film
Po tamtej stronie chmur
Al di là delle nuvole1995
1h 53m
Film składa się z czterech nowel. W centrum każdej opowieści znajduje się kobieta. W "Kronice nieustającej miłości" młody chłopak jest tak rozkochany w dziewczynie, że...
Ten film nie ma jeszcze zarysu fabuły.
reżyseria Wim Wenders, Michelangelo Antonioni
scenariusz Wim Wenders, Michelangelo Antonioni
produkcja Francja, Niemcy, Włochy
premiera 3 września 1995 (Światowa) , 29 marca 1996 (Polska premiera kinowa)
Ranking ról
Nowość
Opis filmu Po tamtej stronie chmur
Film składa się z czterech nowel. W centrum każdej opowieści znajduje się kobieta. W "Kronice nieustającej miłości" młody chłopak jest tak rozkochany w dziewczynie, że nie poświęci miłości dla chwilowej przyjemności. W drugiej noweli "Dziewczyna i zbrodnia" reżyser ulega fascynacji młodą kobietą, która wyznaje, że zabiła ojca. Trzecia... czytaj dalej
Informacje o filmie Po tamtej stronie chmur
Zdjęcia do filmu kręcono w Aix-en-Provence w Bouches-du-Rhône (Francja) oraz w Portofino w Genui (Włochy).
Znajdź filmy, które mogą Cię zainteresować
Z pierwszych trzech nowel mało wynika, psychologizm raczej słaby, dopiero ostatnia to małe arcydzieło. Niesamowita opowiastka.
Film ma 4 niesamowicie doskonale zrealizowane aspekty:
1) obraz: zdjęcia w tym filmie powalają, praca kamery hipnotyzuje. Film pięknie pokazuje że im mniej ujęć tym lepiej, nie trzeba...
coś w rodzaju Doktor Schwartzwald, albo Alpejskie Pogotowie (mówię to na podstawie fragmentów czegoś takiego, co kiedyś widziałem na Pulsie). Z jednej strony porażająco nudny, ale z drugiej to była całkiem przyjemna pocztówka. Szczególnie druga połowa - powiedziałbym że nawet ciekawa, choć nie wiem czy nie...
Na pierwszy rzut oka to bardzo przeestetyzowany (piękne kobiety, zabytki renesansu i paryskie zakamarki, urocze pejzaże) i przeintelektualizowany ("poetyckie" dialogi) film, ale po zastanowieniu - w końcu nakręcił go bardzo świadomy, doświadczony reżyser - doszedłem do wniosku, że jest to zarówno hołd jak i paszkwil...
więcej
Film oglądałem jeszcze jako nastolatek, wiele lat temu i był to chyba jedyny film w moim życiu, który zrozumiałem dopiero po zakończeniu. A wtedy od razu zacząłem od początku.
Wg mnie film próbuje odpowiedzieć na pytanie "gdzie znajdziesz miłość". Pokazuje różne namiastki i surogaty, aby wreszcie dotrzeć do źródła....
...taki senny klimat, sugestywny, efemeryczny i hipnotyzujący... z drugiej strony nie da się też
ukryć że wydaje się on nieco jakby na siłę artystyczny i trochę pretensjonalny, ale jeśli już
przebrniemy przez to początkowe wrażenie i damy się wciągnąć w poetykę tego filmu to
koniec końców ocenimy go pozytywnie.
