film
Niespotykanie spokojny człowiek
1975
56m
Stanisław chce, by syn przejął gospodarstwo, więc postanawia nie dopuścić do jego ślubu z miejską robotnicą.
reżyseria Stanisław Bareja
scenariusz Andrzej Mularczyk
produkcja Polska
premiera 24 grudnia 1975 (Światowa i polska premiera kinowa)
Ranking ról
Nowość
To jeden z moich ulubionych polskich reżyserów, twórca przez lata niedoceniany i często niesłusznie wyśmiewany, mimo że jego kino trafiało w sedno absurdów rzeczywistości, w ponadczasowy spisób demaskowało kretynizm i głupote. Bareja zaczynał od lżejszych, momentami wręcz słodkich, musicalowych komedii, tworzonych w cieniu oczekiwań systemu ale z czasem jego styl ewoluował w stronę ostrej groteski i bezbłędnej diagnozy społecznej, jego filmy stawały się coraz ostrzejsze, bardziej ironiczne i bezlitosne wobec realiów PRL-u. Potrafił przedziurawić rzeczywistość na wylot i pokazać jej prawdziwą twarz, przez co jego filmy często trafiały na opór cenzury, a jednocześnie zyskiwały status kultowych. To kino, które dziś czyta się jak kronikę absurdu, pełną celnych obserwacji, inteligentnego humoru i slapstickowych gagów. Gdyby tworzył dzisiaj, jestem przekonany, że jego spojrzenie na rzeczywistość byłoby tak trafne i bezlitosne, że wielu politycznych pajaców mogłoby się przestraszyć własnego odbicia w Barejowskim lustrze.
Opis filmu Niespotykanie spokojny człowiek
Zbliża się Wigilia. Tadek (Marek Frąckowiak), pełniący służbę wojskową, przez pomyłkę przysyła rodzicom list z wyznaniem miłości, skierowany do narzeczonej. Stanisław Włodek (Janusz Kłosiński) nie jest zadowolony, że syn będzie się żenił z dziewczyną z miasta, Ulą (Janina Sokołowska). Głowa rodziny boi się, że chłopak zechce zostać w... czytaj dalej
Informacje o filmie Niespotykanie spokojny człowiek
studio Zespół Filmowy "Pryzmat" (produkcja)
tytuł oryg. Niespotykanie spokojny człowiek
inne tytuły więcej
Film nakręcono w Zgierzu (Polska).
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Nie mogłem się oprzeć przyznaniu 8 gwiazdek, bo nie ma tam zbędnej sceny, wszystko jest zagospodarowane
- każde zdanie i każdy dialog trwa tyle, ile powinien, a wszystko jest naprawdę śmieszne. Scenariusz po prostu bardzo dobry. Kłosiński świetny, lepszy byłby tylko Kłosowski czy Kowalski, no ale ten ostatni, wielki aktor komiczny, uczyniłby z tego filmu kolejny odcinek "Samych swoich". I jeszcze jedna przyjemność:...
Nie jest to jeszcze pełna forma komiczna, jaką znamy z "Poszukiwany, poszukiwana" czy filmu "Miś", ale dość przyjemnie się ogląda.
Na plus działa fakt umiejscowienia akcji w czasie Wigilii Bożego Narodzenia - rozczuliły mnie te dawno zapomniane rytuały ucierania maku i ociosywania choinki. Zabawna jest też cała...
Jeden z najlepszych polskich filmów który toczy się podczas Świąt Bożego Narodzenia.
Przygotowania do Świąt, zimowa aura, choinka, karp. I całe zamieszanie spowodowane innym
światopoglądem ojca na temat przyszłości dorosłego syna. Jednak kiedy cała historia znajduje
szczęśliwy finał, można rozkoszować się...
Może ten film jest miejscami komiczny, na pewno świetnie zagrany ale... strasznie męczący. Ile można non stop oglądać wkur***nego dziadka? Właśnie wkurzonego, nie zdenerwowanego czy poirytowanego. To się najpierw udziela a później męczy... Krzyki, przekleństwa, wygrażanie, nawet komiczne, nie mogą trwać cały film. To...
więcej
