił(a) film na 7

Mam mieszane uczucia. Przyzwyczajony do takich arcydziel Greenawaya jak "Darwin", Wyliczanka" czy
"Dzieciatko z Macon" ten film raczej mnie nie zachwycil.
Choc i tak uwazam, ze jest to z cala pewnoscia ponadprzecietna produkcja i zachecam do objrzenia.
Ojciec i syn zakladaja w swojej szwajcarskiej posiadlosci prywatny...

więcej

greenaway próbuje odwolan do felliniego, ale gdzie mu tam do niego, mozna lubic lub nie jego specyficzne kino- miejscami naprawde interesujace i godne uwagi- ale ten film to zwykle byle co niegodne uwagi, lepiej wziac sie za inne pozycje tego twórcy- tym razem mu nie wyszlo.