film

Noc

La notte
1961

2h 2m
7,7 5,8 tys. ocen
7,7 10 1 5835
8,2 25 krytyków
Lydia i Giovanni, którzy niedawno się pobrali, odwiedzają umierającego przyjaciela, po czym spędzają noc osobno. Zobacz pełny opis
Dramat
Psychologiczny
Noc zobacz zwiastun

reżyseria Michelangelo Antonioni

scenariusz Ennio Flaiano, Michelangelo Antonioni

produkcja Francja, Włochy

premiera

Złoty Niedźwiedź
Film zdobył nagrodę Złoty Niedźwiedź, 3 inne nagrody
Sprawdź wszystkie nagrody
Nowość
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
Melancholia y2k w ciepłym blasku latarni. Początek listy to definiujące gatunek klasyki - "Nocna trylogia" Lyncha jako obraz mrocznej ezoteryki oraz nocne etiudy Jima Jarmuscha składające się na Noc na ziemi i Mystery Train. Następnie znajdują się samodzielne perełki skąpane w światłach miasta po zmroku: Bill Murray próbuje zapełnić czymś bezsenność w Tokio; budapeszckie metro wypluwa projekcje swoich koszmarów; ktoś w Klubie Exotica próbuje znaleźć odrobinę ciepła w obcych oczach; Petr Zelenka próbuje stworzyć praską Noc na ziemi; Olaf Lubaszenko zapija pustkę wewnętrzną, a Gina McKee szuka swojego miejsca we własnym życiu. Do tego dwa klasyki z pogranicza snu i jawy - Big Lebowski i ostatni film Kubricka. Zaraz potem następuje zmiana scenerii i nocny spleen przenosi się na ulice Tajpej i Hongkongu. Jest to alternatywa dla miast zachodu, wedle której noc, jak czarna dziura, pochłania bohaterów, nie mogących wrócić do jasnego, przejrzystego życia. Na ulice Tokio zabiera widza też Gaspar Noe, otwierając sekcję trzech dreszczowców, ukazujących noc jako czas przemocy, strachu i bezprawia. Kolejne pozycje zajmują filmy nowoczesne, nakręcone w duchu drugiego dziesięciolecia XXI wieku. Jest tu miejsce na dwa bardzo ciepłe melodramaty - Noce z Teodorem i Dobrzy nieznajomi. Znajduje się tu też film bardzo ważny, wielowarstwowy i trudny obraz Larsa von Triera o nocy, która może być tą pierwszą albo ostatnią. Poza tym arcygenialna etiuda Jarmuscha i mumblecorowy Shithouse stanowiący pewnego rodzaju łącznik z kolejną sekcją. Sekcja rave'owa z ważnym polskim akcentem przechodzi w zaskakująco skomponowany zbiór pt. Noc degenerująca, który pokazuje niszczący i odcinający wpływ nocnego życia na człowieka. Dwa filmy z lat 50' i dwa z okolic przełomu milenium pokazują, jak jednakowe, pomimo czasu, pozostają pokusy świata cienia. Następnie Frantic - film niezwykły, nieodgadniony, jedyny w swoim rodzaju. Ostatnia sekcja, rozpoczynająca się od arcydzieła Zurliniego, to nieco sentymentalne spojrzenie na i samotność, która najbardziej doskwiera właśnie nocą. Delon, Cybulski, Mastroiani, Wilhelmi i Łapicki tworzą wspaniały kolaż twarzy zobojętniałych, smutnych i beznadziejnych, szukających w zmroku pocieszenia.
7 wspaniałych
Trylogie
Jakie są najlepsze trylogie w historii kina? Które filmowe serie utrzymały wysoki poziom na przestrzeni aż trzech części? Która filmowa trylogia jest najbardziej równa? Które trzy filmy stanowią najbardziej spójną całość? W poszukiwaniu odpowiedzi przyglądamy się takim seriom, jak m.in. "Powrót do przyszłości", "Ojciec chrzestny" i "Toy Story". Przed Wami najlepsze filmowe trylogie. Wybiera Jakub Popielecki.  2015-04-19T08:03:39 PT7M27S https://fwcdn.pl/webv/59/78/35978/2.35978.4.jpg
O sile obrazu Antonioniego stanowi wszystko to, co najbardziej mogłoby do niego zrazić. Zlepek wydarzeń zamkniętych w mniej niż dobie, dominacja "ruchomych obrazów", jedynymi fajerwerkami są niewielkie rakiety wystrzelone na łące, jedynymi barwami czerń, biel i wszechobecna szarość miasta, w którym pozornie niczego nikomu nie powinno brakować. więcej

Giovanni i Lydia są małżeństwem z dość krótkim stażem. Razem odwiedzają swojego wspólnego przyjaciela, którego życie dobiega końca. Po tej trudnej dla obojga wizycie Giovanni wybiera się na przyjęcie, zorganizowane z okazji wydania jego nowej książki, Lydia natomiast odwiedza miejsca związane z jej młodością. Ich wzajemne odosobnienie po nocy spędzonej z innymi osobami doprowadzi do dramatycznego finału.

premiera 24 stycznia 1961 (Światowa)

na podstawie Michelangelo Antonioni (materiały do scenariusza, historia) / Ennio Flaiano (materiały do scenariusza, historia) ...więcej

studio Nepi Film / Silver Films / Sofitedip

tytuł oryg. La notte

inne tytuły La Notte Wielka Brytania
więcej

Rolę Lidii odrzuciła Michèle Morgan, czego później bardzo żałowała.
Zdjęcia do filmu zrealizowano w Mediolanie (Włochy).
W 1961 roku film został zgłoszony jako oficjalna włoska propozycja do nagrody Oscara Amerykańskiej Akademii Filmowej, w konkursie na najlepszy film nieanglojęzyczny.
TOP filmy z roku...
  • 2026
  • 2025
  • 2024
  • 2023
  • 2022
  • 2021
  • Zobacz wszystkie lata
Filmy dostępne na...
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych

Pisanie o twórczości Michelangelo Antonioniego jest trochę jak błądzenie we mgle. Wprawdzie grunt pod stopami wyraźnie jest wyczuwalny, dzięki czemu stosunkowo szybko widz może odnaleźć myśl przewodnią danego filmu, natomiast jak to najczęściej bywa, diabeł tkwi w szczegółach. Włoski reżyser jest bowiem mistrzem...

Znudzona życiem i swoim związkiem para intelektualistów snuje się po ulicach, żeby skończyć na imprezie u milionera-prostaka, gdzie z całą siłą uzmysławiają sobie, jak bardzo są znudzeni i jak bardzo się snują po ulicach. Ona, teatralnie samotna, z buzią w podkówkę i wiecznym fochem. On, przeżywający kryzys...

Uwaga Spoiler! Ten temat może zawierać treści zdradzające fabułę.

A do mnie jakoś Antonioni nie trafił jeszcze żadnym swoim filmem. Jeśli chodzi o "noc", to denerwują mnie te snujące się postacie pisarzy, nieszczęśliwie zakochanych kobiet i dyskutujących na tematy, czy lepiej być intelektualistą, czy biznesmanem. Jak dla mnie to wszystko jest trochę z kosmosu, a ja od kina oczekuję...

więcej

ocenił(a) film na 6

Nie po każdej nocy miłość kończy się tak łatwo jak po pierwszej.