Andrzej Pluciński

[{"id":6,"name":"actors","above5p":true,"career":{"name":"aktor"},"ranking":{"name":"Ról aktorskich","link":"/person/ajax/roles/8381/6","url":"/ranking/person/actors/male"},"rating":{"count":4539,"rate":8.111257986340604,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}},{"id":22,"name":"guest","above5p":false,"career":{"name":"gościnnie"},"ranking":{"name":"Występów gościnnych","link":"/person/ajax/roles/8381/22","url":"/ranking/person/guest"},"rating":{"count":135,"rate":7.911111111111111,"desc":"ocen","profession":"gry aktorskiej"}}]
8,1
4 539 ocen gry aktorskiej
Andrzej Szalawski
Andrzej Szalawski (właśc. Andrzej Pluciński) urodził się 4 grudnia 1911 roku w Warszawie. Zmarł 11 października 1986 roku w Warszawie. Przed wojną uczęszczał na lekcje śpiewu do Ady Sari i Adama Didura. Po ukończeniu studiów występował we Lwowie i Poznaniu. Po wybuchu II wojny światowej w 1939 roku był uczestnikiem kampanii wrześniowej. W latach 1940-41 występował w powstałym na terenach okupowanych przez Związek Radziecki teatrze Węgierki. Po wkroczeniu Niemców wrócił do Warszawy i grał w teatrach. Był lektorem hitlerowskiej kroniki filmowej. Równocześnie w latach 1941-43 był oficerem kontrwywiadu Armii Krajowej a od od 1943 roku wydziału śledczego Komisji Walki Podziemnej na Warszawę.
Pod zarzutem współpracy z okupantem, Andrzej Szalawski miał po wojnie zakaz wykonywania zawodu aktora. W okresie badania jego sprawy przez Związek Artystów Scen Polskich spędził sezon 1945/46 w Teatrze Miejskim w Jeleniej Górze, gdzie wykonywał m.in pracę stolarza i kierowcy. W latach 1946-1958 związany był ze scenami łódzkimi: z Teatrem Wojska Polskiego, Teatrem Nowym i Teatrem im. Jaracza. W latach 1958-65 grał w Teatrze Narodowym w Warszawie, w latach 1965-74 był aktorem Teatru Wybrzeże w Gdańsku, w latach 1974-80 Teatru Powszechnego w Warszawie. Na emeryturę przeszedł w 1980 roku. Był ojczymem aktora Marcina Trońskiego.
Więcej

Dane personalne:

data urodzenia: 4 grudnia 1911

data śmierci: 11 października 1986

miejsce urodzenia: Warszawa, Rosja , (obecnie Polska)

żona Izabella Wilczyńska-Szalawska (od 1967 do jego śmierci)
Zmarł w Warszawie (Polska), a jego ciało spoczęło na tamtejszym Cmentarzu na Powązkach.
W latach 1941-43 był żołnierzem Armii Krajowej.
W latach 1941-43 był oficerem kontrwywiadu, od 1943 wydziału śledczego Komisji Walki Podziemnej na Warszawę. Aresztowany w 1945 roku nie przyznał się do współpracy z podziemiem. Groziłyby mu za to od władzy ludowej ciężkie represje a przede wszystkim wyrok z paragrafu - wróg, agent reakcyjnego podziemia.
Od najlepszych
  • Od najnowszych
  • Od najlepszych