Film przepracowujący temat figur ojców. Tutaj przefiltrowany przez wpływ grupy rówieśniczej i fascynację złem. Zdecydowanie lepszy niż pierwsza część nowej trylogii.

Świetny film o tym, że punkt straszenia zależy od punktu odczuwania. Bardzo podobało mi się też jak potrafił utrzymać grozę i pomysłowo grać z przyzwyczajeniami widzów.

Totalnie konsekwentny i zdyscyplinowany film, nie ma ani jednego niepotrzebnego ujęcia. Do tego wspaniały język wizualny, postacie z krwi i kości oraz reżyseria z najwyższej półki. Ogólnie nie przepadam za miksem dramatu i horroru ale tutaj udało się to bezbłędnie poprowadzić. Każdy demon był kiedyś pięknym aniołem.

Taki film mógłbym oglądać co weekend. Przednia zabawa + horror pracujący na opowiadaną historię <3 Do tego fantastyczne sceny muzyczne, aktorstwo i scenariusz.

Sporo tego co już znamy ale też trochę fajnych nowych motywów. Do tego wizualny majstersztyk

Creep zdecydowanie zasługuje na to żeby zajmować wysoką pozycję w panteonie ikon horroru. Formuła krótkich odcinków pracuje na koncept nawet lepiej niż filmy. Doskonała seria.

Bardzo oryginalny film. Totalnie uruchomił co miał uruchomić.

Jak zwykle dla Koreańczyków: dziwny ale turbo fajny.

GOAT body horroru

Mocno "post" i "elevated" nie mniej shock value naprawdę srogie 👹

Świetny pomysł i klimat. Mógłby być bardziej straszny i konsekwentny w swoich wyborach ale nadal seans to czysta [przyjemność

Don’t do drugs kids. Jeden z moich ulubionych filmów ostatnich 10 lat

Monolog Mii Goth to jedna z najlepszych i najbardziej przejmujących scen jakie widziałem w kinie od dawna.

Wspaniały meta slashero requel <3

Naprawdę umie przestraszyć i wie jak inteligentnie wykorzystać jump scaer’y, użycie których mam z reguły za straszne lenistwo i tani chwyt.

Wow co za finał! Jak narazie ulubiony film w dorobku BMK

Mega fajny koncept ale wyszedł w sumie tylko solidy found footage zanurzony we wschodnim mistycyzmie. Mógłby być 15-20 minut krótszy, nie mniej ostatecznie jest to udana produkcja. Szczególnie polecam fanom gatunku

Dobra grindhousowa zabawa podszyta egzystencjalizmem

Kocham takie kino. Nie udaje, że jest czymś więcej niż pomysłową ekstremą.

Wow super koncept przedstawienia kilku nakładających się na siebie warstw horroru, od tych metafizycznych po jak najbardziej realne. Są sceny, które potrafią przestraszyć, a są takie które zmrozić krew i to nie z powodu działań sił nadprzyrodzonych. Zupełnie się nie dziwię, że trafił na listę 25 najlepszych horrorów XXI wieku według Hollywood Reporter.

Na początku zagmatwana chronologia robi mindfuck ale jak się wszystko składa w całość to jest pysznie

Ale to jest wszystko zręcznie poprowadzone

Rezygnacja z „posthorrorowości” pracuje na czystość i bezpretensjonalność historii, Elisabeth Moss jest tytanką aktorstwa

Kocham kino które łączy grozę, z groteską, humorem i dużą dozą wyobraźni. A do tego mega mi się podobał wizualnie.

To o wiele bardziej kino artystyczne niż klasyczny horror co nie zmienia faktu, że świetnie się oglądało i fajnie, że ostatecznie reżyserka staje po właściwej stronie

Naprawdę mocne doświadczenie. Pracuje na tylu moich lękach na raz, że każdy seans przeżywam tak samo.

Super kino wszystko się zgadza może odrobinę poza finałem ale nie psuje to odbioru całości

Bardzo dobry dramat rodzinny z horrorem w tle. Genialna rola Collette. Szkoda, że zakończenie zostało potraktowane zbyt umownie bo mogło być 10/10

Doskonała kontynuacja części pierwszej. Mark Duplass to król. All hail to Creep.

Niestety dość nierówny ale na pewno warto zobaczyć. Są odcinki ocierające się o arcydzieło, szkoda mało oryginalnego początku nie dorównującemu reszcie serialu

Dobra produkcja ale liczyłem na dużo zombie a dostałem dużo dworskich intryg

Fajnie, że wciąż można wycisnąć z horroru świeże treści i sposób budowania napięcia. Bardzo spoko

Choć jest momentami pretensjonalny to jednak jest to jeden z najciekawszych filmów jakie widziałem

Chciałbym, żeby każdy guilty pleasure movie był tak zrobiony. Super rozrywka

Stranger Things z większym budżetem i dla dorosłych.

Kocham takie kino, które kompletnie się z niczym nie chrzani i nie boi się żonglować gatunkami. Super, super film.

Dość nieprzewidywalny scenariusz plus genialna rola Goodmana. Jarałem się bardzo sposobem budowania tego uniwersum ale wygląda na to, że nic już z tego nie będzie. :( Po seansie polecam zajrzeć na: tagruato.jp/employee_of_the_month_2016_february.php

Super pomysł na przeniesienie estetyki horroru na grunt kina dokumentalnego. Ponadto to po prostu dobrze zrealizowany i ciekawy dokument.

Bardzo spoko jako mroczna baśń a Czarny Filip to jeden z moich ulubionych bohaterów kina grozy.

Hail Satan!

Jestem absolutnie zauroczony. Jeden z najlepszych filmów grozy jakie widziałem ever. Klimat, pomysł, genialna paleta barw i muzyka. Sztos

Wszystko zaczęło się od tego filmu. Fantastyczny koncept, realizacja i aktorstwo. Absolutna klasyka nowoczesnego found footage

Trzeba docenić gdy ekstrema jest ufundowana na tak ciekawym koncepcie. Zdecydowanie dla ludzi o mocnych nerwach, wiele widziałem ale to było niemal za trudne doświadczenie.

7,9 Lekko drętwy początek absolutnie wynagradza finał, a młody Jack O'Connell pokazuje dlaczego występuje obecnie w najgłośniejszych filmach gatunku.

Jest tu wszystko co lubię. Opowieść o dorastaniu (a do kładnie tym dziwnym okresie gdy już nie jest się małym dzieckiem ale też jeszcze nie nastolatkiem), samotności, przemocy, potrzebie przynależności i poświęceniu. A to wszystko ubrane w szaty horroru. Mega film

Obok Martyrs i Mięsa jeden z najlepszych przedstawicieli Francuskiej Ekstremy.

Formalnie ciekawy i ocierający się o ekstremę eksperyment.

Nie jest umarłym ten, który może spoczywać wiekami. Nawet śmierć może umrzeć wraz z dziwnymi eonami.

Jeden z filmów od których zaczęła się moja absolutna miłość do horroru <3

W sumie fajny koncept ale mam wrażenie, że trzeba zawiesić niewiarę żeby spinał się w 100%. Nie mniej po raz kolejny Framcuska Ekstrema nie zawodzi

Rewatch 2025: szkoda, że wygląda jak wygląda bo koncepcyjnie, scenariuszowo i aktorsko nadal się broni. Wydaje mi się też, że jest to pierwsze wykorzystanie w kinie zombie, które nie są powolne i obojętne tylko szybkie i wściekłe

Mnóstwo świetnych pomysłów, troszkę mniej fabuły ale jakie to ma znaczenie skoro i tak to wszystko sen

Żelazna klasyka lat '90

Zdecydowanie ulubiony z klasyków. Czuć, że to klasyczne „od fanów, dla fanów” a jednocześnie emocjonujący horror, a nie tylko zabawa w filmoznawstwo

Trochę się zestarzał ale w głowie młodego Petera Jacksona gra szalona orkiestra i nie można tego nie doceniać

Ciężko o jednoznaczną ocenę przy rewatchu w 2025 roku. Nadal są wybitne standalonowe odcinki takie jak "Postmodern Prometheus" czy "Bad Blood" ale odcinki budujące mitologię świata X-Files prezentują już niestety dość nie równy poziom. Nie mniej jestem pewien, że ten serial dopowiada w dużej mierze za moje upodobanie do horroru i weird tales więc niżej niż 8 nie może być.

Pierwszy raz zobaczyłem ten film w 2001 roku i od tego czasu pałam do niego nieustającą miłością.

Mam swoją małą teorię, że był to właściwie pierwszy horror z takimi ambicjami komentarza społecznego

Kochałem tę serię w dzieciństwie

Broni się po latach głównie dzięki animatronice. Zapomniałem jak bezkompromisowe bywało kino dla dzieci lat '80

Rewatch 2026: cały czas rewelacyjnie działa, szczególnie wtedy gdy śmiech znienacka więźnie w gardle.

Mimo dość średniego aktorstwa nie można mu odmówić wspaniałej pracy kamery i inscenizacji. Scena otwierająca to absolutny majstersztyk

Zdecydowana topka klasyków. Film niemal idealny