[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/8570/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":6894,"rate":7.899477806788512,"desc":"oceny","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":20,"name":"voices","above5p":false,"career":{"name":"dubbing"},"ranking":{"name":"Głosu","link":"/person/ajax/roles/8570/20","url":"/ranking/person/voices"},"rating":{"count":94,"rate":8.446808510638299,"desc":"oceny","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/8570/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":57,"rate":7.7368421052631575,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}}]
7,9
6 894 oceny gry aktorskiej
Ludwik Benoit

Ludwik Benoit to charakterystyczna postać całej epoki powojennego polskiego filmu. Jego dziadek po mieczu był Francuzem, pochodził z małej historycznej miejscowości pod Paryżem, w której do dziś zachowały się pamiątki z czasów imperium rzymskiego. Rodzina po kądzieli wywodziła się z okolic Łowicza, a on całe swoje życie zawodowe i rodzinne związał z Łodzią, nigdy nie ulegając pokusie przeniesienia się do Warszawy. W 1946 roku ukończył Studio Aktorskie Galla w Gdańsku. W 1948 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną i razem z żoną, świetną aktorką Marią Zbyszewską, pamiętną między innymi z roli Pawlaczki w "Samych swoich", zaangażował się do Teatru im. Stefana Jaracza, a potem do Nowego, gdzie pracował przez trzydzieści lat, do śmierci (zmarł 3 listopada 1992 roku w Łodzi).

Nazywano go polskim Bourvilem, bowiem podobnie jak sławny francuski aktor genialnie potrafił łączyć w jednej roli elementy komizmu i tragizmu. Porównywano go także do niezapomnianego Fernandela. Nie miał, jak oni, szczęścia do głównych ról, jednak nawet epizody w jego wykonaniu na długo zapadały w pamięć. Kasiarz o złotym sercu ochoczo pomagający zagubionej panience w filmie "Ewa chce spać" Tadeusza Chmielewskiego. Wachmistrz Luśnia z "Pana Wołodyjowskiego" Jerzego Hoffmana, niezawodny druh Małego Rycerza. Pełen godności wiejskiej prostaczek przygotowujący się do powitania kosmitów w "Big Bang" Andrzeja Kondratiuka. Szczególnie lubił grywać dla dzieci. Bardzo się cieszył, kiedy w niedzielne popołudnie mógł spotkać się z młodą widownią. Potem, odprężony i odświeżony, spacerkiem wracał na obiad do domu. Popis swoich umiejętności aktorskich dał w takich filmach jak "O dwóch takich co ukradli księżyc", "Rękopis znaleziony w Saragossie", "Jak rozpętałem drugą wojnę światową", "Kłopotliwy gość", "Noce i dnie", "Siekierezada", "Pierścień i róża", "Pan Samochodzik i praskie tajemnice", "Mleczna droga". Był jednym z najdowcipniejszych ludzi w Łodzi.

Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 18 lipca 1920

data śmierci: 3 listopada 1992

miejsce urodzenia: Wołkowysk, Polska , (obecnie Białoruś)

dwukrotnie żonaty 1. Maria Zbyszewska (rozwód), syn Mariusz (ur. 23.11.1950); 2. Jadwiga Jędrzejczak (od 1970), córka Anna
W 1946 roku ukończył Studio Aktorskie Galla w Gdańsku (Polska). W 1948 r. ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną (PWST) w Łodzi (Polska).
Zmarł w Łodzi (Polska). Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Komunalnym Doły w tymże mieście.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych