film

Szalony Piotruś

Pierrot le Fou
1965
1h 50m
7,3 6 423
oceny
7,3 10 1 6423
7,7 15
ocen krytyków
Para kochanków, Marianne i Ferdynand zwany Piotrusiem, udaje się w szaloną podróż po południowej Francji. Zobacz pełny opis
Szalony Piotruś zobacz gdzie obejrzeć online

reżyseria

scenariusz

gatunek

produkcja

premiera

nagrody

Ferdinand (nazywany - ku swojemu niezadowoleniu - Pierrotem) to mężczyzna wyraźnie znudzony swoim życiem i towarzystwem z jakim przychodzi mu spędzać czas. Pewnej nocy po kulturalnej imprezce z tzw. wyższych sfer spotyka Marianne - dziewczynę, którą miał okazję poznać prawie 5 lat wcześniej, jednak ich znajomości nie można nazwać inaczejFerdinand (nazywany - ku swojemu niezadowoleniu - Pierrotem) to mężczyzna wyraźnie znudzony swoim życiem i towarzystwem z jakim przychodzi mu spędzać czas. Pewnej nocy po kulturalnej imprezce z tzw. wyższych sfer spotyka Marianne - dziewczynę, którą miał okazję poznać prawie 5 lat wcześniej, jednak ich znajomości nie można nazwać inaczej niż znajomością płytką. Tej własnie nocy dochodzi jednak do pewnej zmiany. Ferdinand / Pierrot trafia z Marianne do łóżka, a następnie mordują razem pewnego gangstera, kradną jego pieniądze i broń i wyruszają w (pozornie) bezcelową podróż po kraju. Spontaniczna para po drodze kradnie, naciąga turystów i wreszcie morduje, w międzyczasie rozmawiając o życiu ludzkim i wszystkim co jest z nim związane.

na podstawie
Lionel White (powieść) (niewymieniony w czołówce)
studio
Dino de Laurentiis Cinematografica (koprodukcja) / Films Georges de Beauregard / Rome Paris Films / więcej
tytuł oryg.
Pierrot le Fou
inne tytuły
Crazy Pete Miedzynarodowe
Pierrot Goes Wild Miedzynarodowe
Pierrot le Fou Wielka Brytania
Pierrot le Fou USA
więcej
Rolę Marianne Renoir pierwotnie proponowano Sylvie Vartan, jednakże aktorka odrzuciła tę ofertę. Rozczarowany Jean-Luc Godard zaprosił zatem do współpracy Annę Karinę.
Pierrota początkowo miał zagrać Michel Piccoli, jednak Jean-Luc Godard ostatecznie zdecydował się powierzyć tę rolę Jean-Paulowi Belmondo.
Zdjęcia do filmu zrealizowano w Gonfaron, Hyères, Issy-les-Moulineaux, Noves, Paryżu, Tulonie, Tremblay-en-France i na Île de Porquerolles oraz w studio w Saint-Maurice (Francja).
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

miałem ochotę powtarzać coś podobnego, jak Karina w jednej ze scen: "Co by tutaj robić? Nie wiem, co mam robić? Co by tutaj robić? Nie wiem, co mam robić?" Bo wiało nudą i potworną pretensjonalnością, choć według reżysera to pewnie miał być podmuch wolności i szaleństwa...

Klasyka, o której mam teraz pełne prawo...

ale mam wrażenie że później film był naprawde źle napisany. Nie rozumiem dlaczego niektórzy mówią, że to najlepszy film Godarda (wg. mnie Do utraty tchu bije to wręcz na głowe)

Film dla jednych cudny, dla innych ciężkostrawny - dla mnie i taki i taki. Paradoks? Może. Ale to jest tak: treść niejasna, zagmatwana i w sumie nijaka. takie pierdu śmierdu o wszystkim i o niczym w dialogach + bełkotliwy sensacyjny idiotyzm w głównej warstwie fabularnej. Nowo falowa wersja "Bonnie i Clyde" bym rzekł,...

więcej

- do czego prowadzą, film pokazuje stopniowo: kradzieże, dewastacja mienia, popadnięcie w towarzystwo kryminalistów, morderstwo a na koniec głupia śmierć. Przyczyny to zupełny nihilizm bohaterów; ona użala się nad sobą że ma krótką linię szczęścia, on nie widzi niczego tylko jej atrakcyjne biodra (piosenka). Niby jest...

więcej

Le Fou!

ocenił(a) film na 9

O ile się nie mylę jest to sztandarowe dzieło zarówno dla Godarda, jak i dla całej francuskiej nowej fali. Jest to za to na pewno pierwszy film Godarda i pierwszy reprezentant owej francuskiej nowej fali jaki miałem okazję widzieć. I dzięki niemu zamierzam wlasnie rozejrzeć się bardziej - i po twórczości Godarda i po...

więcej

Pobierz aplikację Filmwebu!

Odkryj świat filmu w zasięgu Twojej ręki! Oglądaj, oceniaj i dziel się swoimi ulubionymi produkcjami z przyjaciółmi.
phones