Film

1999 1 godz. 29 min.
7,4 9 534
oceny
7,4 10 9534
9 122
chce zobaczyć
6,2 5
ocen krytyków
{"rate":6.2,"count":5}
{"id":"774","linkUrl":"/film/Wojaczek-1999-774","alt":"Wojaczek","imgUrl":"https://fwcdn.pl/fpo/07/74/774/6913236.2.jpg"}
Wizjoner Lech Majewski zrealizował może najbardziej przejmujący film o latach sześćdziesiątych PRL-u. Wojaczek, chociaż... więcej

Ten film nie ma jeszcze zarysu fabuły.
reżyseria
scenariusz
gatunek
produkcja
premiera
Film dostał 1 nagrodę i 9 nominacji
{"userId":"$editorialReview.user.id","thumbnail":"https://fwcdn.pl/fph/07/74/774/1020.2.jpg","title":"Cała jaskrawość","link":"/reviews/recenzja-filmu-Wojaczek-86","more":"Przeczytaj recenzję Filmwebu"}
Cała jaskrawość
To film o tym, że na pytanie: dlaczego? odpowiedzieć nie można. Lech Majewski informując od razu w tytule, że... ... czytaj więcej
$data.name
Bożena Janicka
{"linkA":"/zostanwdomu?ref=promo_stayAtHomeA","linkB":"/zostanwdomu?ref=promo_stayAtHomeB"}

Wizjoner Lech Majewski zrealizował może najbardziej przejmujący film o latach sześćdziesiątych PRL-u. Wojaczek, chociaż wykorzystuje fakty z tragicznej biografii poety-katastrofisty, wchodzi w regiony filmowego uniwersalizmu, w regiony eseju o kondycji artysty. Wojaczek to przede wszystkim niezwykle pesymistyczny opis napięć psychicznychWizjoner Lech Majewski zrealizował może najbardziej przejmujący film o latach sześćdziesiątych PRL-u. Wojaczek, chociaż wykorzystuje fakty z tragicznej biografii poety-katastrofisty, wchodzi w regiony filmowego uniwersalizmu, w regiony eseju o kondycji artysty. Wojaczek to przede wszystkim niezwykle pesymistyczny opis napięć psychicznych i emocjonalnych (rzecz niezwykle trudna w kinie) powstałych między wrażliwą jednostką a otoczeniem. Majewski wykreował swój film w duchu skojarzeniowej liryki poety: nie ma w Wojaczku klasycznej "fabuły biograficznej" lecz jedynie ciąg czarno-białych sekwencji inspirowanych luźnymi faktami z życia Rafała Wojaczka, z których cześć przeszła do legendy literatury polskich zbuntowanych i niedostosowanych. Bohater filmowego eseju Majewskiego, grany trochę w konwencji ekspresjonistycznego aktorstwa przez młodego, śląskiego poetę, Krzysztofa Siwczyka, otoczony jest aurą irracjonalnego buntu, w którym dominuje ustawiczna nonszalancja wobec własnego życia. Rafał Wojaczek zafascynowany był legendą Hłaski. Nie liczył się z otoczeniem. Leczył się psychiatrycznie, walczył z alkoholizmem, jego ekscesy narażały go na ciągłe konflikty z prawem. Legenda biograficzna narastająca wśród młodzieży zaraz po jego samobójczej śmierci, przysłoniła wartość jego oryginalnej poezji, posługującej się brutalnym, obscenicznym językiem, poezji trudnej, wyrafinowanej i bez wątpienia wykraczającej poza czas życia poety. Wiele scen Wojaczka kręconych było w rodzinnym Mikołowie. To z okna jego pokoju (obecnie siedziba literackiego Instytutu Mikołowskiego) statyczna kamera patrzy beznamiętnie na brzydki świat. Dramatyzm filmu Majewski osiągnął zaskakująco prostymi środkami: kadry są ascetyczne, montaż cięty, ujęcie po ujęciu, ruch postaci wewnątrz kadru. W tych turpistycznych, nędznych zaułkach, ponurych knajpach szamocze się młody człowiek.

dystrybucja
studio
Agencja Produkcji Filmowej / Filmcontract Ltd. / Telewizja Polska
data produkcji
1999
tytuł oryg.
Wojaczek
inne tytuły
Robert Gawliński odmówił Lechowi Majewskiemu przyjęcia roli Wojaczka.
Film kręcono w Mikołowie, Katowicach i Wrocławiu (Polska).
W książce na temat "Wojaczka" można znaleźć oryginalny tekst scenariusza, który Lech Majewski napisał wspólnie z Maciejem Mieleckim oraz listę dialogową gotowego już filmu (owe dwa teksty różnią się dość znacznie).
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych