film
Czysta formalność
Una pura formalità1994
1h 48m
W deszczową noc komisarz policji przesłuchuje znanego pisarza.
reżyseria Giuseppe Tornatore
scenariusz Giuseppe Tornatore
produkcja Francja, Włochy
premiera 15 maja 1994 (Światowa)
Ranking ról
Nowość
Dzieła Ennio Morricone dla tych co chcą poznać coś więcej niż tylko najsłynniejsze utwory. 
Każdy pewnie raz w życiu słuchał to co napisał ten skromny człowiek. Kompozytor i wirtuoz, którego można śmiało porównywać z klasykami wiedeńskimi. Jednak wielu słyszało głównie te same utwory z tych samych filmów, tak jakby napisał do 20-30, ale to nie prawda, napisał do 500 i nawet ja ledwo obejrzałem ich 100, ale wśród nich jest tyle perełek o których warto by jak najwięcej osób się dowiedziało, a nie słuchało jak w tym RMF Classic, co puszczają w kółko 10 jego utworów. Dam taki przykład, jest taki znany utwór La Califfa, który pojawił się w filmie z Romy Schneider. Wspomniane radio puszcza ten utwór wiele razy, ale wiem, że nikt z ich redakcji tego filmu nie obejrzał. I o tym będzie ta lista. Nie tylko wspomniane zapomniane utwory, które zasługują na pamiętanie, ale i filmy. Zapraszam więc do podróży, która pokaże wszystkim, że Ennio Morricone nie pisał muzyki tylko do westernów i dramatów, ale stworzył on taką muzykę, która jest często głównym powodem obejrzenia filmów. Poniżej jest podział na parę podgrupek, żeby łatwiej było wyszukiwać. Jak będę oglądał kolejne filmy z muzyką Mistrza to będę je tu dodawał. Może też kiedyś o innych znanych włoskich kompozytorach dam listę. (Filmweb dał ograniczniki ostre co do limitów wpisów, więc tutaj legenda) Kolor czerwony - Filmy znane z wybitną muzyką (czyli to co w sumie wszyscy znają) Kolor pomarańczowy - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które warto poznać również dla samych filmów. Kolor żółty - Filmy nieznane, z wybitną muzyką, które no nie są niczym wyróżniającym się, można z ciekawości. Kolor zielony - Filmy, które warto tylko dla paru utworów poznać. Kolor niebieski - Filmy, które są lepsze od muzyki jakie do niej powstały. Kolor fioletowy - Film ani muzyka niestety nie wyróżnia się zbytnio. Kolor różowy - Film znany, ale bez wyróżniającej się muzyki.Tier lista
101 tytułów
Film z 1994 r. w reżyserii Giuseppe Tornatore to francusko-włoskie kino naprawdę wysokiej klasy. Reżyser wykorzystał kryminał jako pretekst do pogłębionej opowieści psychologicznej trzymającej widza w napięciu. Film nie przypomina budową typowego kina gatunku; składa się głównie z dialogów, co daje pole do popisu dla dwóch głównych aktorów – Gérarda Depardieu i Romana Polańskiego; a zakończenie zdecydowanie nie jest "typowo kryminalne", bo może się okazać, że kryminału nie ma. więcej
Filmy kręci się po to, by je oglądać. To oczywiste! Ale czy każdy film może obejrzeć każdy? Teoretycznie tak. Jednak jak wskazują statystyki i oglądalność niektórych tytułów, widzowie niechętnie sięgają po filmy wyglądające już na pierwszy rzut oka na tzw. trudne. We własnej obronie rzadko kiedy jednak używamy tego terminu: film trudny. Wolimy... więcej
Opis filmu Czysta formalność
W burzową noc na komisariat policji zostaje doprowadzony dziwnie zachowujący się człowiek (Gerard Depardieu). Nie może on potwierdzić swojej tożsamości ani odtworzyć w pamięci kilku ostatnich godzin, ani wytłumaczyć śladów krwi na swoim ubraniu. Przesłuchanie rozpoczyna komisarz (Roman Polański), dzięki któremu tajemniczy mężczyzna... czytaj dalej
Informacje o filmie Czysta formalność
premiera 15 maja 1994 (Światowa)
na podstawie Giuseppe Tornatore (materiały do scenariusza, historia) / Pascal Quignard (dialogi)
studio Cecchi Gori Group Tiger Cinematografica / DD Productions / Film Par Film / więcej
tytuł oryg. Una pura formalità
inne tytuły A Pure Formality Międzynarodowy
A Pure Formality USA
więcej
Film kręcono w Santo Stefano di Sessanio i Rzymie (Włochy).
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
wie ktoś gdzie można dostać/ścągnąć wersję francuską, bo ten oglądać to z włoskim dubbingiem to jakaś żenada...
Rozumiem, że brawurowo rozegrana scena przesłuchania miała głównie mieć wartość
rozrywkową, z czego się bezsprzecznie wywiązuje. Jeśli jednak pokusić się o spojrzenie na
film pod kątem ukrytych znaczeń pojawia się zagwostka. O ile w końcówce widz nie ma już
większych wątpliwości, że akcja dzieje się w zaświatach vel...
